Πώς οι ξένες κυβερνήσεις θα πάρουν τα σπίτια μας!

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZM_5J9ykyzQaDhA7MCdOI7jsMqsd__jbsRVzZa32oTg4DlLm92oGpg99zQAcfZ5UEn1Y1JcJUCve1G__jU6gUBh9GzPqrx5EZjql3JZh0ITTBfSQYct6-GoVo-cXRyfV2jcTH7VtnMT4x/s1600/man.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Πώς οι ξένες κυβερνήσεις θα πάρουν τα σπίτια μας!"><img alt="Πώς οι ξένες κυβερνήσεις θα πάρουν τα σπίτια μας!" border="0" height="263" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZM_5J9ykyzQaDhA7MCdOI7jsMqsd__jbsRVzZa32oTg4DlLm92oGpg99zQAcfZ5UEn1Y1JcJUCve1G__jU6gUBh9GzPqrx5EZjql3JZh0ITTBfSQYct6-GoVo-cXRyfV2jcTH7VtnMT4x/s320/man.jpg" title="Πώς οι ξένες κυβερνήσεις θα πάρουν τα σπίτια μας!" width="192" /></a></div><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b>Οι ξένες κυβερνήσεις, και όχι οι κομμουνιστές, θα μας πάρουν τα σπίτια! Θα μπορούσε να ήταν σύνθημα της Αριστεράς, σαν αυτά τα εμφυλιοπολεμικά της Δεξιάς, αλλά τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Είναι ο κίνδυνος μέσω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, τα σπίτια των Ελλήνων να καταλήξουν ως περιουσία σε ξένες κυβερνήσεις!</b><br /><br />Ιδού πώς λειτουργεί το σύστημα: οι τράπεζες προχωρούν στην ανακεφαλαιοποίησή τους και εντάσσονται στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Με την ένταξη των τραπεζών στο ΤΧΣ όλες οι περιουσιακές αξίες των τραπεζών, τα λεγόμενα assets, περιέρχονται στο ΤΧΣ, δηλαδή στο κράτος (απαραίτητη διευκρίνιση: στα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και τα δάνεια και οι υποθήκες πάνω στα δάνεια). Ταυτόχρονα όμως τα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών περιέρχονται πια, εκτός από το ΤΧΣ, και στη δικαιοδοσία του αγγλικού δικαίου που διέπει τη νέα δανειακή σύμβαση και το PSI.<br /><br />Πρακτικά αυτό στην περίπτωση των στεγαστικών δανείων σημαίνει ότι θα μπορούν οι δανειστές να πάρουν στην ιδιοκτησία τους τα σπίτια, εφόσον δεν εξυπηρετείται το δάνειο. Θα βοηθήσει σε αυτό και η άρση της απαγόρευσης των πλειστηριασμών για την πρώτη κατοικία, που μεθοδεύεται να γίνει τον Δεκέμβριο.<br /><br />Και γιατί λέμε ότι τα σπίτια θα τα πάρουν οι ξένες κυβερνήσεις; Διότι οι δανειστές πλέον είναι οι ξένες κυβερνήσεις!<br /><br /></div><a href="http://www.avgi.gr/" rel="nofollow" target="_blank" title="avgi">ΠΗΓΗ</a></div></div>

Πώς οι ξένες κυβερνήσεις θα πάρουν τα σπίτια μας!

Οι ξένες κυβερνήσεις, και όχι οι κομμουνιστές, θα μας πάρουν τα σπίτια! Θα μπορούσε να ήταν σύνθημα της Αριστεράς, σαν αυτά τα εμφυλιοπολεμι...

Διαβάστε περισσότερα »

ΤΡΙΧΕΣ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoR1nYH8eblseT2dPN1mAdmMoj524EgG6UDFwadi3FbZ_ZecZ694mYwrBOcJanB26EDyUoRqdJtnqqUdE7kZnn3_OSoz8w-PqsR4-ofWH4Wy_PllXxMnUQsn37MHSZGOR2VYgf9MA1NLo/s1600/%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582-24.2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="ΤΡΙΧΕΣ"><img alt="ΤΡΙΧΕΣ" border="0" height="233" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoR1nYH8eblseT2dPN1mAdmMoj524EgG6UDFwadi3FbZ_ZecZ694mYwrBOcJanB26EDyUoRqdJtnqqUdE7kZnn3_OSoz8w-PqsR4-ofWH4Wy_PllXxMnUQsn37MHSZGOR2VYgf9MA1NLo/s320/%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582-24.2.jpg" title="ΤΡΙΧΕΣ" width="320" /></a></div><span style="background-color: white;">Στα μπαρμπέρικα, πριν ο κουρέας βάλει την πετσέτα γύρω από το λαιμό του πελάτη, την τινάζει. Υποτίθεται ότι οι πετσέτα είναι καθαρή. Όμως, καλού κακού, την τινάζει. Έτσι, για να στρώσει καλά στον πελάτη. Μην τσαλακωθεί στις γωνίες.</span><br /><br />Να, κάπως έτσι φαντάζομαι τα <b>«κουρέματα»</b> που γίνονται στο ελληνικό χρέος. Περιποιημένα. Σύμφωνα με την πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση του <a href="http://www.ramnousia.com/2012/07/blog-post_5098.html#.UBBAUWEZf5A" rel="nofollow" target="_blank" title="kazakis">Δημήτρη Καζάκη,</a> <b>«σε απόλυτα νούμερα το δημόσιο χρέος της Ελλάδας μειώθηκε από τα 368,0 δισ. ευρώ στο τέλος του 2011 (165,3% του ΑΕΠ) στα 280,4 δισ. ευρώ στο πρώτο τρίμηνο του 2012, λόγω της αναδιάρθρωσης.(…)</b><br /><br /><b>Όμως, τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, το συνολικό δημόσιο χρέος θα διαμορφωθεί στα 347,2 δις ευρώ, ήτοι πάνω από το 165% του ΑΕΠ, κι αυτό αν βέβαια υποθέσουμε ότι θα επαληθευθεί η πρόβλεψη για μόλις 5% ύφεση το 2012, που ήδη φαντάζει πολύ αισιόδοξη».</b><br /><br />Ένας χρόνος θυσιών,<span style="color: red;"> αυτοκτονιών, </span>απολύσεων, εξαθλίωσης πήγε εντελώς χαμένος. Κερδισμένες γι’ ακόμη μια φορά οι ελληνικές τράπεζες και οι ξένοι δανειστές που τώρα τρίβουν τα χέρια τους για το φαγοπότι των φιλέτων της δημόσιας περιουσίας και της δημόσιας γης, που έρχεται.<br /><br />Πέρα από αυτό, το Reuters που<b> «επικαλείται εκτιμήσεις αξιωματούχων των Βρυξελλών»</b> ενημερώνει ότι η Ελλάδα ίσως χρειαστεί νέα αναδιάρθρωση του χρέους της, με αποτέλεσμα να επιβαρυνθούν η ΕΚΤ και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, όμως, ούτε θέλουν να ακούσουν οτιδήποτε για νέο <b>«κούρεμα». </b>Τουτέστιν, πάπαλα κι απλώς θα ξεπουλήσουμε ακόμη περισσότερα πριν επιστρέψουμε στη δραχμή.<br /><br />Εκεί καταλήξαμε. Παίξαμε το ρόλο των ξεχασμένων τριχών από το προηγούμενο «κούρεμα» και τώρα που ο μπαρμπέρης τινάζει την πετσέτα του για τον επόμενο πελάτη, εμείς θα βρεθούμε στο πάτωμα κι ύστερα στο φαράσι με τελικό προορισμό, τα σκουπίδια.<br /><br />Αυτή ήταν η λύση του Παπανδρέου, του Βενιζέλου, του Σαμαρά. <b><span style="font-size: large;">Τρίχες, υπάρχουν. Δεν κουρεύουν χρέος, κουρεύουν εμάς. Τις ζωές μας, τις ψυχές μας, το μέλλον μας. Στα σκουπίδια. Εκεί που αξίζει να πηγαίνει όποιος δεν καταλαβαίνει ότι η σιωπή είναι αποδοχή και, κυρίως, συνενοχή.</span></b><br /><br /><a href="http://kartesios.com/" rel="nofollow" target="_blank" title="kartesios">ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ</a></div>

ΤΡΙΧΕΣ

Στα μπαρμπέρικα, πριν ο κουρέας βάλει την πετσέτα γύρω από το λαιμό του πελάτη, την τινάζει. Υποτίθεται ότι οι πετσέτα είναι καθαρή. Όμως, κ...

Διαβάστε περισσότερα »

Πως έσωσε τις ξένες τράπεζες ο ΓΑΠ. Του Γ. Δελαστίκ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNwWGtjEh8g_oALgjpFp5xH71y1qvQvb3HK_iTSI9j_KneHXx4X85NQ4Rd_1irkwQYL88o7HodBcLMPQVZZT2bDxx_h7ijQXQTanqH14k46JIR01wMbsFJIBHtNCvXqUMVN4NZuhhp433W/s1600/download+%252835%2529.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Πως έσωσε τις ξένες τράπεζες ο ΓΑΠ. Του Γ. Δελαστίκ"><img alt="Πως έσωσε τις ξένες τράπεζες ο ΓΑΠ. Του Γ. Δελαστίκ" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNwWGtjEh8g_oALgjpFp5xH71y1qvQvb3HK_iTSI9j_KneHXx4X85NQ4Rd_1irkwQYL88o7HodBcLMPQVZZT2bDxx_h7ijQXQTanqH14k46JIR01wMbsFJIBHtNCvXqUMVN4NZuhhp433W/s320/download+%252835%2529.jpg" title="Πως έσωσε τις ξένες τράπεζες ο ΓΑΠ. Του Γ. Δελαστίκ" width="495" /></a></div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Απαρατήρητα σχεδόν πέρασαν, κατά παράδοξο τρόπο, τόσο από τους πολιτικούς όσο και από τα μέσα ενημέρωσης, τα όντως συγκλονιστικά επί της ουσίας στοιχεία που κατατέθηκαν από το υπ. Οικονομιών στη Βουλή και αφορούν στα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου που είχαν στην κατοχή τους οι ξένες τράπεζες.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Στοιχεία που αποδεικνύουν με αδιαφιλονίκητο τρόπο ότι το ολέθριο Μνημόνιο, στο καθεστώς του οποίου υπήγαγε την Ελλάδα ο Γ. Παπανδρέου, έσωσε όχι την πατρίδα μας, αλλά τις…. ξένες τράπεζες! </span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><i>Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Βάσει των στοιχείων του υπουργείου Οικονομικών, στις 31 Δεκεμβρίου του 2009 οι ξένες τράπεζες (σχεδόν αποκλειστικά ευρωπαϊκές) κατείχαν ελληνικά ομόλογα συνολικής αξίας 141,5 δισ. ευρώ. Σε συνθήκες κρίσης, θα συνιστούσε εφιάλτη για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ενδεχόμενη στάση πληρωμών εκ μέρους της Αθήνας.</i> </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα θα υφίστατο σοβαρότατο πλήγμα από ελληνική αδυναμία εξυπηρέτησης του δημό­σιου χρέους και γι’ αυτό οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών κρατών ήταν υποχρεωμένες να κάνουν τα πάντα για να βοηθήσουν την ελλη­νική κυβέρνηση να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις της προκειμένου να προφυλάξουν τις δικές τους τράπεζες. Υπενθυμίζεται ότι ο Παπανδρέου εκλέγεται θριαμ­βευτικά πρωθυπουργός στις 4 Οκτωβρίου 2009. Αμέσως αρχίζουν οι ανεκδιήγητες δηλώσεις τόσο του ίδιου όσο και του υπ. Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου περί <b>«ελληνικής οικονομίας στην εντατική»</b>, περί «<b>ελληνικής οικονομίας… Τι­τανικού» </b>και πάει λέγοντας. Εκ των υστέρων είμαστε πλέον πεισμένοι ότι οι δηλώσεις αυτές ήταν εσκεμμένες και εντάσσονταν στο πλαίσιο υπόσκαψης κάθε ίχνους διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας μας ώστε να προετοιμαστεί το έδαφος για την υπαγωγή της σε καθεστώς Μνημο­νίου. Όντως, τις πρώτες μέρες του Μαΐου του 2010, ο Γ. Παπανδρέου υπογράφει την παράδοση της χώρας στις επικυρίαρχες δυνάμεις της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αρχίζει ο υπέρμετρος δανεισμός της Ελλάδας μέ­σω Μνημονίου.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, η κατάσταση αναφορικά με τις ξένες τράπεζες και τα ελληνικά κρατικά ομόλογα έχει αλλάξει εκπληκτικά. Τα στοιχεία αφήνουν εμβρόντητο όποιον τα κοιτάζει:</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><i>Από 141,5 δισ. ευρώ που είχαν προ ενός μόλις έτους, τώρα οι ξένες τράπεζες κατέχουν ελληνικά ομό­λογα αξίας μόλις… 45,9 δισ.!</i> Μέσω του Μνημονίου οι ξένες τράπεζες ξεφορτώθηκαν μέσα σε λιγότερους από οκτώ μήνες ελληνικά ομόλογα του τρομερού ύψους των… 100 δισ.!!! Ουσιαστικά όλα τα λεφτά των δανείων του Μνημονίου πήγαν στα θησαυροφυλάκια των ξένων τρα­πεζών και έτσι αντί η Ελλάδα να χρωστάει σε ιδιωτικές ξένες τράπεζες βρέθηκε μέσω Μνημονίου να χρωστάει περισσότερα λεφτά σε ξέ­να κράτη!<b> Πρόκειται για κόλπο τρο­μακτικών διαστάσεων που έσωσε τις ευρωπαϊκές τράπεζες μέσω της υποθήκευσης της χώρας μας!</b> <i>Από το σημείο αυτό και έπειτα οποιαδή­ποτε ελληνική στάση πληρωμών ήταν απολύτως διαχειρίσιμη από τους Ευρωπαίους – πόσω μάλλον που τα 46 δισ. ευρώ του τέλους του 2010 μειώθηκαν ακόμη περισσότε­ρο σε 35 δισ. στις 31 Δεκεμβρίου του 2011.</i></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Παράλληλα, η κυβέρνηση Παπανδρέου (όπως και η διάδοχος της κυβέρνηση του Λ. Παπαδήμου) φόρτωνε μέσω των εγκάθετων διοικήσεων ελληνι­κά ομόλογα που η ίδια τα είχε κα­ταντήσει «σκουπίδια» στις ελληνικές τράπεζες και στα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία.</b> <span style="color: red;">Από 56,9 δισ. ευρώ σε κρατικά ομόλογα που κα­τείχε ο εγχώριος τομέας στις 31 Δε­κεμβρίου του 2009, η αξία των ελ­ληνικών ομολόγων που κατείχαν οι ελληνικές τράπεζες και τα ασφα­λιστικά ταμεία της χώρας μας είχε εκτιναχθεί στα 86,16 δισ. ευρώ στο τέλος του 2011. </span>Με το «κούρεμα» που έκαναν φέτος Βενιζέλος και Σαμαράς, ρήμαξαν το τραπεζικό σύστημα και τα ασφαλιστικά τα­μεία της χώρας μας! <b>Τα χρεοκόπη­σαν εν ψυχρώ και υπολογισμένα.</b></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <a href="http://ethnos.gr/" rel="nofollow" target="_blank"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Του Γ. Δελαστίκ</span></a></div>

Πως έσωσε τις ξένες τράπεζες ο ΓΑΠ. Του Γ. Δελαστίκ

Απαρατήρητα σχεδόν πέρασαν, κατά παράδοξο τρόπο, τόσο από τους πολιτικούς όσο και από τα μέσα ενημέρωσης, τα όντως συγκλονιστικά επί της ουσ...

Διαβάστε περισσότερα »

Ρέκβιεμ για ένα φραπεδάκι...

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsouOlZP6MQX_ZhpymINKNC0wkMJPlYpYpO_Zv0ThWXf42G8L0VDIaBXczIfg4LjCiqxPehMK0idHcpesjfwnypFA4V-zqbK3aGCGAMdEdKdSknFloBCBeCFeBNoUrUcoZT2vNAFI_Yhg/s1600/frapes.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5634433084421684114" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsouOlZP6MQX_ZhpymINKNC0wkMJPlYpYpO_Zv0ThWXf42G8L0VDIaBXczIfg4LjCiqxPehMK0idHcpesjfwnypFA4V-zqbK3aGCGAMdEdKdSknFloBCBeCFeBNoUrUcoZT2vNAFI_Yhg/s320/frapes.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; float: left; height: 275px; margin: 0 10px 10px 0; width: 183px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><h3>Τό ἀπ' αἰῶνος κεκρυμμένον μυστήριον τῆς ἀπείρου ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπον ἀπεκαλύφθη εἰς ἡμᾶς</h3>Θυμάμαι ακόμη πόσο είχα σοκαριστεί την πρώτη φορά που άκουσα πως ο εφευρέτης του φραπέ είναι Έλληνας. Πρώτον διότι την εποχή εκείνη είχα ως δεδομένο πως σε κάθε σημείο του πλανήτη είναι ο πιο διαδεδομένος καφές κι έτσι -<i>εξαιτίας αυτής της αυθαίρετης είναι η αλήθεια γενίκευσης</i>- διαπίστωσα αλυσιδωτά και ένα σωρό ακόμη αλήθειες, π.χ<b>. πως ο Ρακιντζής δεν είναι ο καλλιτέχνης με τις μεγαλύτερες επιτυχίες παγκοσμίως ή ότι δεν είναι υποχρεωμένος ένας Κινέζος να γνωρίζει την ύπαρξη του Βασίλη Λυπηρίδη</b>. Δεύτερον αναθάρρησα, διότι κατά τη δεκαετία του '80, την προ Λαλάκη Εισαγόμενου εποχή δεν υπήρχαν Γεωργιαδολιακοπουλοβελόπουλοι να διατυμπανίζουν την ελληνικότητα του Παντός. Εδώ ο Κοντομηνάς βάφτισε την εταιρία του Interamerican μόνο και μόνο για να δείξει πως δεν έχει καμία σχέση με τις δουλειές των άχρηστων Ελλήνων. Άκου εκεί Interamerican...με έδρα στο Μαρούσι. Tόσο βαθιά είχε φωλιάσει ο ψευτοδιεθνισμός. Τέλος πάντων κάπως έτσι είχα αντιδράσει. Ηλίθια θα σκεφτείτε. Μην ψαρώνετε... Ήμουν περίπου ενός έτους. <br /><br /><h3>Καφές στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού</h3><br />Πλέον οι μοναδικές ενέσεις τόνωσης της ψυχολογίας του φραπέ είναι η εμμονή των ξένων που τον δοκιμάζουν πρώτη φορά και τον απολαμβάνουν σχεδόν ψυχαναγκαστικά ή ακόμη καλύτερα η πάγια επιθυμία των Ελλήνων του εξωτερικού που έρχονται τα καλοκαίρια στην Ελλάδα. Παθαίνουν κάτι, γυρίζει το μάτι τους, αλυχτάνε, μουγκρίζουν. Κάτι που εμείς οι Ελληνάρες, οι φραπεδόμαγκες, χάσαμε μαζί με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές αποσκευές μας.<b> Πολύ φοβάμαι όμως πως έχουν δημιουργηθεί στο φραπεδάκι μας σοβαρά ψυχολογικά συμπλέγματα. Όποιος έχει γνωρίσει την κορυφή, την απόλυτη αποδοχή και αποθέωση δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τις εποχικές επιτυχημένες περιοδείες. Ρωτήστε τον Τόλη να σας το εξηγήσει. Όσο πιο φωτεινός ο δρόμος, τόσο πιο σκοτεινό το περιθώριο</b>. <br /><br /><h3>Η συνωμοσία του φραπέ</h3><br />Το φραπεδάκι του φαντάρου το κερνούσαν οι μπαρμπάδες στα καφενεία. Αυτοί έπιναν ελληνικούς και τσίπουρα, η νεολαία ως πιο "μοντέρνα" είχε το φραπεδάκι για σημαία, την φραπεδάρα, τη φράπα, το φραπόγαλο. Τα τραπέζια στα φοιτητικά στέκια είχαν εκατοντάδες λίτρα φραπέ μέσα στα διάφανα ποτήρια. Ευκολία και για τους σερβιτόρους και τους μπουφετζήδες -που τώρα τους λέμε λέει baristas-, φώναζες μόνο "μέτριο χωρίς", "σκεεεεεεεεετο" ο ξενυχτισμένος, "γλυκό γάλα" οι φλώροι και οι γκόμενες. <b>Στραβώναμε όταν μας έκαναν καφέ με Βζζζζζζ. Δηλαδή με ηλεκτρικό αναδευτήρα. Ο σωστός ο φραπές βγαίνει από σέικερ, εκεί φαίνεται ο μάστορας. Ακόμη μου λείπουν οι απογευματινές ταχυπαλμίες του πέμπτου καφέ.</b> Τώρα με το ζόρι βγάζω δύο. <br /><br />Τον πρώτο μου φραπέ τον πλήρωσα 350 δραχμές. Τα τσιγάρα έκαναν 550. Μέτριος χωρίς γάλα. Έδενε αρμονικά με τα Cohiba Robustos. Ήμουν πολύ περήφανος. Είχα ακούσει ιστορίες για κάποιους που λύγισαν και είχαν παραγγείλει σοκολάτα γλυκιά κρύα στην πρώτη τους απόπειρα. Είναι όλοι τους ακόμη και σήμερα δυστυχισμένοι. <br /><br /><h3>Κι ύστερα γίναμε Ιταλοί</h3><br />Δεν έχουμε μέτρο, αυτό είναι. Και μετά μου μιλάνε για αρχαιοελληνική σοφία, οι απόγονοι που αν δεν μπουν ολόκληροι στο βάζο με το μέλι θα το σπάσουν στο κεφάλι του διπλανού τους. Μπουγάτσα με φρέντο καπουτσίνο, τυρόπιτα κι εσπρεσάκι σε τιμή έκπληξη, εσπρέσο μπαρ σε κάθε γωνία και τη φραπεδάρα τη θυμόμαστε μόνο σε διακοπές ρεύματος. Για να μην ασχοληθώ με τα Starbucks...Ή μάλλον μόνο δύο πράγματα. Σιχαίνομαι να βλέπω κόσμο να περπατάει στην Ελλάδα και να κρατάει ποτηράκι Starbucks. Μπορεί να είναι τα καλύτερα παιδιά του κόσμου εκεί στο Σιάτλ αλλά αν κουβαλάς τον ηλίθιο καφέ σου παντού δεν γίνεσαι ούτε σταρ του Χόλιγουντ ούτε ντετέκτιβ της CIA. Ο δεύτερος λόγος που μισώ τα Starbucks είναι επειδή ο ceo της εταιρίας ήρθε στην Ελλάδα, ήπιε φραπέ και δεν του άρεσε. Να πίνεις γάλα με γαλοπούλα στο χωριό σου βλαχοκαουμπόι Howard Schultz σιωνισταριό. Που χτυπάς στο μπλέντερ πάνκεικς με γουάφλς και πινατμπάτερ και λες <i>ορίστε ένα ωραίο καφεδάκι</i>. Πουθενάδες. <br /><br /><h3>Εκ Της Τέφρας Αναγεννώμαι</h3><br />Σήμερα το πρωί έπινα το εσπρεσάκι μου στο μπαρ. Κάποτε ακούστηκε μια παραγγελία που είχα να ακούσω καιρό. Τέσσερα φραπεδάκια μέτρια πακέτο. Γύρισα το κεφάλι απορημένος. Ήταν ένας λεβέντης δίμετρος, με λερωμένη φόρμα εργασίας και βαρύ ύφος. Ντράπηκα για τις ώρες που ξόδεψα στην μελέτη του καφέ, τις ποικιλίες, τις θερμοκρασίες, τους χρόνους του.<br /><h2>Είμαι φτιαγμένος από λάσπη και φραπέ και ο φραπές, φρέντο δεν γίνεται. </h2></div>

Ρέκβιεμ για ένα φραπεδάκι...

Τό ἀπ' αἰῶνος κεκρυμμένον μυστήριον τῆς ἀπείρου ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπον ἀπεκαλύφθη εἰς ἡμᾶς Θυμάμαι ακόμη πόσο είχα σοκαριστεί...

Διαβάστε περισσότερα »

Κρανίου Τόπος - Τα δικά μας ξύλινα τείχη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ramnousia.com/2011/09/kranioy-topos.html" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Κρανίου Τόπος - Τα δικά μας ξύλινα τείχη"><img alt="Κρανίου Τόπος" border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyBkkwjp-7rYZ_4L1da-sOkopGGhC5U9HW6rSmYGaCOVPJTC_k82XqTvijpY3ZFMAdYWz4-pCc1m6KX83IcpGCFyuAhmz5u7KORuIT54_G3PHvq3TW6KrmLVIV_AGT9CSTnaHGY5xDPnu4/s320/kraniou-topos.jpg" title="Τα δικά μας ξύλινα τείχη" width="262" /></a></div><h3>Ο <a href="http://www.ramnousia.com/search/label/Ouranuke%20Giis" target="_blank">Ouranuke Giis</a> σπάει τον κουμπαρά του για να εξασφαλίσει τα Cohiba 1966 της βδομάδας, που με τη σειρά τους θα τον βοηθήσουν να ξεπεράσει την επιλόχεια κατάθλιψη - κουσούρι από κάποια Χριστούγεννα. Στο <a href="http://www.ramnousia.com/" target="_blank" title="Ramnousia">Ramnousia.com</a> μοιράζει αντίδωρο, κομμάτια από τα νεύρα του και τα χρόνια συμπλέγματα της μεσοαστικής του ανατροφής.</h3><br /><br />Είπαμε πως διανύουμε την <b>εποχή των ισχνών αγελάδων</b>. Στην Αργεντινή ας πούμε (θα έχετε δει τα πλάνα), τις ίδιες ισχνές αγελάδες κυνηγούσαν <b>ορδές πεινασμένων</b> και τις τεμάχιζαν ζωντανές (ε να υπερβάλλω και λίγο). Κι όμως η χώρα αυτή γέννησε τον Μέσι, τον αντιπαθητικά ικανό τζουτζέ των γηπέδων. <b>Θα είχε τέτοια σταυρωτή ντρίπλα ο κοντός αν δεν είχε ανατραφεί από το γάλα ισχνής αγελάδας;</b> Αμφιβάλλω. Θα ήταν τόσο άσχημος ώστε να μην πληγώνει κι άλλο τον εγωισμό των αμέτρητων ποδοσφαιρόφιλων παγκοσμίως; Δύσκολα. <br /><br />Πάμε τώρα <b>μια βόλτα στην κομμουνιστική Κούβα</b>. Αν και φαίνεται πως το αεράκι της δικής της περεστρόικας έχει αρχίσει να γλύφει τους τοίχους των πολύχρωμων σπιτιών της Αβάνας, ο κόσμος (ειδικά στην επαρχία) τρώει αναγκαστικά όσο για να σταθεί στα πόδια του. Ή καλύτερα όσο χρειάζεται για να σχηματοποιηθούν τα στίλβοντα μπούτια της εργατικής και τίμιας Κουβανής προλετάριας. Τα ίδια ευλογημένα από τους θεούς και τους δαίμονες μπούτια που θα υγράνουν και θα τυλίξουν με μαεστρία εν καιρώ τα μεθυστικά <i>Habanos</i>. Καθώς βέβαια <i>πούρων επιφανών πάσα γης τασάκι</i>, η παγκόσμια αγορά κατακλύζεται από τα θεϊκά δώρα των Κουβανών προς τους ανθρώπους. Αυτό θα πει <b>υπαρκτός σοσιαλισμός</b>. <br /><br />Αν θυμάμαι καλά μια από τις δέκα εντολές έλεγε <i>"Αν δεν γαμάς να πηγαίνεις για ψάρεμα".</i> Ε λέω ότι είναι καιρός να πάρουμε τα καλάμια ανά χείρας. Και τι να βγάλουμε;;; Να δω... Ο ένας καημένος πουλάει μπάλα, ο άλλος πούρα και ποτά, εμείς πουλάμε (λέμε τώρα) πολιτισμό. <b>Από τη μία δηλαδή βαριά, αντρικά, μερακλίδικα χούγια κι απ την άλλη κινέζικα τσολιαδάκια. Και χωριάτικες με σαπιόλαδο. </b>Και καλά τα τουριστικά μέρη, οι υπόλοιποι τι γίνονται; <br /><br />Τελευταία έχω ακούσει ένα κάρο <b>μπερδεμένες ιδέες</b> για να βγει κάνα φράγκο. Τι καλλιέργειες σαλιγκαριών, μύρτιλα, ιπποφαή, τρούφες, ρόδια...Επίσης, φωτοβολταϊκά σε λίγο θα βάζουμε στα γυαλιά ηλίου, ποιος να προλάβει να πρωτοοικονομήσει από όλα αυτά; Τι άλλο μένει; Καπνός, τζόγος, μπάλα, αμάξια, ποτά, γυναίκες. <b>Βαριά ελληνική βιομηχανία</b>, όλοι έχουμε την τεχνογνωσία για όλα αυτά. Όμως ας είμαστε και ρεαλιστές. Τα καπνά μας τα ξηλώσαμε και εισάγουμε από την Ζιμπάμπουε, Λας Βέγκας δεν θα γίνουμε, το πρωτάθλημά μας είναι γεμάτο αρλεκίνους, από μηχανολογικά είμαστε μυρωδιάδες παντού εκτός από τα καφενεία και πουτάνες οι Ελληνίδες δεν θα αφήσουμε να γίνουν για κανέναν άλλον εκτός από εμάς που τουλάχιστον τις συνηθίσαμε. <br /><br />Ο Θεμιστοκλής όταν κατέφθαναν οι ορδές των Περσών, αφού είχε καταστρώσει το σχέδιό του, πήγε στην Πυθία και της είπε. <i><b>"Η θα βγάλεις έναν χρησμό που με βολεύει ή θα κανονίσω να σου πασάρουν μόνο αλβανικό. Θα τα ξεχάσεις τα λούσα που ήξερες."</b></i> Κι υπό καθεστώς τρομοκρατίας λοιπόν, η Πυθία υπέδειξε <b>τα ξύλινα τείχη</b> (δηλαδή τα πλοία) ως το μόνο μέσο σωτηρίας των Αθηναίων. Ε λοιπόν η Πυθία είχε δίκιο. <b>Τα ξύλινα τείχη θα μας σώσουν</b> και τώρα έστω και σε μικρότερο ποσοστό. <br /><br /><h2>Και με το "ξύλινα τείχη" εννοώ τα βαρέλια ωρίμανσης.</h2>Για να είμαι ξεκάθαρος θεωρώ πως θα ήταν συμφέρον για όλους μας να στραφούμε στην παραγωγή αλκοολούχων ποτών. Όσο το δυνατόν φθηνότερων και καλύτερων. Κρασιά, τσίπουρα, ούζα, ρακές, μπυράκια και μπυράκλες, μπύρα με ρακί (rtd), ούζο με τζατζίκι σε 5λιτρη συσκευασία, κονιάκ πολυτελείας και φθηνά κονιάκ για αλκοολικούς πολυτελείας. Δεν αστειεύομαι καθόλου. <b>Ότι μπορεί να είναι ανεκτό στην όψη, την γεύση, την τιμή και την διαθεσιμότητα και κάνει τον λαό να φτιάχνει κεφάλι είναι στις μέρες μας μια καλή επένδυση.</b> Θυμηθείτε την τρελή ζήτηση μετά το αμερικάνικο κραχ για φθηνό αλκοόλ και την απίστευτη άνθηση που γνώρισε πριν τον Β'ΠΠ η Μονμάρτη όταν συνέρρεαν οι φρεσκοαπολυμένοι των φαλιρισμένων εργοστασίων για να ξεχαστούν στα κωλόμπαρα. Στην Ελλάδα έχουμε και την παράδοση και τις κλιματολογικές συνθήκες και μια τεράστια βιτρίνα για τα προϊόντα μας που λέγεται ελληνικός τουρισμός.<br /><br />Άσε που τσίπουρο μπορείς να βγάλεις κι από τσουκνίδες που λέει ο λόγος. Κάθε σπίτι στα χωριά έχει δικό του καζάνι παραγωγής, <b>γιατί να πιεις ρε μαλάκα 200 λίτρα μοχίτο το καλοκαίρι εν καιρώ οικονομικής δυσκοιλιότητας;</b> Φτιάξτο μόνος σου. Αρχικά για να γουστάρεις, μετά για να κονομήσεις. Βάλε φωτιά στα καζάνια και άρχισε να εμφιαλώνεις. Σε μπουκάλια, ταπεράκια, σακούλες σκουπιδιών, κράνη, καθίκια, σε κουτιά παπουτσιών και σε ουροσυλλέκτες. Δεν έχει σημασία. Απλά βγάλε την παραγωγή σου. <b>Ας παράγουμε κάτι που ξέρουμε γαμώ την κασάσα μου. </b><br /><br />Εκτός αν είστε τίποτα κουλτουριάρηδες και το θεωρείτε εθνικό ξεπεσμό και τα συναφή. Σ' αυτήν την περίπτωση μπορούμε όντως να περιμένουμε να καλοκαιριάσει για να κλέβουμε τους Γιαπωνέζους στην ταρίφα και να τους παίζουμε το "<i>Σ' αγαπώ γιατί είσαι ωραία</i>" στο ακορντεόν. <br /><br />Δυστυχώς η ημιαπασχόληση και η ανεργία φέρνει απόγνωση αλλά και διαθέσιμο χρόνο. Και τα δύο τελευταία μαθηματικά οδηγούν σε <b>διάθεση για πιόμα</b> μέσα σε στενά οικονομικά πλαίσια. Έτσι συνέβαινε κι έτσι συμβαίνει. Δεν είναι ντροπή. <b>Έτσι είναι φτιαγμένος ο άνθρωπος. Καταδικάστηκε για τα κρίματά του σε μια ατέρμονη προσπάθεια να νοθεύσει το νερό που υπάρχει στο σώμα του για να αναπνέει ελεύθερα, χωρίς να πνίγεται. Ας το εκμεταλλευτούμε εμείς τουλάχιστον. </b><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://www.facebook.com/pages/RAMNOUSIA/113538351992938" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="50" src="http://4.bp.blogspot.com/-fzlTC9Vhwik/TmeT4JfieaI/AAAAAAAAElw/e3x7GYfdzOs/s1600/facebook%2Bcopy5.jpg" width="50" /></a><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New',Courier,monospace;">Ακολουθήστε μας στο Facebook πατώντας το εικονίδιο</span></b>

Κρανίου Τόπος - Τα δικά μας ξύλινα τείχη

Ο Ouranuke Giis σπάει τον κουμπαρά του για να εξασφαλίσει τα Cohiba 1966 της βδομάδας, που με τη σειρά τους θα τον βοηθήσουν να ξεπεράσει τ...

Διαβάστε περισσότερα »

Ο Μπίγαλης...

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid-hmCm0ej_M9mtIapnww39meqYaB-u0dRsewLuuZsFNhGIi6ja8Z7LQU07TuLkv6w2AuEA6W2oxd04jIcF49ZIaIR7Wwe1icBfh_BwpDAdIlLJkLgrL7Jw0rqLdRmAETIAT_2_KWebiU/s1600/bigalis.jpeg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5625516714979343938" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid-hmCm0ej_M9mtIapnww39meqYaB-u0dRsewLuuZsFNhGIi6ja8Z7LQU07TuLkv6w2AuEA6W2oxd04jIcF49ZIaIR7Wwe1icBfh_BwpDAdIlLJkLgrL7Jw0rqLdRmAETIAT_2_KWebiU/s320/bigalis.jpeg" style="float: left; height: 220px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 10px; margin-top: 0px; width: 229px;" /></a></div><div style="text-align: justify;"><h2>Το Καλοκαίρι ήρθε</h2>Μπορεί αυτή η πρόταση να θυμίζει τίτλο «σκέφτομαι και γράφω» Τετάρτης δημοτικού, παραπλήσια με το θεϊκό «<span style="font-style: italic;">Ένα σαββατοκύριακο στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς</span>» , δεν παύει όμως να αποτελεί πραγματικότητα τόσο ημερολογιακή όσο και πρακτική. Διότι το καλοκαίρι δεν το φέρνει κανένας, επιλέγει αυτό πότε θα εμφανιστεί, έχει σαν να λέμε προσωπικότητα και βούληση κατά το καβαφικό «<span style="font-style: italic;">την Αλεξάνδρεια που φεύγει</span>», όπου μ’ αυτήν την απλούστατη προσωποποίηση ο ποιητής τονίζει τον επιτελικό χαρακτήρα της πόλης, τον ανεξάρτητο από την επιρροή των ανθρώπων ρόλο της στην εξέλιξη των πραγμάτων. Ήρθε λοιπόν το καλοκαίρι, <span style="font-weight: bold;">οι αρκούδες ξύπνησαν, βγαίνουν αγουροξυπνημένες στο επαρχιακό οδικό δίκτυο και γίνονται κιμάς</span> και στο γραφείο του δημάρχου Θεσσαλονίκης σερβίρονται πικροί ελληνικοί και κονιακάκια αντί για φραπεδάκια μέτρια χωρίς και άμστελ οικοδομής.<br /><br />Δεν θυμάμαι τι σήμαινε η έλευση του καλοκαιριού στα χρόνια της παιδικής μου υπερκινητικότητας. Δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως συμβάδιζε με το ελληνικό, τουριστικό περί θέρους αίσθημα, που προβάλει<span style="font-weight: bold;"> καρπούζια ξεκοιλιασμένα μέσα σε ψαρότρατες-εκδρομικά, παγωτά μηχανής να στάζουν πάνω στην καλοκερωμένη κόκκινη βέσπα, χειροκροτήματα από εκστασιασμένους τουρίστες μετά το ηλιοβασίλεμα.</span> Το τελευταίο τώρα που το σκέφτομαι είναι εξίσου διεστραμμένο με την εικόνα μιας ξεμαλλιασμένης μάνας που ξεσπάει σε ξέφρενα χειροκροτήματα ακριβώς τη στιγμή που έχει καταφέρει μετά από επικές μάχες να βάλει τα μωρά της για ύπνο. Δεν μου θυμίζει τίποτα από όλα αυτά καλοκαίρι, με δυσκολία θυμάμαι τι ήταν πραγματικά αυτό που έδωσε στα καλοκαίρια τα σκήπτρα των εποχών και στο δικό μου μυαλό.<br /><br />Ίσως ο <span style="font-weight: bold;">Μπίγαλης.</span> Ναι αυτός ο αστείος κύριος που τώρα έχει γίνει κάτι σαν την Ντόλυ Πάρτον σε έκδοση με λιγότερες πλαστικές επεμβάσεις. Κι όμως αν ακούσω έστω ένα δευτερόλεπτο από μπιγαλοτράγουδο, έρχεται στην επιφάνεια μια εικόνα καλοκαιριού εντελώς μαγική και εξιδανικευμένη. Ματωμένα γόνατα από βόλεϊ στην αμμουδιά,μυρωδιές ψητού καλαμποκιού και οι υπέροχες γυναίκες των αρχών του ’90 με το τζίν κουμπωμένο στο στομάχι αλλά και με έναν ερωτισμό μανίσιο, ανεπιτήδευτο, προκλητικό. Χωρίς λάδια στα πόδια, χωρίς φασαρία, τσιριχτές παρέες, ξεβιδωμένο περπάτημα, χαζοψιθυρίσματα και γελάκια. Με γυαλιά μαύρα, μαλλιά κατράμι και σώμα μαυρισμένο με φυσικές μεθόδους, σε απόλυτη αντίθεση με τα ασπρονήσια και πάνω στο τραπέζι της μόνο καφές και νερό. <span style="font-style: italic;">Ούτε κινητά, ούτε κονσίλερ, ούτε i-pod ροζουλί, εν συντομία χωρίς το περιεχόμενο της τσάντας του σπόρ Μπίλυ αραδιασμένο στο τραπεζάκι και στις γύρω καρέκλες. <span style="font-weight: bold;">Μόνο αυτή</span>, τα κακόγουστα ρούχα της και το φόντο. Προσιτή, μυστηριώδης και ευέλικτη, έτοιμη να σε αφήσει να πλησιάσεις προς το μέρος της, να της πεις "πάμε" και να φύγετε χωρίς να περιμένεις ένα μισάωρο γεμάτο μέχρι να μαζέψει τα ψιλικά της.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Και να μη σε νοιάζει ούτε το πού θα πάτε ούτε ο αμείλικτος χρόνος που την έκανε γύρω στα 30 ενώ εσύ είσαι κάπου στα 7, με μπόι που σου απαγορεύει την είσοδο ακόμη και στα συγκρουόμενα αυτοκινητάκια. </span></div><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/xVprc1g1FuQ" width="425"></iframe></div>

Ο Μπίγαλης...

Το Καλοκαίρι ήρθε Μπορεί αυτή η πρόταση να θυμίζει τίτλο «σκέφτομαι και γράφω» Τετάρτης δημοτικού, παραπλήσια με το θεϊκό « Ένα σαββατοκύρια...

Διαβάστε περισσότερα »

«Ουαί τοις ηττημένοις»

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsIhNGodYyOQ3p5O-MTUhgy4ubsmsqqcIQ7h74rWerHakG2KcQoSFzxH4GbWrf4_ZuKL9L1Zmiq4AB9DRfS74EpACjT7dJdkFaCna2wZpIe-d1P87yLptEOwAZOaL9JJAqRf-5XvdLcio/s1600/220px-Sack_of_Rome_by_the_Visigoths_on_24_August_410_by_JN_Sylvestre_1890.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478563900898173858" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsIhNGodYyOQ3p5O-MTUhgy4ubsmsqqcIQ7h74rWerHakG2KcQoSFzxH4GbWrf4_ZuKL9L1Zmiq4AB9DRfS74EpACjT7dJdkFaCna2wZpIe-d1P87yLptEOwAZOaL9JJAqRf-5XvdLcio/s320/220px-Sack_of_Rome_by_the_Visigoths_on_24_August_410_by_JN_Sylvestre_1890.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 320px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 180px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές. Αν όμως πάρουμε ως παράδειγμα τον <span style="font-weight: bold;">Θουκυδίδη </span>Ολόρου, τον θεμελιωτή της επιστημονικής ιστοριογραφίας, θα διαπιστώσουμε πως ήταν μια <span style="font-weight: bold;">ντροπιαστική ήττα</span> αυτή που τον οδήγησε στα μονοπάτια της αντικειμενικότητας. Φαίνεται πως ο φουκαράς ο Θουκυδίδης δεν ήταν άνθρωπος της δράσης σε αντίθεση ας πούμε με τον συνάδελφό του Ξενοφώντα. Στη μοναδική αποστολή που ανέλαβε ως στρατηγός, απέτυχε παταγωδώς και καταδικάστηκε σε θάνατο από τους ανέκαθεν αυστηρούς δικαστές, Αθηναίους. Αυτό το φιάσκο της Αμφίπολης και η ντροπιαστική ποινή που εκκρεμούσε εις βάρους του, του επέτρεψαν στην ουσία από τους τόπους της εξορίας του, να ερευνήσει επαρκώς, να φιλτράρει τις πληροφορίες του αμερόληπτα και να συνθέτει επιτέλους κομμάτι- κομμάτι το μεγαλειώδες έργο του, την <span style="font-style: italic;">Ιστορία</span> του. Δοκίμασε, λοιπόν, ο Θουκυδίδης και την πίεση της ευθύνης και την πικρία της ήττας μέχρι να παραδώσει στην ανθρωπότητα ένα <span style="font-style: italic;">έργο - ορόσημο. </span>Που μας δείχνει ένα δρόμο. Όχι τον μοναδικό. Ας τολμήσω να πω δυστυχώς όχι τον μοναδικό.<br />Η ιστορία λοιπόν επηρεάζεται από τους νικητές, γράφεται όμως από τους ιστορικούς. Ακόμη χειρότερα ,διδάσκεται από τους καθηγητές, από βιβλία που γράφουν κάποιοι άλλοι ,συνήθως καθηγητές ή επιστήμονες του συγκεκριμένου πεδίου. Τα περισσότερα βιβλία που είναι διαθέσιμα στο εμπόριο εκδίδονται από εκδοτικές εταιρείες, που όπως κάθε εταιρεία λειτουργεί με σκοπό το κέρδος. Είναι λοιπόν αλήθεια πως την ιστορία την γράφουν οι νικητές; Και ναι και όχι. Τεχνικά ναι, πρακτικά όχι. Θα ήθελα να επεκταθώ σε πολλά συγκεκριμένα παραδείγματα, όμως για λόγους οικονομίας θα αναφέρω μόνο ένα, που πιστεύω δείχνει τα επίπεδα ημιμάθειάς μας. Τι τραγικό πράγμα η ημιμάθεια.....<br />Ο <span style="font-weight: bold;">Αλάριχο</span>ς ( Ulrich στα γερμανικά), είναι ο στρατηλάτης που θα καταστρέψει <span style="font-weight: bold;">ΟΡΙΣΤΙΚΑ</span> τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό. Που θα προσανατολίσει την έννοια της ελληνικότητας σε διαφορετικούς ορίζοντες. Κατά τη διάρκεια της καταστροφικής επιδρομής του στην ελληνική γη , θα καταστρέψει, θα κατασφάξει, θα επικρατήσει ολοκληρωτικά. Να τονίσω εδώ πως δε θα επικεντρωθώ ούτε στα αίτια, ούτε στα πολιτικά και θρησκευτικά παιχνίδια της εποχής. Θα μείνω απλά στο γεγονός πως ένας Βησιγότθος ισοπέδωσε στα 396 π.Χ την Ελλάδα. Καταστρέφει ναούς, ακρωτηριάζει όσα αγάλματα δεν προλαβαίνει να κονιορτοποιήσει και κυριολεκτικά σβήνει πόλεις από τον χάρτη. Ανάμεσα σ' αυτές και την Αθήνα, που ερημώνει και θα υπάρξει ξανά επί Όθωνος. Έστω λοιπόν και σε όσους όσοι αντιμετωπίζουν τον πολιτισμό ως βαριά βιομηχανία της Ελλάδος, ο Αλάριχος έχει προξενήσει τεράστια ζημιά. "Διαφυγόντα κέρδη" θα έλεγαν οι πιο τολμηροί. Ο λόρδος Έλγιν μπροστά του μοιάζει με προσκοπάκι. Κι όμως ποιος ασχολείται μ αυτόν; Ο Αλάριχος αν και νικητής δεν είναι ικανός να μείνει στην ιστορία της Ελλάδος με γράμματα μεγαλύτερα απ' αυτά του Τζέγκινς Χαν. Κι ας μην έχει πατήσει ο τελευταίος ποτέ το πόδι του στην Ελλάδα.<br />Όλα αυτά τα κουραστικά, σκέφτηκα να τα αναφέρω και να τα αφιερώσω σ' αυτούς τους επικίνδυνους ψευτοκουλτουριάρηδες, που έχουν βαλθεί να μας υποδεικνύουν και να μας επιβάλλουν πρότυπα συμπεριφοράς, κατάλληλα με την εμπορικότητα τους. Δε με νοιάζει αν ο Τσε Γκεβάρα βγαίνει σε μπλουζάκι και θα σενιαριστώ, επιλέγω να κοιμάμαι με τον Παύλο Μελά πάνω απ' το κεφάλι μου. Γιατί έτσι θέλω. Κι ας δυσκολεύτηκα σαν Έλληνας να βρω μπλουζάκι του. Ενώ με τον σύντροφο Τσε δεν είχα κανένα πρόβλημα.............2 στο 10ευρω...</div>

«Ουαί τοις ηττημένοις»

Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές. Αν όμως πάρουμε ως παράδειγμα τον Θουκυδίδη Ολόρου, τον θεμελιωτή της επιστημονικής ιστοριογραφίας, θα...

Διαβάστε περισσότερα »

Δύο χρόνια τροικανός σοσιαλισμός

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ramnousia.com/2011/09/kranioy-topos.html" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Κρανίου Τόπος - Τα δικά μας ξύλινα τείχη"><img alt="Κρανίου Τόπος" border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyBkkwjp-7rYZ_4L1da-sOkopGGhC5U9HW6rSmYGaCOVPJTC_k82XqTvijpY3ZFMAdYWz4-pCc1m6KX83IcpGCFyuAhmz5u7KORuIT54_G3PHvq3TW6KrmLVIV_AGT9CSTnaHGY5xDPnu4/s320/kraniou-topos.jpg" title="Τα δικά μας ξύλινα τείχη" width="262" /></a></div><h3>Ο <a href="http://www.ramnousia.com/search/label/Ouranuke%20Giis" target="_blank">Ouranuke Giis</a> σπάει τον κουμπαρά του για να εξασφαλίσει τα Cohiba 1966 της βδομάδας, που με τη σειρά τους θα τον βοηθήσουν να ξεπεράσει την επιλόχεια κατάθλιψη - κουσούρι από κάποια Χριστούγεννα. Στο <a href="http://www.ramnousia.com/" target="_blank" title="Ramnousia">Ramnousia.com</a> μοιράζει αντίδωρο, κομμάτια από τα νεύρα του και τα χρόνια συμπλέγματα της μεσοαστικής του ανατροφής.</h3><div style="text-align: justify;">Η πιο αγαπημένη στιγμή της κωμωδίας την οποία παρακολουθούμε όχι δύο αλλά 37 χρόνια είναι για μένα η εμμονή στην προσφώνηση: <br /><h3>"σύντροφε!"</h3>μεταξύ των φίλων-μελών του ΠΑΣΟΚ. Και το γράφω με κεφαλαία για πρώτη και τελευταία φορά ως ένδειξη σεβασμού στους μισθούς και τις συντάξεις που εξασφάλισε το σοσιαλιστικό κίνημα σε εκατομμύρια συνελλήνων. Οι οποίοι ήταν και ψηφοφόροι βεβαίως γιατί τείνουμε να το ξεχάσουμε αυτό. <br /><h3>Αυτοί οι ίδιοι σύντροφοι δηλώνουν δυσαρεστημένοι από την πολιτική του κόμματός τους.</h3>Κι έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν, είπα εγώ το αντίθετο; Ακόμη κι ένα απανθρακωμένο κολεόπτερο θα μπορούσε να νιώσει απογοητευμένο από αυτά που συμβαίνουν στην χώρα μας τελευταία. Γιατί όχι κι οι σύντροφοι; Προδόθηκαν. Ένιωσαν να τίθενται στο περιθώριο, ένιωσαν πως το σοσιαλιστικό ιδεώδες που υπηρέτησαν πιστά τόσα χρόνια τους γυρνάει την πλάτη και στρέφεται εναντίον τους. Κι οι πατερούληδες του κινήματος τους παράτησαν, έβαλαν χέρι στις τσέπες τους, έστειλαν τα παιδιά τους στην οικονομική εξορία και το κυριότερο: τους οδηγούν σε εκλογικό ευνουχισμό, δεν θα ξαναστηρίξουν το κίνημα δηλώνουν αηδιασμένοι, κάποιοι κλαίγοντας σκέφτονται σε αυτοκτονικές, ιδρωμένες βραδιές να ψηφίσουν ακόμη και τους ψευτοφιλελεύθερους της επάρατου δεξιάς.<b> Θα χάσουν την ψυχή τους οι σύντροφοι. Εκεί τους οδήγησαν.</b> Σκέφτομαι αν το σύνολο των κομμουνιστών συμφωνούσε με την καταστροφική για το ίδιο, αποχή του ΚΚΕ από τις εκλογές του 1946. Ή αν το σύνολο των Σοβιετικών επιθυμούσε την ύπαρξη του μηχανισμού εξοστακισμού εκατομμυρίων "αντεπαναστατών" στα σιβηριανά γκουλάγκ. Ή ακόμη (για να γυρίσουμε στα δικά μας) με το περίφημο "το όπλο παρά πόδα" του Ζαχαριάδη και τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ ύστερα από την συμφωνία της Βάρκιζας. Βγήκε κανένας σύντροφος στην Κόκκινη Πλατεία για να φωνάξει <i><b>" ο σύντροφος Molotov είναι μαλάκας"</b></i></div>ή <i>"Νίκο μπινέ πουτάνας γιε"</i>. Δεν νομίζω. Και δεν θα ήταν λογικό. Γιατί αυτή είναι η σημασία της συντροφικότητας. Θα σε υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου, γιατί πιστεύω σε κάτι τόσο δυνατό που θα έδινα και τη ζωή μου, όχι για σένα ως πρόσωπο, αλλά για το όραμα που φτιάξαμε μαζί. Οι σύντροφοι παρατούσαν τις οικογένειές τους για να φύγουν στα βουνά, οι σύντροφοι περίμεναν τους συντρόφους τους στην απομόνωση της Μακρονήσου, για να στάξουν δυο σταγόνες νερό στα ματωμένα χείλη τους. Οι σύντροφοι δεν υπέγραφαν την δήλωση μετανοίας ακόμη κι αν ο αντίπαλος είχε επικρατήσει ολοκληρωτικά. Ήταν πάνω από όλα σύντροφοι και συναγωνιστές κι έπρεπε να βάλουν στην άκρη ακόμη και τις προσωπικές τους αντιπάθειες για το καλό της κοινής τους ιδεολογίας. Ακόμη κι οι πρωτεργάτες της χούντας προτίμησαν να πεθάνουν στα κελιά της φυλακής τους <b>ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ</b> και γι αυτό τουλάχιστον απολαμβάνουν τον σεβασμό μου. Φαίνεται πως από το 48% και την αυτοδυναμία του πασοκ, που εξασφαλίστηκε στις εκλογές του 1981 έως και χτες με τις δημοσκοπήσεις να δίνουν ένα 15%, οι σύντροφοι άλλαξαν ιδεολογία πρίν η ηγεσία τους τούς (κι όλους μας) αλλάξει τα φώτα. <i><b>Μήπως όμως πρέπει να μιλάμε για ιδεολογία της κωλότσεπης;</b></i> Γιατί αν αντιλαμβάνομαι σωστά τα πράγματα, η κόκκινη γραμμή της ρήξης των ψηφοφόρων του πασόκ με το παρελθόν τους αφορά κυρίως οικονομικά ζητήματα. Χμμμ... Δυσαρεστημένοι οικονομικά. Είναι κι αυτό βαρύ αλλά όχι τόσο ώστε να σου αλλάξει την κοσμοθεωρία. Εκτός αν αυτή είχε θεμέλια ακριβώς στην ίδια οικονομική ιδεολογία που στερείται τις τελευταίες μέρες ακόμη κι από τους λεγόμενους πρασινοφρουρούς. Κάνω ένα σύντομο φλάς μπάκ. Αφισοκολλητές-Εθνική τράπεζα, ΔΕΗ, ζιβάγκο, αυξήσεις, συνδικαλισμός, καμπάνες παντελόνια, Αρμάνι κοστούμια, χειραψίες στο Μεταξουργείο και στο Χίλτον, μούσια και πατσοκοιλιές, κρατική εξουσία με αγορά λαχείων, δημόσιο, κράτος, τραγουδάκια στην επέτειο του Πολυτεχνείου, αγωνιστικό προφίλ, ξύλινη γλώσσα και ουζάκια στο Μικρολίμανο. Να γελάει κανείς και να ξερνάει γελώντας.<br /><h3>Οπαδοί είμασταν κι όχι σύντροφοι. Κι αυτός ο οπαδισμός που μας συντηρούσε, σάπισε πάνω στα κορμιά μας και τώρα κουβαλάμε την μπόχα του παντού.</h3><h2>Χρόνια μας πολλά σύντροφοι...</h2><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/N29NoiXFltA" width="480"></iframe> <br /><h2>Να ζήσουμε, να φτάσουμε τα κιλά του σύντροφου Πάγκαλου...</h2><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://www.facebook.com/pages/RAMNOUSIA/113538351992938" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="50" src="http://4.bp.blogspot.com/-lXRLmb0f0_s/Tnuwwv3mcvI/AAAAAAAAAcs/-URjAyztjnI/s1600/facebook_icon_ramnousia.jpg" width="50" /></a><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Ακολουθήστε μας στο Facebook πατώντας το εικονίδιο</span></b></div></div>

Δύο χρόνια τροικανός σοσιαλισμός

Ο Ouranuke Giis σπάει τον κουμπαρά του για να εξασφαλίσει τα Cohiba 1966 της βδομάδας, που με τη σειρά τους θα τον βοηθήσουν να ξεπεράσει τ...

Διαβάστε περισσότερα »

Επαναστατικό πρόταγμα έχουμε: Δημοκρατία, το λένε

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKy7lNVI5oHzrJMiT6FcXRRyzL0K6bZeYVHelT3uBgY8q0hHCiQGVG0dxAVuwNHNTilB2nRzMNXrEUC3HgJhprN1jd139042HxywKmUqd2t_69ZNI7LshmgUUqqfa864w-xTtGDcMO_wKs/s1600/epanastatiko-prostagma-dhmokratia.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Επαναστατικό πρόταγμα έχουμε: Δημοκρατία, το λένε" border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKy7lNVI5oHzrJMiT6FcXRRyzL0K6bZeYVHelT3uBgY8q0hHCiQGVG0dxAVuwNHNTilB2nRzMNXrEUC3HgJhprN1jd139042HxywKmUqd2t_69ZNI7LshmgUUqqfa864w-xTtGDcMO_wKs/s320/epanastatiko-prostagma-dhmokratia.jpg" title="Επαναστατικό πρόταγμα έχουμε: Δημοκρατία, το λένε" width="253" /></a></div><b>Υπάρχει πολιτικό πλαίσιο που να χωρά “αριστερούς” και “δεξιούς”, χριστιανούς και μουσουλμάνους, έλληνες και ξένους και τελικά όλο τον παραδαρμένο πληθυσμό;</b><br /><br />- <a href="http://www.ramnousia.com/2012/04/blog-post_8140.html" target="_blank" title="Το μοναδικό δίλημμα: Δημοκρατία ή ολιγαρχία. Η μοναδική λύση: Συντακτική εθνοσυνέλευση">Ένα είναι το δίλημμα: Δημοκρατία ή Ολιγαρχία.</a><br />- Ένας ο πολιτικός στόχος των πολλών ανθρώπων, για να ξεφύγουν από την ανθρωπολογική καταστροφή, που δεν θα έχει ιστορικό προηγούμενο: <b>Ένα πολίτευμα, ένα σύνταγμα, όπου ο λαός θα αποφασίζει τους νόμους του.</b><br /><br />- Όσο για την αριστερά... Πίσω από την "<i>αντισυστημική</i>" ρητορική δεν υπήρξε ποτέ ρεαλιστική και πραγματική πολιτική επιθυμία σύγκρουσης με το ολιγαρχικό καθεστώς. <b>Δεν θεωρήθηκε ποτέ ολιγαρχικό το σημερινό πολίτευμα που καταστρέφει τις ζωές μας</b>, δεν έδωσαν προτεραιότητα στο δημοκρατικό αίτημα και εμπόδισε το πολιτικό αίτημα για δημοκρατία να αναδειχθεί στο μεγάλο αντίπαλο πολιτικό δέος. <br />Όλα αυτά συνέβησαν, γιατί απλούστατα, η αριστερά δεν πιστεύει στη δημοκρατία και το μεγάλο και ανεξέλεγκτο πλήθος στις πλατείες, της έκλεβε την παράσταση και το μονοπώλιο των διαδηλώσεων και των κινητοποιήσεων. Έχαναν τον λόγο ύπαρξης τους.<br />Αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργούσε και συνεχίζει να λειτουργεί η "<i>καθεστωτική αριστερά</i>". Για έναν απλό λόγο. <b>Περιφρουρεί την Βουλή και την ολιγαρχικότητα του συστήματος που τις δίνει ΛΟΓΟ ΥΠΑΡΞΗΣ! (και πολλές επιχορηγήσεις...)</b><br /><br />Αυτοί οι φαντασμένοι διαφωτιστές θυμούνται πως είναι μια μικρή μειοψηφία, μόνο όταν είναι να βρίσουν τον "<i>μαλάκα λαό, που δεν ξυπνά</i>". Όταν "<i>ξύπνησε</i>", όμως, έκαναν ότι μπορούσαν για να τον διώξουν. Η καθεστωτική αριστερά άφησε το πεδίο ελεύθερο για να λειτουργήσει απροκάλυπτα η καθεστωτική δεξιά, όταν αρνήθηκε να ακούσει το αίτημα του λαού για δημοκρατία και να διατηρήσει την ενότητα.<br /><br />- <b>Δεν είναι οι εκλογές, που αλλάζουν ή δεν αλλάζουν τα πράγματα, αλλά οι πολιτικές, που έχουν τη δύναμη να ενώσουν.</b><br /><br /><b>Η Δύναμη της ενότητας είναι αυτή που συντρίβει τη βία του καθεστώτος</b> και όχι οι φαντασιώσεις του καθένα μας.<br /><br />ΣΥΝΤΑΧΤΙΚΗ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ, ΟΠΟΥ Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΤΥΧΕΣ ΤΟΥ, ΘΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ, ΘΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ, ΘΑ ΑΠΟΝΕΜΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. ΦΥΣΙΚΑ, ΘΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ.<br /><br />- Ο απλός άνθρωπος ετοιμάζεται να υποδεχθεί τους πεινασμένους και την πείνα που τον απειλεί, με ένα πιάτο φαγητό. Τα όπλα θα τα χρειαστεί για άλλη δουλειά. Αν τα χρειαστεί. <br /><br /><b>ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΕΧΟΥΜΕ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΟ ΛΕΝΕ..</b>.</div>

Επαναστατικό πρόταγμα έχουμε: Δημοκρατία, το λένε

Υπάρχει πολιτικό πλαίσιο που να χωρά “αριστερούς” και “δεξιούς”, χριστιανούς και μουσουλμάνους, έλληνες και ξένους και τελικά όλο τον παραδα...

Διαβάστε περισσότερα »

Κόμματα αρχών η οι αρχές σε κώμα!!!

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7WFQj1SiaWBNvsMh7tf4Iug35oKQDtiLPaDvMFJ74MKY3s_CUIvwHyhMmdWWYHvzUwx0wMyJkn1PUjMTS-F1M3MevmuxwNrQTcYj90KGOd0GeC6Gb5KbXDGLAmJ_FcAbOtq2suARyK4WA/s1600/kommata-arxwnh-arxes-se-komma.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="Κόμματα αρχών η οι αρχές σε κώμα!!!" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7WFQj1SiaWBNvsMh7tf4Iug35oKQDtiLPaDvMFJ74MKY3s_CUIvwHyhMmdWWYHvzUwx0wMyJkn1PUjMTS-F1M3MevmuxwNrQTcYj90KGOd0GeC6Gb5KbXDGLAmJ_FcAbOtq2suARyK4WA/s1600/kommata-arxwnh-arxes-se-komma.jpg" title="Κόμματα αρχών η οι αρχές σε κώμα!!!" /></a></div>Πάρτε διαόλοι την ψήφο μας!! <br /><br />Ως ότου φτιάξει ο λαός <b>ένα κόμμα που θα μιλά ελληνικά</b>: <br /><b><u>ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ</u></b>. Και άλλες τέτοιες λέξεις, σημασίες και νοήματα.<br />Τότε, θα δούμε πόσα απίδια παίρνει ο σάκκος....<br /><br />Πάμε πολύ καλά. <b>όσο πιο πολλά κόμματα στη βουλή, τόσο πιο ωραίο χάζι θα κάνουμε.</b><br />Ψηφίζουμε μικροκόμματα. Αποφεύγουμε όσα έχουν εξασφαλίσει είσοδο στη βουλή, στερώντας τους τη δυνατότητα να είναι ρυθμιστές.<br /><br /><b>Αν θέλουμε να ολοκληρώσουμε το σκηνικό αποδόμησης, μπορούμε, με τον ευφυή τρόπο του λαού, να κάνουμε "ρυθμιστές" όλους αυτούς που τόσο καιρό το παίζουν "σκληροί"</b>. ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Χ.Α. , Καμμένος κλπ.<br /><br />Εεεεε! Για κάνετε λίγο κράτει, εσείς οι νεοδημοκράτες. Πολλούς μαζεύει ο Καμμένος. Χαλάει το σχέδιο που έβαλε μπροστά ο ψηφοφόρος λαός. Οι υπόλοιποι τι θα απογίνουν; Δώστε και κανένα ψήφο στην Ντόρα, στους Πειρατές κι όσους άλλους, σας ταιριάζουν.<br /><br />Αν δυσκολεύεστε, <b>βάλτε τα κόμματα σε μια κληρωτίδα και κάθε μέλος της οικογένειας, ας τραβήξει κλήρο κι ας ψηφίσει ό,τι έτυχε.</b><br /><br /><b>Θα αποκτήσουμε κληρωτούς βουλευτές και κληρωμένα κόμματα. Ζήτω!!!</b><br /><br /><b>Με όποιο τρόπο κι αν ψηφίσεις, είτε μετά από ώριμη σκέψη, είτε από ιδεολογική συνέπεια, είτε από κλήρωση, το ίδιο είναι. Δημοκρατία δεν θα έχουμε με όλους αυτούς τους πολιτικούς υπαλλήλους.</b> θα παραμείνει ιδιοκτησία των τραπεζιτών.<br /><br />Κωλοτούμπας δεν είναι μόνο ο Καρατζαφέρης. Πού να δείτε, αυτοί που θα τον αντικαταστήσουν! <br /><br />(Όχι πως υστερούν και οι άλλοι, αλλά αυτοί οι τελευταίοι το παίζουν "<i>κώμα αρχών</i>" και όντας καινούργιοι στην πιάτσα των καθεστωτικών κομμάτων χρήζουν ιδιαίτερης αγάπης). <br /><br /><b>Αρχή και τέλος του κόσμου η μήτρα. </b><br /><br />Γι' αυτό σας λέμε: <b>Ξεσκεπάστε τους, με την ψήφο</b>. Να τους καταστήσετε "<i>ρυθμιστές</i>". Να μην μπορεί να γίνει κυβέρνηση, χωρίς τους "<i>σκληρούς</i>" της καθεστωτικής παρέας, ώστε να πάψουν να είναι τσάμπα μάγκες. <br /><br />Τότε, θα δούμε πόσα απίδια παίρνει ο σάκκος.<br /><br />Ας δούμε μια τέτοια λέξη και την ελληνική σημασία της, που ελληνόφωνοι γερμανικής, αγγλικής, βρετανικής ή αμερικανικής ιδεολογίας, έχουν ξεχάσει ή δεν τη βρίσκουν στα ελληνικά λεξικά: <br /><b>Αριστοτέλης, έλληνας φιλόσοφος</b>: "<i>το νόμισμα είναι ένα είδος ανταλλάξιμου αντιπρόσωπου της ανάγκης, με κοινή συμφωνία</i>".<br /><br /><b>Μετά από κοινή συμφωνία, δώσαμε τα κλειδιά πόλης, της πολιτικής και της ζωής μας, στους Ρόθτσιλντ και τους Ροκφέλερ </b>και δεν το θυμάμαι; <br /><br /><b>Σε ποιον ανήκει το χρήμα</b>, χαμένοι Καμμένοι, ΚΚΕ, Καζάκηδες, Τσιπραίοι και λοιποί αντιμνημονιακοί; <b>Μπορείτε να λύσετε προβλήματα, αενάως δανειζόμενοι; </b><br /><br />Θα σώσετε τις περιουσίες των ανθρώπων;<br />Θα σβήσετε τα δάνεια, όπως έκανε η χούντα;<br />Θα αυξήσετε τις συντάξεις;<br />Θα βρείτε δουλειά στους άνεργους;<br />Θα πάρετε την ξεπουλημένη δημόσια περιουσία πίσω;<br />Πώς;<br />Ζητώντας τρία χρόνια παράταση αποπληρωμής χρέους, όπως λέει ο Τσίπρας; <br /><br />Ή μήπως, βγαίνοντας από το ευρώ;<br />Και ποιος θα διαχειρίζεται τη δραχμή, Καζάκη; Το κράτος;<br />Και ποιος θα διαχειρίζεται το κράτος; Το κόμμα;<br />Θα μας πεις <b>ποιοι είναι οι μέτοχοι στην Τράπεζα της Ελλάδας</b>;<br />Θα μας πεις, γιατί δεν θέτεις <b>θέμα δημοκρατικής διαχείρισης του χρήματος; </b><br /><br /><b>ΘΑ ΣΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ. Αυτό δεν θέλατε;;; </b><br /><br />Κάποιοι έχουν πάρει χαμπάρι πως το ΚΚΕ είναι "<i>μνημονιακό</i>" κόμμα και όλο πέφτουν τα ποσοστά του, είτε στις αληθινές, είτε στις ψεύτικες δημοσκοπήσεις. Δώστε του 20%. Κρίμα είναι. Και, τότε, θα αξίζει να ανοίξουμε τηλεόραση και να τους φουμάρουμε. Με ναργιλέ, παρέα. <br /><br /><b>Λαέ, κάνε τους όλους κυβέρνηση</b>. Και πάμε πιο κάτω. Ως ότου έρθει η δική μας ώρα. <br /><br /><b>Ψυχαγωγία επί του θέματος, προσεχώς.</b><br /><b>Μετα τις εκλογες...</b><br /><br /><br /><a href="http://www.ithacanet.gr/" rel="nofollow" target="_blank">Δίκτυο Ιθάκη</a></div>

Κόμματα αρχών η οι αρχές σε κώμα!!!

Πάρτε διαόλοι την ψήφο μας!! Ως ότου φτιάξει ο λαός ένα κόμμα που θα μιλά ελληνικά : ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ . Και άλλες τέτοιες λέξεις, ...

Διαβάστε περισσότερα »

ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ. Το χρέος είναι προϊόν απάτης και συμπαιγνίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6EU_-wKmC-LmACVwJeJLSt7nnjg5zW994nfKTHoUf4Gs20eFTMXJdkhJIFxWn-X2hJJ9JavmxTeTzsYIuIjsyRKodXSyr8f3umqsP5r_WM3P63cvHXZsTL1xqyKXoi40JATWPV7ySehqE/s1600/to-xreos-einai-proion-apaths.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ. Το χρέος είναι προϊόν απάτης και συμπαιγνίας." border="0" height="226" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6EU_-wKmC-LmACVwJeJLSt7nnjg5zW994nfKTHoUf4Gs20eFTMXJdkhJIFxWn-X2hJJ9JavmxTeTzsYIuIjsyRKodXSyr8f3umqsP5r_WM3P63cvHXZsTL1xqyKXoi40JATWPV7ySehqE/s320/to-xreos-einai-proion-apaths.jpg" title="ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ. Το χρέος είναι προϊόν απάτης και συμπαιγνίας." width="320" /></a></div><b>Το χρέος, ιδιωτικό ή δημόσιο, η πείνα, η ανεργία και η εξαθλίωση οφείλονται στο γεγονός πως ένα πρωί οι ιδιοκτήτες του χρήματος απέσυραν το χρήμα από την αγορά</b>.<br /><br />Το στερούν από την κοινωνία, χάρις στους συνένοχους πολιτικούς.<br /><br />Ο, -κατά τον Αριστοτέλη- "<i>ανταλλάξιμος αντιπρόσωπος της ανάγκης</i>" μας, το νόμισμα, δεν είναι προϊόν "<i>κοινής συμφωνίας</i>".<br /><br /><b>Πότε συμφωνήσαμε, κύριοι της πολιτικής να δώσουμε σε τραπεζίτες την ιδιοκτησία της δραχμής ή του ευρώ;</b> Πότε;<br />Ποτέ!!!!!<br /><br />Τι σχέση έχει η προεκλογική σας εκστρατεία και τα ψεύτικα διλήμματα (ευρώ ή δραχμή) με τις ζωές των ανθρώπων;<br />Καμμία!!!!<br /><br />Κρεμάστε μας ανάποδα, απατεώνες πολιτικοί. Βάλτε μας φυλακή. "<i>Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος</i>"<br /><br />Γιατί κανένα κόμμα δεν τοποθετείται πάνω στο θέμα; <br /><br /><b>ΕΥΡΩ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ Η ΕΥΡΩ ΤΩΝ ΛΑΩΝ? </b>Είναι το δίλημμα που δε τολμάτε να θέσετε.<br /><br />ΕΙΤΕ ΑΝΩΝΥΜΟΙ, ΕΙΤΕ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟΙ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ!!!<br /><br />Ο λαος δεν θελει να λερώσει τα χέρια του με αίμα....<br /><br /><b>ΚΡΕΜΑΣΤΕΙΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΘΙΚΙΑ ΠΡΟΔΟΤΕΣ.</b><br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="395" src="http://www.youtube.com/embed/-EV_FI1I_WA" width="480"></iframe><br />Σύντομα μαθήματα ιστορίας & πολιτικής:<br />Η συνθήκη του Μάαστριχτ, αφορά στην ευρωπαϊκή «ολοκλήρωση», δηλ. στην ολοκλήρωση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.<br />Γι' αυτό και τα κυρίαρχα όργανα άσκησης της πολιτικής είναι η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, συνεπικουρούμενη από τις Εθνικές Τράπεζες.<br />Γι' αυτό και την «ευρωπαϊκή πολιτική» την ασκούν τεχνοκράτες, διορισμένοι, με τα κράτη-μέλη να υπακούουν στις εντολές τους, παραχωρώντας το εθνικό τους δίκαιο στις ορέξεις τους.<br />Ο Ευρωπαϊκός καπιταλισμός, δεν κρατάει, πλέον, ούτε τα προσχήματα.

ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ. Το χρέος είναι προϊόν απάτης και συμπαιγνίας.

Το χρέος, ιδιωτικό ή δημόσιο, η πείνα, η ανεργία και η εξαθλίωση οφείλονται στο γεγονός πως ένα πρωί οι ιδιοκτήτες του χρήματος απέσυραν το ...

Διαβάστε περισσότερα »

Όχι άλλο Μνημόνιο, όχι άλλο Παπακαλιάτη.....

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOcA4cg0qoLvoRcgS74Nvtbt3UAu46AlzI34JFw8T1tX1BK6m2c5YmnG_2_TVZqHYBomORgu3wjSLfvZEdlkdcUTYigNnZKNwfwojTEND0NGKrBp8vZ7nP8-VoRjQDP92GuZ_Mq_8J8d4/s1600/Screen+Shot+2012-10-18+at+8.42.25+AM.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img alt="Όχι άλλο Μνημόνιο, όχι άλλο Παπακαλιάτη....." border="0" height="348" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOcA4cg0qoLvoRcgS74Nvtbt3UAu46AlzI34JFw8T1tX1BK6m2c5YmnG_2_TVZqHYBomORgu3wjSLfvZEdlkdcUTYigNnZKNwfwojTEND0NGKrBp8vZ7nP8-VoRjQDP92GuZ_Mq_8J8d4/s640/Screen+Shot+2012-10-18+at+8.42.25+AM.png" title="Όχι άλλο Μνημόνιο, όχι άλλο Παπακαλιάτη....." width="640" /></span></a></div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Παρακολουθώντας μετά από πολλούς μήνες τηλεόραση, έπεσα (εντελώς τυχαία;) πάνω στο καινούργιο διαφημιστικό - spotακι του Mega....</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/b2mBuPbtEWM?fs=1" width="480"></iframe><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Εάν σε κάτι πρέπει να βγάλουμε το καπέλο στο κανάλι της Μεσογείων, είναι στον τρόπο που προβάλει το υλικό του, όλα τα χρόνια λειτουργίας του.</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Βέβαια, σε αυτή την ικανότητα περιλαμβάνεται και η <b>διαχρονική προπαγάνδα</b> υπερ της εκάστοτε Κυβέρνησης...</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Αλλά τα πράγματα φαίνεται να είναι πολύ χειρότερα φέτος...</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Και όλα αυτά εξαιτίας της "εμφάνισης" του <b>Χριστόφορου Παπακαλιάτη</b>, σαν υπονοούμενο παρουσίας του στο φετινό πρόγραμμα του Mega.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiN5GD3gjbsQ_u7VKMz6XP4_lkH0lYKDWIAmH4MZR66Zu2jrA6_WbpQ48W0_ge_DpFbfyXygruWfAIqY-PrRtBqL9KoHV-M80NZG1BTMfEuJgzvP5edcD4tFV5V5NZMZOdF5uvj7tWLEJg/s1600/Screen+Shot+2012-10-18+at+8.21.32+AM.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img border="0" height="221" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiN5GD3gjbsQ_u7VKMz6XP4_lkH0lYKDWIAmH4MZR66Zu2jrA6_WbpQ48W0_ge_DpFbfyXygruWfAIqY-PrRtBqL9KoHV-M80NZG1BTMfEuJgzvP5edcD4tFV5V5NZMZOdF5uvj7tWLEJg/s400/Screen+Shot+2012-10-18+at+8.21.32+AM.png" width="400" /></span></a></div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Πόσο παραμύθι ακόμα, ν' αντέξει αυτή η χώρα;</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Σ' ένα παράλληλο σύμπαν θα θέλαμε όλοι μας να είμασταν άνεργοι, αλλά να μέναμε σε καλές περιοχές, να είχαμε καλά αυτοκίνητα και αρκετά χρήματα να κάναμε ότι σκεφτόμασταν.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Και αν αυτό μπορεί να γίνει σχετικά εύκολα, θα θέλαμε σε κάποιο παράλληλο σύμπαν του παράλληλου σύμπαντος, να τα είχαμε όλοι μεταξύ μας και σε κάθε συνάντηση με κάποιον, να ξέραμε ακριβώς τί θα ήθελε, την κάθε στιγμή.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Θα είμαι ειλικρινής...Αυτός ο χειμώνας θα είναι πολύ δύσκολος...</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Όχι λόγω της αύξησης του πετρελαίου θέρμανσης (ας κρυώνουμε, αρκεί να πιάνουμε Mega), αλλά γιατί δεν ξέρω τί είναι χειρότερο για μία χώρα...<b> </b></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b><br /></b> <b>Τα ψέματα (σε βαθμό προδοσίας) των Πολιτικών του Μνημονίου ή τα ψέματα (σε βαθμό επιστημονικής φαντασίας) των σειρών του Χριστόφορου Παπακαλιάτη;</b></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <br /></div>

Όχι άλλο Μνημόνιο, όχι άλλο Παπακαλιάτη.....

Παρακολουθώντας μετά από πολλούς μήνες τηλεόραση, έπεσα (εντελώς τυχαία;) πάνω στο καινούργιο διαφημιστικό - spotακι του Mega.... Εάν σ...

Διαβάστε περισσότερα »

Μια διαδρομή αναζήτησης....

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgojtbEl8RKlBbSVJyJajmISLGPRTiTDVhNzU8u318_srRvdn_NNM3O5Hff2qf7QJkeKKNqlH0Z6IPmiU5mZyS0WecG_q7B-XUiR8aIFvkH1t8ot3anbQ3Zknbv9PWwrIiBq6w3Kq8eua0/s1600/326004-seek_truth_by_beautifullyevil.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img alt="Μια διαδρομή αναζήτησης...." border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgojtbEl8RKlBbSVJyJajmISLGPRTiTDVhNzU8u318_srRvdn_NNM3O5Hff2qf7QJkeKKNqlH0Z6IPmiU5mZyS0WecG_q7B-XUiR8aIFvkH1t8ot3anbQ3Zknbv9PWwrIiBq6w3Kq8eua0/s1600/326004-seek_truth_by_beautifullyevil.jpg" title="Μια διαδρομή αναζήτησης...." /></span></a></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το να μιλάς τη γλώσσα της αλήθειας, δεν είναι πάντοτε εύκολο. Για την ακρίβεια είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο.</span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Είτε είναι τα λόγια ενός πολιτικού προσώπου είτε είναι τα λόγια (ή οι πράξεις) μίας γυναίκας ή ενός άνδρα προς κάποιο άλλο πρόσωπο, η αλήθεια ενοχλεί, πονάει και προβληματίζει...</span></div><div style="font-style: italic;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η αναζήτηση της αλήθειας είναι σαν τον έρωτα. Παρόλο που </span></b><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">όλοι </span></b><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">τον αναζητάνε, λίγοι μπορούν να τον βιώσουν ολοκληρωτικά...</span></b></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η αποκάλυψη ότι μία κατάσταση ήταν ψεύτικη, είναι ικανή να δημιουργήσει τις κατάλληλες σκέψεις στο μυαλό ενός ανθρώπου και να προσπαθήσει ν' αναπτύξει εκείνες τις άμυνες στον εγκέφαλό του, για την προστασία του.</span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Θα μπορούσε κάποιος ν' αναρωτηθεί, γιατί κρύβουμε την αλήθεια;</span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Από ανασφάλεια; Από ενοχές; Από σχέδιο;</span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Είναι μερικές φορές που τυχαία γεγονότα, πυροδοτούν έναν καταιγισμό σκέψεων και συνδυασμών, καθοδηγώντας έναν άνθρωπο προς το φως της πραγματικότητας. Μία πραγματικότητα η οποία περιλαμβάνει ένα άγγιγμα του δέρματος, μία υπέροχη μυρωδιά και ένα διαπεραστικό βλέμμα. <b>Και είναι οι μοναδικές αναμνήσεις, οι οποίες δεν μπορούν να διαγραφούν όταν όλα τα υπόλοιπα τελειώσουν.</b></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το παρακάτω απόσπασμα του Jorge Bucay, διδάσκει πολλά:</span></div><div style="font-style: italic;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><i><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η αποκάλυψη της αλήθειας είναι αναπόφευκτη. Μπορεί κάποιος να προσπαθήσει να την κρύψει, μπορεί να επιχειρήσει να την αρνηθεί, για ένα μικρό διάστημα μπορεί να την καλύψει με κάποια πονηρή μεταμφίεση, πίσω από κάποια μεγάλη οθόνη. Αργά ή γρήγορα, όμως, σαν ένα βαρέλι γεμάτο αέρα κρυμμένο κάτω απ' το νερό, η αλήθεια αναδύεται στην επιφάνεια, μας αναγκάζει να την παραδεχτούμε, να ξανακοιτάξουμε τα δεδομένα, να αμφισβητήσουμε τις ανακαλύψεις μας, να αναδιατάξουμε τις παρατηρήσεις και να ερμηνεύσουμε πάλι τα γεγονότα....</span></i><br /><div><i><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></i></div><div><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ίσως οι αναζητήσεις και οι συναντήσεις που έχουμε στη ζωή μας, να μας οδηγούν και στ' αντίστοιχα μονοπάτια....</span></b></div></div>

Μια διαδρομή αναζήτησης....

Το να μιλάς τη γλώσσα της αλήθειας, δεν είναι πάντοτε εύκολο. Για την ακρίβεια είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο. Είτε είναι τα λόγια ε...

Διαβάστε περισσότερα »

Η πετυχημένη συνταγή του Σοκ...

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.shockinglighters.net/shockinglighters/shock.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Η πετυχημένη συνταγή του Σοκ..." border="0" height="275" src="http://www.shockinglighters.net/shockinglighters/shock.jpg" title="Η πετυχημένη συνταγή του Σοκ..." width="320" /></a></div><b>Θα μου άρεσε η προοπτική της επιβολής φορολογίας 45% στα εισοδήματα ανω των 26000 ευρώ. Τα μισά (σχεδόν) χρήματα να τα παίρνει το Κράτος και τα υπόλοιπα πάλι το Κράτος, μέσω των λογαριασμών και του Φ.Π.Α. των αποδείξεων. Ήμουν περίεργος να δω, πως θα τα έβγαζε πέρα μία τυπική ελληνική οικογένεια...</b><br /><br />Όμως ατυχήσαμε, γιατί όλο αυτό το παιχνίδι, που στήθηκε μέσα από τα Μέσα Μαζικής "Ενημέρωσης", δεν ήταν τίποτε άλλο παρα ένα ψυχολογικό παιχνίδι στον πληθυσμό της χώρας μας.<br /><br />Είναι η χιλιο-ειπωμένη συνταγή, "Το Δόγμα του Σοκ". Ανακοινώνονται μέσω διαρροών ακραία μέτρα, παγώνει ο τηλεθεατής - ακροατής - αναγνώστης για ορισμένες ημέρες και μετά, ως δια μαγείας έρχεται η λύση, παρουσιασμένη ως αγώνας ή διαπραγμάτευση των Κυβερνητικών μελών, με τους δανειστές, με την Τρόικα, ακόμα και με τον εαυτό τους.<br /><br />Το Δόγμα του Σοκ έχει χρησιμοποιηθεί <b>σε όλες τις χώρες</b> όπου αποφασίστηκε η εμπλοκή του ΔΝΤ, με σκοπό να φοβήσει τους εκάστοτε πολίτες. Η λογική είναι απλή και στηρίζεται στην <b>Ψυχιατρική</b>, μετά από πειράματα που διεξήγαγε η CIA κάπου στη δεκαετία του '30 - '40, για τον έλεγχο των αναμνήσεων, με σκοπό την απόσπαση πληροφοριών.<br /><br /><b>Έτσι, όταν κάποιος άνθρωπος δέχεται ένα ισχυρό ψυχολογικό σοκ, τότε δημιουργείται κάποια στιγμή ένα "κενό" στη λειτουργία του εγκεφάλου του, στο οποίο μπορεί κάποιος ειδικός να αποσπάσει αλλά και να επανεγγράψει πληροφορίες στο μυαλό κάποιου ανθρώπου.</b><br /><br />Αυτό στις μέρες μας γίνεται μαζικά και όχι στα υπόγεια ενός κτιρίου ανακρίσεων ή στο δωματίο ενός Ψυχιατρείου.<br /><br /><b>Πλέον το Ψυχιατρείο είναι μία ολόκληρη χώρα, με τους πολίτες της να συνωστίζονται κάθε απόγευμα για την ημερίσια δόση Ανατολίτικου Πολιτισμού και στη συνέχεια για την δόση "Ενημέρωσης". </b>Εκεί, την ώρα της "Ενημέρωσης" δημιουργείται ένα "κενό", το οποίο και στη συνέχεια καλύπτεται από την παρουσίαση των πατριωτικών προσπαθειών της Κυβέρνησης.<br /><br />Έτσι και ο πληθυσμός δεν αντιδράει <b>(μας ψεκάζουν κάθε μέρα από τις 18:00 μέσω της TV, και εσύ επιμένεις να κοιτάς στον ουρανό)</b> και οι Κυβερνώντες δεν ενοχλούνται.<br /><br />Στην ερώτηση που μπορεί να κάνεις, "εμείς τί κάνουμε;", μπορώ να σου απαντήσω ορθά, "πολλά".<br /><br /><b>Ίσως μία καλή αρχή είναι να κλείσεις την τηλεόραση…</b><br /><br /><br />Υ.Γ.: Και επειδή αυτές τις ημέρες συνειδητοποίησα ότι η ελληνική μουσική έχει μία νέα Μούσα, ξεκίνα ν' ανακαλύπτεις τη χώρα σου.<br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/u-8DsEozq2k?fs=1" width="480"></iframe><br /><br /></div>

Η πετυχημένη συνταγή του Σοκ...

Θα μου άρεσε η προοπτική της επιβολής φορολογίας 45% στα εισοδήματα ανω των 26000 ευρώ. Τα μισά (σχεδόν) χρήματα να τα παίρνει το Κράτος και...

Διαβάστε περισσότερα »

Αλήθεια, σήμερα φοβάσαι;

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxYS5qJzIeatPu9JAePr9FKIrlaDmXFrF-MaaJMcmZytIGt5f4NetUDwQDpOfJRmC_guRQaDrXgR05-UjwSnhBtCdVZaF7uswM_CCe-y1OAXoY2mq1-HAGbmNzrPgYSyALHae8gpiNkdE/s1600/Fear+-+Main+Image.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Αλήθεια, σήμερα φοβάσαι;" border="0" height="412" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxYS5qJzIeatPu9JAePr9FKIrlaDmXFrF-MaaJMcmZytIGt5f4NetUDwQDpOfJRmC_guRQaDrXgR05-UjwSnhBtCdVZaF7uswM_CCe-y1OAXoY2mq1-HAGbmNzrPgYSyALHae8gpiNkdE/s640/Fear+-+Main+Image.jpg" title="Αλήθεια, σήμερα φοβάσαι;" width="640" /></a></div><br /><br /><br /><b><br /></b> <b><br /></b> <b>Φόβος…</b><br /><br />Μία έννοια που υποδηλώνει τρόμο και πανικό. Μία έννοια που οι Αρχαίοι Έλληνες την προσωποποίησαν, σαν τον γιο του Άρη και της Αφροδίτης.<br /><br />Αλήθεια, σήμερα φοβάσαι;<br /><br />Κάθε μέρα θα φοβάσαι, εφόσον βρίσκεσαι μπροστά από μία τηλεόραση ή έναν υπολογιστή, λειτουργώντας σαν δέκτης κάθε είδους προπαγάνδας. <b>Μία πετυχημένη προπαγάνδα θα πρέπει να έχει και ισχυρές δόσεις φόβου.</b> Αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας.<br /><br />Δεχόμενος όλα αυτά τα ερεθίσματα, αποξενώνεσαι από τον ίδιο σου τον εαυτό, αρχίζεις να φοβάσαι τα πάντα και κλείνεσαι μέσα στον εαυτό σου (και στο σπίτι σου), αποκομμένος από κάθε πραγματικό συναίσθημα του έξω κόσμου.<br /><br />Η μεγαλύτερη επανάσταση που μπορεί να κάνει το ανθρώπινο είδος, δεν είναι ούτε τεχνολογική, ούτε κοινωνική, αλλά πνευματική. Είναι η επανάσταση για το επόμενο επίπεδο διανόησης.<br /><br /><br /><ul style="text-align: left;"><li>Βγες έξω από το μυαλό σου και πες στο κορίτσι/αγόρι που σκέφτεσαι, τα συναισθήματά σου.</li></ul><br /><br /><br /><ul style="text-align: left;"><li>Βγες έξω από το μυαλό σου και πρότεινέ της/του να βγείτε οι δυο σας.</li></ul><br /><br /><br /><ul style="text-align: left;"><li>Βγες έξω από το μυαλό σου και μην επιτρέπεις να το επηρεάζουν δημοσιογράφοι και πάσης φύσεως "τηλεοπτικοί ειδικοί".</li></ul><br /><br /><br /><ul style="text-align: left;"><li>Βγες έξω από το μυαλό σου και κοίταξέ το. Είναι ένας υπέροχος "οργανισμός", που πνίγεται κάτω από το αίσθημα του φόβου.</li></ul><br /><br />Θυμίσου…<br /><br /><b>Μην λειτουργείς ως διεκπεραιωτής της ζωής των άλλων, αλλά ως διαχειριστής της δικής σου ζωής.</b><br /><br /></div>

Αλήθεια, σήμερα φοβάσαι;

Φόβος… Μία έννοια που υποδηλώνει τρόμο και πανικό. Μία έννοια που οι Αρχαίοι Έλληνες την προσωποποίησαν, σαν τον γιο του Άρη και της Αφροδ...

Διαβάστε περισσότερα »

Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ramnousia.com/2012/11/mia-genia-sto-epixryso-kloybi-ths.html" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της"><img alt="Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQSiyjemDceHPC8JMNU3w_U4lIM4V9pOdrC1QgsoMMPW3x2TrSMmn80sV-N9dlC4tshlCorxir41VMpOqr4k4Ee4Qw29-G3HHKD9NZZAlBMz0eHMFuJFy5iNRGjGmw3KGXFQ_9JgyLuc0M/s1600/Humberto_Castro_Golden-Cage.jpg" title="Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της" width="495" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Έγραφα τις προάλλες ότι αρνούμαι να υιοθετήσω τον όρο <b>“χαμένη γενιά”</b> για όλους εμάς που γεννηθήκαμε στη δεκαετία του ’70.<br /><br />Το παιχνίδι είναι ακόμα ανοιχτό κι έχουμε την ευκαιρία να ξαναγράψουμε τους όρους του. Όμως πρέπει πρώτα να στρέψουμε το βλέμμα εντός μας. Να δούμε ότι ρισκάραμε ελάχιστα, ότι βολευτήκαμε ενδεχομένως σ’ ένα περιβάλλον που μας επέτρεπε να υπάρχουμε χωρίς να ονειρευόμαστε και να διακινδυνεύουμε, ότι αναμασήσαμε θεωρίες και ιδεολογίες που μας φορέθηκαν ως παγκόσμιες αλήθειες.<br /><br /><b>Σήμερα η γενιά μας απουσιάζει ηχηρά απ’ το προσκήνιο του δημόσιου διαλόγου. </b>Με ελάχιστες εξαιρέσεις στο δημόσιο χώρο κυριαρχούν τα αιτήματα κι οι διεκδικήσεις παλαιότερων γενιών.<br /><br />Αργήσαμε να ενηλικιωθούμε, κρυφτήκαμε πίσω από χρόνια σπουδών κι αναζητήσεων και τώρα βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι στα όνειρα που είχε η γενιά των γονιών μας συνειδητοποιώντας ότι μεγαλώσαμε σ’ ένα επίχρυσο κλουβί.<br /><br />Τώρα μια δυνατή κι επίμονη καταιγίδα πέφτει πάνω στο κλουβί και το αποχρωματίζει, αφαιρώντας το στρώμα του χρυσού κι αφήνοντας να φανεί ότι από κάτω υπάρχει απλώς το ξύλο ή το μέταλλο της κατασκευής. Αυτό το υλικό που μας θυμίζει ότι όλα τα κλουβιά είναι ίδια, ότι όλα τα κλουβιά έχουν την ίδια λειτουργία: σου στερούν την ελευθερία να κινηθείς όπως θέλεις, ενώ εσύ εκτίθεσαι ως σπάνιο πτηνό.<br /><br />“Θαυμάστε τα πτυχία τους, θαυμάστε τα σώματά τους, θαυμάστε την υγεία, τα σπίτια, τις ανέσεις, τις γνώσεις και τα ταξίδια τους”. <b>Αυτή είναι η γενιά μας, μια γενιά έκθεμα.</b> Χωρίς κίνητρο να ονειρευτεί, να ηγηθεί, να χαράξει ρότα.<br /><br /><b>Μια γενιά κλεισμένη στο επίχρυσο κλουβί που της έφτιαξαν οι γονείς της, με το σεμέν της μαμάς από πάνω, που έμαθε να κάνει χαβαλέ, να αποδέχεται προνόμια που στηρίζονται σε αδικίες, να δέχεται δουλειές από ρουσφέτια, να αναπαράγει στερεότυπα.</b><br /><b><br /></b> <b>Μια γενιά φοβισμένη, ενοχική, κονφορμιστική κι άτολμη, χωρίς οράματα, χωρίς πυξίδα, χωρίς δικές της αφηγήσεις, χωρίς δικά της επιχειρήματα. Μια γενιά χωρίς αυτοσυνείδηση. Είναι αυτή η γενιά έκθεμα που λατρεύει τον καθρέφτη, η γενιά που γατζώνεται πάνω σε ιδεολογικές κι άλλες παραδόσεις γιατί φοβάται να διατυπώσει αυτά που την απασχολούν. </b>Η γενιά που απέφυγε να αρθρώσει με σαφήνεια και τόλμη τις δικές της επιθυμίες.<br /><br /><b>Τη γενιά μας, όπως και κάθε γενιά, την καθόρισε περισσότερο το βλέμμα των προκατόχων της παρά η δική της θέληση.</b> Είναι ώρα σίγα σιγά αυτή η γενιά να γίνει αυτό που είναι. Να διακινδυνεύσει, να διατυπώσει τα αιτήματα και τις επιθυμίες της, να ανοιχτεί στον κόσμο. Και πολύ άργησε, λέω εγώ.</span></div><br /><br /><a href="http://andriotakis.com/" rel="nofollow" target="_blank">ΠΗΓΗ</a>

Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της

Έγραφα τις προάλλες ότι αρνούμαι να υιοθετήσω τον όρο “χαμένη γενιά” για όλους εμάς που γεννηθήκαμε στη δεκαετία του ’70. Το παιχνίδι είναι...

Διαβάστε περισσότερα »

Σκάνδαλα και συνενοχή

<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ramnousia.com/2013/01/skandala-kai-sunenoxi.html" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ"><img alt="ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2ph95_ZAcmUFtWuplUcidOMf9K6QQ4eov5cFhwdUKRFtQbCccVn5CeAT2tjHp-NsmswHS1vV4_noAvmrETItCBalj960RB_HwttVchAm0IHFVVd8cBiGXQu_MhlQ0hd1_Ey-MJrBzMOay/s1600/guillaume-bresson.jpg" title="ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ" width="495" /></a></div><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Η πολιτική εξουσία, με όλα τα μέσα, θέλει να μας πείσει ότι οι κανόνες δικαίου οροθετούν και ρυθμίζουν τις ενέργειες της, ενώ η αποτελεσματικότητά της κάνει δυνατή την ικανοποίηση βασικών αιτημάτων των πολιτών. Τα όποια φαινόμενα διαφθοράς που μπορεί να εμφανίζονται είναι εξαιρέσεις, που χρέος της είναι να πατάξει, όπως και πράττει</b>. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Τα τελευταία λοιπόν επεισόδια διαφθοράς που περιλαμβάνουν τον Παπακωνσταντίνο, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει γίνει δεκτός σαν μια εναλλακτική δύναμη διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, επιδιώκει να προσθέσει και τον Βενιζέλο, εντάσσονται στα πλαίσια μιας πολιτικής που σκέπτεται και ενεργεί με τους όρους του πολιτικού επιφαινόμενου επικαλύπτοντας τη βασική πηγή σύγκρουσης, που είναι η ταξική, στην κοινωνία. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Όλη η οικονομική κρίση αποδόθηκε από τον κυρίαρχο λόγο στην ανικανότητα, τεμπελιά, διαφθορά συμπάντων των ελλήνων </span><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">εργαζομένων και επιλεκτικά κάποιων πολιτικών και όχι βέβαια στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Σ΄ αυτή την εκδοχή, τρία χρόνια σχεδόν μετά το μνημόνιο, είμαστε ακόμα υποταγμένοι, μας φαίνεται τόσο αληθινή που δεν θεωρούμε αναγκαίο να την αμφισβητήσουμε. Κι έτσι ενώ τα μέτρα του τρίτου μνημονίου αρχίζουν να εφαρμόζονται, το πολιτικό σύστημα θέλοντας να παρασύρει κι εμάς επιδίδεται στο κυνήγι των κλεφτών για άλλη μια φορά. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Οι κυβερνώντες δεν θέλουν να δουν τίποτε πέρα από τις πολιτικές συνταγές τους, τις οδηγίες των διεθνών κι ευρωπαϊκών κέντρων, το κόμμα τους, τη στενοκεφαλιά τους. </b></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Οι περισσότεροι επιδιώκουν να γίνουν μικροτυραννίσκοι που αυτοκαταστρέφονται μεταξύ τους. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η φιλοδοξία τους είναι τόσο κοντόφθαλμη που δεν πήγαινε, και συνεχίζει να μην πηγαίνει, παραπάνω από το άμεσο πλιάτσικο και την επανεκλογή τους. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Οι άνθρωποι αυτοί έχουν το ύφος πως πιστεύουν σε μια καινούργια κοινωνία. Ίσως κάποιοι άλλοτε να το είχαν πιστέψει, στην πραγματικότητα όμως πια δεν σκέφτονται παρά πώς να ζήσουν από τα ξεφτίδια μιας κοινωνίας που πεθαίνει. Ένας μυωπικός οπορτουνισμός υπηρετεί μια επιβαλλόμενη πολιτική, λεηλατώντας ζωές και θυσιάζοντας το μέλλον μιας ολόκληρης κοινωνίας.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Ακόμα και τώρα, στα χρόνια του μνημονίου, παρά την προσπάθεια να καταλαγιάσουν την οργή του κόσμου, δίνοντας βορά κάποιους πολιτικούς, αρνούνται οι κυβερνώντες να παραδεχτούν ότι λειτουργούν μηχανισμοί που αναπαράγονται χρόνια τώρα παραβιάζοντας στοιχειώδεις αρχές και νόμους επιρρίπτοντας την ευθύνη μόνο σε μεμονωμένα πρόσωπα</b>. Ενδιαφέρει το πολιτικό σύστημα οι αποκαλύψεις να περιοριστούν σε αναλώσιμα πολιτικά πρόσωπα και να μην εστιαστούν στην ύπαρξη και διαπλοκή οικονομικών και άλλων συμφερόντων, που είναι αιμοδότες τέτοιων μηχανισμών, και δένουν μεταξύ τους και τους συμμετέχοντες. Αυτές καθ’ αυτές οι μέθοδοι αυτοί και οι συμπεριφορές είναι πλέον διαδεδομένες, απότοκοι του συστήματος και σε μεγάλο βαθμό νομιμοποιημένοι τρόποι πλουτισμού σημαντικών στρωμάτων ελληνικής κοινωνίας.  </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Φυσικά όλα όσα αποκαλύπτονται είναι η κορυφή του παγόβουνου που φυσικά και επεκτείνεται και σε άλλους κοινωνικούς χώρους με άλλες μορφές ίσως αλλά με την ίδια αντίληψη, την ίδια πρακτική και παρόμοια διαφθορά. <b>Όσους όμως κι αν το πολιτικό σύστημα οδηγήσει σε ανακριτικές επιτροπές, ειδικά δικαστήρια κλπ. θα εξακολουθούν να κυκλοφορούν άλλοι τόσοι ανάμεσά μας, ανενόχλητοι, να συνωστίζονται στην πολιτική, καλλιτεχνική και πνευματικοί ζωή αυτού του τόπου, αρκεί να μην απειλούν τις διαμορφωμένες καταστάσεις</b>. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Κάπου κάπου τότε θα αποσύρονται μερικοί ή θα παραπέμπονται στη δικαιοσύνη όταν πρόσκαιρες σκοπιμότητες και αλληλοϋποβλέψεις θα αποκαλύπτουν ορισμένα ονόματα, αλλά θα μένει πάντα ένας ικανός αριθμός να συνεχίζει. <b>Σ’ αυτήν την απίστευτη κατάρρευση θεσμών και προσώπων που ζούμε θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το ίδιο το πολιτικοκοινωνικό σύστημα γεννά και υπερτρέφει τέτοια φαινόμενα, ενώ η νομιμότητα και απονομή δικαιοσύνης είναι περισσότερο θέμα προσωπικών προνομίων, συγκυρίας και συσχετισμού δύναμης </b>παρά αποτέλεσμα καθολικοποιημένης ισότητας δικαίου.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Όλα καταλήγουν μια ακατανόητη σαλάτα συμβιβασμών. Κολακεύουν όλοι το σημερινό και αυριανό κύριο. Στα χρόνια της διακυβέρνησης Παπανδρέου ο Παπακωνσταντίνου ήταν κυρίαρχος τώρα όλοι μιλούν για τον τεχνοκράτη Στουρνάρα, τις ικανότητες του Σαμαρά. Και τελικά οι υποτιθέμενοι αντίπαλοι είναι συνεταίροι μεταξύ τους, σφίγγουν το χέρι και παίζουν κρυφτούλι ο ένας πίσω από την πλάτη του άλλου. <b>Κι όταν κάποια ακριτομυθία αποκαλύπτει πως οι μεγάλοι πολιτικοί έχουν μπλεχτεί σε κάποια βρώμικη υπόθεση που οι αντίπαλοι έχουν καταγγείλει, γίνεται πολύς θόρυβος για το τίποτε</b>. Δεν έχουν παρά να απαντήσουν με την απειλή ενός άλλου σκανδάλου εναντίον της άλλης παράταξης. Και όλοι βραχνιάζουν φωνάζοντας, δικαιοσύνη. Δεν περνά λίγος καιρός που όλα σωπαίνουν. Οι υποτιθέμενοι αντίπαλοι υπόγραψαν συνθήκη μεταξύ τους. Ποιος θυμάται το σκάνδαλο της Siemens ή του Βατοπεδίου;</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Η γενικευμένη συνενοχή του πολιτικού κόσμου που κυβέρνησε και κυβερνά εδράζεται στην επιμονή όλων τους να διατηρήσουν τις θέσεις τους πάνω στην άθλια βάση της καπιταλιστικής ιεραρχίας που τη φτιασιδώνουν με υποσχέσεις για απονομή της δικαιοσύνης και την αναμορφώνουν με δεκάρικους λόγους περί κάθαρσης.</b></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Μόνο που πολλοί από μας ακόμη συνεχίζουμε να εισπνέουμε τις ζαχαρωμένες αναθυμιάσεις μιας αγνής, ακαθόριστης προσδοκίας για μια ιδανική κοινωνία, αν βασιλέψει η αγάπη και η τιμιότητα στον κόσμο, ενστερνιζόμενοι έναν βερμπαλιστικό ουμανισμό, γιομάτο ακαθόριστο οίκτο, ειδυλλιακή πίστη για τους κατατρεγμένους… μέχρι να γίνουμε οι ίδιοι κατατρεγμένοι. Κι ίσως τότε ανακαλύψουμε τον κομμουνιστικό λόγο…</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><a href="http://diesbruma.blogspot.gr/" rel="nofollow" target="_blank" title="diesbrumalis">Dies brumalis</a></span></div>

Σκάνδαλα και συνενοχή

Η πολιτική εξουσία, με όλα τα μέσα, θέλει να μας πείσει ότι οι κανόνες δικαίου οροθετούν και ρυθμίζουν τις ενέργειες της, ενώ η αποτελε...

Διαβάστε περισσότερα »

Καλή λευτεριά στον καθένα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/kalh-lefteria.html" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="Καλή λευτεριά στον καθένα" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBuSTN5GcFiARx0TLDEWxCdHA4OiCsUqcp5OxgPYxE3dvfXfEVJlBGJDbyWunIBRu-OnZnL4AgL_HCywkAcG9YncVkGwFSe1_hax9FUD4BkYhrL0Pejoqck9QtFKwU-GJbXh32vmWGUqo/s1600/kalh-lefteria.jpg" title="Καλή λευτεριά στον καθένα" width="495" /></a></div><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Του Αγίου Λευτέρη χθε, έτσι μου είπε ο κύριος Μηνάς. Τον είδα την ώρα που γύριζα από το χωράφι, να βγαίνει από την χωριοκκλησιά βαστώντας ένα μεγάλο κομμάτι άρτου και να κατευθύνεται προς το καφενείο.<br /><br /><b>Καλή λευτεριά</b> λοιπόν, του απάντησα<br /><br />Και μόλις γύρισα σπίτι, διάβασα την είδηση:<br /><br /><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/katasxesh-dhmosias-perioysias.html" target="_blank">Δικαίωμα κατάσχεσης κάθε εθνικού περιουσιακού στοιχείου της χώρας, χωρίς εξαιρέσεις, αποκτά η Τρόικα βάσει της δανειακής σύμβασης</a>, όπως δημοσιεύτηκε την Πέμπτη στο Φύλλο Εφημερίδας Κυβερνήσεως, με αριθμό 240.<br /><br />Στο κείμενο αναφέρεται ρητά, ότι <b>δεν εξαιρείται τίποτα από την κατάσχεση σε περίπτωση που η χώρα δεν εκπληρώσει υποχρεώσεις, ούτε λόγω εθνικής κυριαρχίας, ούτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο</b>.<br /></span><br /><blockquote class="tr_bq"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“<i>Ούτε το δικαιούχο κράτος μέλος, ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος, ούτε κανένα από τα αντίστοιχα περιουσιακά τους στοιχεία εξαιρούνται, λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλο λόγο, της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης-συντηρητικής ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με τη σύμβαση τροποποίησης» είναι η ακριβής διατύπωση, όπως δημοσιεύτηκε στο προαναφερόμενο ΦΕΚ.</i>”</span></blockquote><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /><b>Η βρομοδουλειά έκλεισε πια τελείως και ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της χώρας φέρει τις ευθύνες του. Οι δανειστές θα μας πετάξουνε πλέον έναν έναν από τη ζωή κι από τη χώρα σαν κάμπιες από τα λάχανα.</b><br /><br />Διότι <b>τσαγανό δεν υπάρχει πια στον νεοέλληνα για να αντισταθεί</b> με τους τρόπους και την αποφασιστικότητα που επιβάλλεται και να τους πετάξει έξω από την πατρίδα του. Ούτε θέληση υπάρχει. <b>Η πλειονότητα του πληθυσμού είναι ξεπουλημένοι εδώ και χρόνια στην χυδαία ανάπτυξη και την ζωή της ύβρης, της ισοπέδωσης και της γελοιότητας του καταναλωτισμού. Πολλά τα χρόνια της αποβλάκωσης, της μαλθακότητας και της χειραγωγούμενης εκπαίδευσης άνευ μόρφωσης.</b> Κι έρχονται χειρότερες μέρες.<br /><br />Η προσωπική αντίσταση του καθενός ενάντια στο χρηματοοικονομικό σύστημα, η προσωπική απελευθέρωση, όσο γίνεται, από αυτό αλλά και η διάδραση μεταξύ όλων όσων το αποφασίζουν, θα συμβάλουν στο να ωριμάσει πιο γρήγορα το κίνημα των πολιτών που έχουν πλήρως αποτοξινωθεί από τα χρόνια της χολέρας και ζουν πια τη ζωή διαφορετικά.<br /></span><br /><br /><a href="http://yiannismakridakis.gr/?p=2284" rel="nofollow" target="_blank">Γιάννης Μακριδάκης</a>

Καλή λευτεριά στον καθένα

Του Αγίου Λευτέρη χθε, έτσι μου είπε ο κύριος Μηνάς. Τον είδα την ώρα που γύριζα από το χωράφι, να βγαίνει από την χωριοκκλησιά βαστώντας έν...

Διαβάστε περισσότερα »

Το περίγραμμα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης Νόαμ Τσόμσκ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhELaz9Z2emhaLL9RgmWJZfkunPlCo9HJEI3-ncM-eo8GlTU7AZwv5Gy48IO_zugGyORFaJz10GI-xzXdHMnBYg2uaIeldk3xT6LEkAQuyurfCLZzhBQX2KhgI8w3Hhi2MrO4zYqiQPGW1s/s1600/new+world+order.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Το περίγραμμα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης Νόαμ Τσόμσκ"><img alt="Το περίγραμμα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης Νόαμ Τσόμσκ" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhELaz9Z2emhaLL9RgmWJZfkunPlCo9HJEI3-ncM-eo8GlTU7AZwv5Gy48IO_zugGyORFaJz10GI-xzXdHMnBYg2uaIeldk3xT6LEkAQuyurfCLZzhBQX2KhgI8w3Hhi2MrO4zYqiQPGW1s/s320/new+world+order.jpg" title="Το περίγραμμα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης Νόαμ Τσόμσκ" width="495" /></a></div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Απόσπασμα από το βιβλίο<b> «Παλιές και νέες τάξεις πραγμάτων»</b> του Νόαμ Τσόμσκι - έτος έκδοσης 1996</span><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Οι δομές διακυβέρνησης τείνουν να συμφύονται με τους ισχυρούς στο εσωτερικό της χώρας και τους τελευταίους αιώνες με τους οικονομικά ισχυρούς. Η εξέλιξη αυτή συνεχίζεται. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Στους Financial Times, ο οικονομικός ανταποκριτής του BBC Τζέιμς Μόργκαν περιγράφει την <b>«ντε φάκτο παγκόσμια κυβέρνηση», </b>που αρχίζει σιγά σιγά να παίρνει μορφή: <i><u>το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Παγκόσμια Τράπεζα, την ομάδα των επτά μεγαλύτερων βιομηχανικών χωρών, την GATT</u></i> κ άλλες δομές που σκοπό έχουν να υπηρετήσουν τα συμφέροντα των υπερεθνικών εταιριών, των τραπεζών και των επενδυτικών εταιριών σ’αυτή τη <b>«νέα αυτοκρατορική εποχή».</b> Στο άλλο άκρο, η Επιτροπή του </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Νότου παρατηρεί ότι <b>«οι ισχυρότερες οικονομίες του Βορρά έχουν γίνει ντε φάκτο η διευθυντική ομάδα της παγκόσμιας οικονομίας, προστατεύοντας τα συμφέροντά τους κι επιβάλλοντας τη θέλησή τους στο Νότο»,</b> όπου οι κυβερνήσεις <b>«αντιμετωπίζουν την οργή, ακόμη και τη βίαιη εξέγερση των λαών τους, το βιοτικό επίπεδο των οποίων συρρικνώνεται καθημερινά, προκειμένου να εξασφαλιστούν τα τωρινά πρότυπα λειτουργίας του παγκόσμιο οικονομικού συστήματος»</b> -πράγμα που σημαίνει: η σημερινή δομή εξουσίας και η σημερινή κατανομή πλούτου. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ένα ιδιαίτερα σημαντικό χαρακτηριστικό των ντε φάκτο αναδυόμενων θεσμών διακυβέρνησης είναι η ανοσία τους στη λαϊκή επιρροή, ακόμα και εν πλήρη επίγνωση, Ενεργούν πάντα εν κρυπτώ, δημιουργώντας έναν κόσμο υποταγμένο στις ανάγκες των επενδυτών: το πλατύ κοινό <b>«το ‘χουν βάλει στη θέση του»</b> και την απειλή της δημοκρατίας την έχουν εξουδετερώσει. Η αντιστροφή αυτή στην πορεία εξάπλωσης που είχε ακολουθήσειη δημοκρατία κατά τους περασμένους αιώνες είναι ζήτημα μεγάλης σημασίας· εξίσου μεγάλη είναι και η σπουδαιότητα των νέων μορφών που έχει πάρει η διαστρέβλωση της κλασικής φιλελεύθερης θεωρίας στη διεθνή οικονομία. […]</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ακόμα περισσότερο, οι θεσμοί του υπερεθνικού κράτους υπηρετούν σε μεγάλο βαθμό άλλους αφέντες, όπως έκανε και κάνει ακόμα και η κρατική εξουσία. Και στην παρούσα περίπτωση, υπηρετούν τις ανερχόμενες υπερεθνικές επιχειρήσεις στον χρηματιστικό τομέα και σε άλλους κλάδους υπηρεσιών, τη βιομηχανία, τα ΜΜΕ και τις τηλεπικοινωνίες-θεσμούς που είναι ολοκληρωτικοί ως προν την εσωτερική δομή τους, εντελώς ανεύθυνοι, αυταρχικοί ως προς το χαρακτήρα τους και παντοδύναμοι. Στα πλαίσιά τους, ο κάθε συμμέτοχος έχει την ορισμένη θέση του μέσα στην αυστηρή ιεραρχία της κυριαρχίας, εφαρμόζοντας εντολές από πάνω και μεταφέροντάς τις προς τα κάτω. Όσοι έχουν μείνει απ’έξω, μπορούν να<b> «μπουν στη δούλεψη» </b>των αφεντικών και (αν είναι τυχεροί) ν’αγοράσουν αυτά που παράγουν. Η μεγάλη μάζα του πληθυσμού της Γης δεν έχει πολλές επιλογές. […]</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Μία από τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας είναι η ανάδειξη των κρατικών θεσμών που υπηρετούν τα συμφέροντα της υπερεθνικής οικονομικής εξουσίας. Μια άλλη είναι η εξάπλωση του τριτοκοσμικού κοινωνικού μοντέλου των δύο ταχυτήτων και στο βιομηχανικό κόσμο. </span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Πρωτοπόρες σ’αυτήν την εξέλιξη είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες (λόγω της ασυνήθιστης δύναμης και ταξικής συνείδησης που έχει σ’αυτή τη χώρα ο επιχειρηματικός τομέας· οι Αμερικανοί επιχειρηματίες κατάφεραν ν’αποφύγουν το κοινωνικό συμβόλαιο που οι εργατικοί αγώνες επέβαλαν σε άλλα μέρη). Η παραγωγή μεταφέρεται σε περιοχές χαμηλών αμοιβών και κατευθύνεται σε προνομιούχους τομείς της παγκόσμιας οικονομίας. Μεγάλες μερίδες του πληθυσμού καθίστανται περιττές για τη διαδικασία παραγωγής, ίσως δε και για την αγορά. Οι μέρες, που ο Χένρι Φόρντ συνειδητοποιούσε ότι δεν θα μπορούσε να πουλήσει τ’αυτοκίνητά του παρά μόνον αν οι εργάτες του είχαν αξιοπρεπή μεροκάματα για να τ’αγοράσουν, έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. […]</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Σύμφωνα ακριβώς με τις επιδιώξεις και τις προσδοκίες των αρχιτεκτόνων της πολιτικής, οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις υπονόμευσαν τη βάση της λειτουργούσας δημοκρατίας, οδήγησαν τους πολίτες στην απομόνωση και τους ανάγκασαν να ζουν <b>«ο καθένας για τον εαυτό του». </b>Δεν τους <b>«συνέθλιψαν»</b> ακόμα, όπως στην Ανατολική Ευρώπη και στα άλλα μέρη του Τρίτου Κόσμου που βουλιάζει ολοένα στην εξαθλίωση. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κοινότητες των εργατών στην Αμερική, όπου άλλοτε οι άνθρωποι αγωνίζονταν μ’αισιοδοξία και θάρρος για την κοινωνική δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ τώρα είναι ένα πλήθος μοναχικών, απελπισμένων και αποθαρρυμένων ανθρώπων. Μέσα σ’αυτόν τον αμερικάνικο Τρίτο Κόσμο, που διογκώνεται ολοένα και περισσότερο μέσα στους κόλπους της αμερικάνικης κοινωνίας, το βίαιο έγκλημα και τα άλλα συμπτώματα κοινωνικής παθολογίας αρχίζουν να παίρνουν ανησυχητικές διαστάσεις, στο βαθμό που οι ανθρώπινες αξίες διαβρώνονται υπό την πίεση της επιλεκτικής εφαρμογής των κανόνων της αγοράς. […]</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η πραγματικότητα στη Δύση και στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου καθόλου δεν μοιάζει πια με τις ονειρώδεις φαντασίες που είναι σήμερα της μόδας, σχετικά με την ιστορία που συγκλίνει τάχα σ’ένα ιδεώδες ελευθέρων αγορών και δημοκρατίας, <b>«σ’ ένα μέλλον, του οποίου η Αμερική είναι ταυτόχρονα υπερασπιστής, θεματοφύλακας και υπόδειγμα».</b></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Μια ακριβέστερη περιγραφή θα έπρεπε να συγκεντρώσει τα στοιχεία, που προέβαλαν ιδιαίτερα έντονα τα τελευταία είκοσι χρόνια. <b><span style="color: red;">Στη Νέα Παγκόσμια Τάξη Πραγμάτων, ο κόσμος θα διευθύνεται από τους πλούσιους και αποκλειστικά προς το συμφέρον τους</span></b>. Το παγκόσμιο σύστημα δεν μοιάζει καθόλου με την κλασική, παραδοσιακή αγορά. Ο όρος <b>«εταιρική εμποροκρατία» </b>αποδίδει καλύτερα την πραγματικότητα. Η διακυβέρνηση περνάει όλο και περισσότερο στα χέρια των τεράστιων ιδιωτικών οργανισμών και των αντιπροσώπων τους. Οι οργανισμοί αυτοί έχουν ολοκληρωτικό χαρακτήρα: σε μια επιχείρηση η εξουσία πηγάζει από πάνω και διαχέεται προς τα κάτω, ενώ ο έξω κόσμος παραμένει αποκλεισμένος. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Στο δικτατορικό σύστημα που ακούει στο όνομα <b>«ελεύθερη επιχείρηση»,</b> η εξουσία επί των επενδυτικών αποφάσεων, επί της παραγωγής και της εμπορικής διάθεσης, είναι συγκεντρωμένη στα χέρια του διευθυντικού κυκλώματος και παραμένει μακριά από τα βλέμματα των πληβείων, όπως τα άγια των αγίων: οι εργαζόμενη και η κοινωνία δε μπορούν ούτε να την ελέγξουν ούτε να την επηρεάσουν και αυτό αποτελεί ζήτημα αρχής και νόμου. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Οι υπερεθνικές έχουν μεγεθυνθεί γρήγορα και έχουν φτάσει σ’ ένα επίπεδο που οι ξένες πωλήσιες τους ήδη υπερβαίνουν το σύνολο των πωλήσεων του παγκόσμιου εμπορίου, αυτό το σύστημα ιδιωτικής διακυβέρνησης έχει συγκεντρώσει πρωτοφανή δύναμη. Τη δύναμη αυτή την εκμεταλλεύτηκαν κατά κανόνα για να δημιουργήσουν και να στηρίξουν την <b>«ντε φάκτο παγκόσμια κυβέρνηση»,</b> όπως αυτή περιγράφεται στις σελίδες των οικονομικών εφημερίδων: η κυβέρνηση αυτή έχει τους δικούς της θεσμούς που επίσης δεν μπορεί να ελέγξει ή να επηρεάσει η μεγάλη πλειοψηφία. Όσο για το<b> «παγκόσμιο εμπόριο»</b> είναι ήδη κατά το ένα τρίτον «ενδοεταιρικό», συναλλαγές δηλαδή μεταξύ μητρικής εταιρίας και των θυγατρικών της και ασφαλώς όχι εμπόριο με την ουσιαστική σημασία του όρου. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η συγκέντρωση ισχύος σε ελάχιστα χέρια απαιτεί ισχυρά κράτη, που θα προστατεύουν και θα προωθούν τα συμφέροντα των αφεντικών με κάθε τρόπο. Η δυνατότητα μεταφοράς της παραγωγής σε περιοχές όπου η κρατική καταπίεση είναι μεγάλη και η διοχέτευσή της στους ήδη πλούσιους τομείς του παγκόσμιου συστήματος επεκτείνουν το τριτοκοσμικό μοντέλο της κοινωνίας δύο ταχυτήτων και μέσα στους κόλπους των πλούσιων χωρών. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Οι διαδικασίες και οι εξελίξεις αυτές επιταχύνθηκαν, με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, και με τα νέα όπλα που προέκυψαν έτοιμα προς χρήση ενάντια στους <b>«καλομαθημένους δυτικούς εργάτες» </b>που είχαν καταφέρει ν’ αποκτήσουν ορισμένα δικαιώματα μετά από αιματηρούς αγώνες. Επιταχύνθηκαν επίσης εξαιτίας της τεράστιας εξάπλωσης του ανεξέλεγκτου διεθνούς κεφαλαίου και της ριζικής στροφής του κεφαλαίου από τις παραγωγικές επενδύσεις και το εμπόριο στην κερδοσκοπία. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Οι παράγοντες αυτοί συνέβαλαν αποφασιστικά και στην επιβράδυνση της οικονομικής μεγέθυνσης, υπονομεύοντας ταυτόχρονα και τον εθνικό οικονομικό σχεδιασμό. Οι εθνικές κυβερνήσεις, που προσπαθούν ακόμα να πάρουν κάποια μέτρα κοινωνικής πρόνοιας, εξαναγκάζονται από τέτοιους εξωτερικούς παράγοντες να υπηρετήσουν τα συμφέροντα των πλουσίων και των ισχυρώ περισσότερο παρά ποτέ. […]</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Πόσο μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση; Θα δημιουργηθεί πράγματι μια διεθνής κοινωνία πάνω στα πρότυπα του Τρίτου κόσμου, με νησίδες αφθονίας και προνομιούχου πολυτέλειας μέσα σε πελάγη δυστυχίας και μιζέριας –νησίδες, που θα είναι ίσως μεγάλες σε πλουσιότερες χώρες- και με ελέγχους ολοκληρωτικής φύσης μέσα σε δημοκρατικές μορφές, οι οποίες με ταχείς ρυθμούς χάνουν το νόημα και το περιεχόμενό τους, καταντώντας απλή πρόσοψη; Ή η λαική αντίσταση, που πρέπει με τη σειρά της να διεθνοποιηθεί, αν θέλει να πετύχει, θα μπορέσει να αποδιαρθρώσει αυτές τις εξελισσόμενες δομές βίας και κυριαρχίας ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας, των οποίων η ανάπτυξη έχει τώρα διακοπεί, ακόμα και αναστραφεί; Αυτά είναι τα μεγάλα και σημαντικά ερωτήματα για το μέλλον. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Απόσπασμα από το βιβλίο «Παλιές και νέες τάξεις πραγμάτων» του Νόαμ Τσόμσκι - έτος έκδοσης 1996</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ (<a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%8C%CE%B1%CE%BC_%CE%A4%CF%83%CF%8C%CE%BC%CF%83%CE%BA%CE%B9" rel="nofollow" target="_blank">πληροφορίες για τον συγγραφέα</a>) </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><a href="http://afipnisoy.blogspot.com/2012/12/blog-post_6442.html#ixzz2FFBoNcsX" rel="nofollow" target="_blank">Πηγή</a>: </span><br /><br /><br /></div></div>

Το περίγραμμα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης Νόαμ Τσόμσκ

Απόσπασμα από το βιβλίο «Παλιές και νέες τάξεις πραγμάτων» του Νόαμ Τσόμσκι - έτος έκδοσης 1996 Οι δομές διακυβέρνησης τείνουν να συμφύον...

Διαβάστε περισσότερα »

Ατλαντίς 9.757 π.χ.

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9CtgKQLiHF98rDZfdSZVsSmu14cLGuj1meMvF8DT9e5_g77e350z9nhfqG6jmzvwk6abNIu11NoMhAi8rxi9zhW7srLn68bVMZaveEEnrAk-YyCfn9XDufHxLVm339JuS4CuZaxrqQTqF/s1600/%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF+%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2588%25CE%25B7%25CF%2582+%252825%2529.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Ατλαντίς 9.757 π.χ."><img alt="Ατλαντίς 9.757 π.χ." border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9CtgKQLiHF98rDZfdSZVsSmu14cLGuj1meMvF8DT9e5_g77e350z9nhfqG6jmzvwk6abNIu11NoMhAi8rxi9zhW7srLn68bVMZaveEEnrAk-YyCfn9XDufHxLVm339JuS4CuZaxrqQTqF/s320/%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF+%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2588%25CE%25B7%25CF%2582+%252825%2529.jpg" title="Ατλαντίς 9.757 π.χ." width="495" /></a></div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ο συναγερμός καλύπτει τις φωνές και ο μόνος ήχος που διακρίνω είναι αυτός των βημάτων μου στη λάσπη. Τρέχω να τους ξεφύγω. Χάνομαι μες στο σκοτάδι. Βήματα πλησιάζουν.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Τα κύματα θεόρατα –επί μέρες τώρα- σκάνε με θόρυβο πάνω στην τεχνητή ασπίδα της ηπείρου, το τεχνολογικό θαύμα της σύγχρονης εποχής. Η παγωνιά μου τρυπάει το δέρμα. Δε νιώθω τίποτα. Ηρεμώ και συνειδητοποιώ πως είμαι γεμάτος τρόμο κι οργή. Οργή για τον κόσμο γύρω μου, που μου προκαλεί τρόμο κι αηδία. Ένας φακός φωτίζει την κολώνα δίπλα μου. Η ανάσα μου κόβεται. Ο φακός αγγίζει τα γυμνά μου πόδια. Τα βήματα πλησιάζουν, οι φωνές πληθαίνουν. Πόσοι είναι; Είκοσι; Πενήντα; Εκατό;</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το φως του φακού με προσπερνάει. Τα βήματα σταματούν. Χωρίς να το σκεφτώ, αρχίζω και πάλι να τρέχω. Οι φωνές τους δυναμώνουν, μια σφαίρα σκίζει τον αέρα, ο θόρυβος αντηχεί στα αυτιά μου. Προσπαθώ να χαθώ στο σκοτάδι των σοκακιών. Μάταια. Μπαίνω σε ένα κτίριο σκοτεινό, οι φωνές πλησιάζουν. Ψάχνω μέρος να κρυφτώ. Κοιτάζω πάνω, δεξιά, κάτω..</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Λίγη ώρα αργότερα τα βήματα απομακρύνονται. Εδώ, στη σκιά και την υγρασία του υπονόμου, θα μαι -για λίγο- ασφαλής. Προσπαθώ να ηρεμήσω. <b>Το δέρμα μου έχει παγώσει, μαζί με κάθε συναίσθημα.</b> Κάθε ίχνος ελπίδας χάνεται, όπως η ανάσα μου αδύναμα σβήνει στο κρύο. Κάτι αγγίζει το πόδι μου, τρομάζω. Ένα ποντίκι. Ανακούφιση. Τα ποντίκια είναι σαν άγγελοι μπροστά στο μένος των ανθρώπων. Αυτοί είναι τα πραγματικά τέρατα. Αυτούς τρέμω.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Η κοινωνία αυτή των τεράτων πρέπει να εξολοθρευθεί. Είναι μοχθηρά, άπληστα, αδηφάγα, κοντόφθαλμα τέρατα που χτίζουν ναούς από λάσπη, λατρεύοντας είδωλα για να σωθούν απ’ τον εαυτό τους. </b>Αξίες, χα! Όλα τα παραγκωνίζει ο άνθρωπος, ώστε να προτάξει το ιδιοτελές του συμφέρον! Ιδέες, χα! Όλες του οι ιδέες βασίζονται στην ηλίθια άποψη, πως ,όταν τους δοθεί η ευκαιρία, οι άνθρωποι πράττουν το ορθό. Και ό,τι κι αν κάνουν αυτά τα όντα θα ναι πάντα δυστυχισμένα, γιατί είναι καταδικασμένα να γνωρίζουν εκ των προτέρων το μάταιο της κάθε τους πράξης. Γνωρίζουν, πως. ότι τείχη κι αν χτίσουν γύρω τους, ο θάνατος, αργά ή γρήγορα, θα λύσει την πολιορκία. Δώσ’τους φαί, θα ζητήσουν κι άλλο, δώσ’τους δικαιώματα θα τα καταχραστούν, δώσ’τους εξουσία και θα σου επιβληθούν! Δεν έχει όρια, επιτέλους, η ανικανοποίητη πλεονεξία αυτού του βρωμερού θηλαστικού;</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Οι άνθρωποι με πρόδωσαν. Εγώ, όμως, θα τους ελευθερώσω. Δραπέτευσα για να τελειώσω αυτόν τον ,εξαρχής χαμένο, αγώνα επιβίωσης στη ματαιότητα. Ακούω ,αχνά, χαμόγελα από μακριά. Συλλογίζομαι αυτούς που χαμογελούν με οργή και οίκτο. Πόσο θλιβερή είναι η προσπάθεια τους να κρύψουν την απελπισία τους! Να καταπνίξουν εκείνη τη φωνή που τους σοκάρει, όταν απορροφημένοι, καθώς είναι στην κοινωνία των τεράτων, πετάγονται από το κρεβάτι τους, στις τρεις τα ξημερώματα, και συνειδητοποιούν – έκπληκτοι- πως θα πεθάνουν!</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Τα χείλη μου χάσκουν ορθάνοιχτα και απορημένα, καθώς κάνω αυτές τις σκέψεις ∙ δε μπορούν –πλέον- να θυμηθούν αυτόν τον, άλλοτε προσφιλή, σχηματισμό, που θα έπρεπε να πάρουν, για να εκφράσουν αυτό που οι ηλίθιοι αποκαλούν, <b>«χαμόγελο».</b></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Τα σημάδια στο σώμα μου από τις κακουχίες της απομόνωσης αρχίζουν να τσούζουν κάτω απ’ την ένταση της παγωνιάς και με τραβάνε βίαια απ’ τις σκέψεις μου. Μια αστραπή με επαναφέρει στη μουντή<b> «πραγματικότητα»,</b> όπως αρέσκονται τα τέρατα να αποκαλούν την στενόμυαλη αντίληψη τους για τον κόσμο γύρω τους. Στρέφω τα μάτια μου στο σκοτεινό ουρανό, τα ανοίγω δειλά και παίρνω την απόφαση μου.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Τα κύματα όλο και μεγαλώνουν, σκεπάζοντας το ενεργειακό τείχος, οι αστραπές διαδέχονται η μία την άλλη, ενώ τα αστέρια έχουν κρυφτεί, εδώ και βδομάδες, από τον ουρανό της Ατλαντίδας. Τρέχω, κρύβομαι στο σκοτάδι, κατευθύνομαι προς τον Πύργο. Δυο ώρες αργότερα, ξεκουράζομαι σε μια σκοτεινή ντουλάπα των αποδυτηρίων του ορόφου 124. Θα περιμένω την αλλαγή της βάρδιας, σκέφτομαι κι αποκοιμιέμαι.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ο ήχος της αστραπής με ξυπνάει και βγαίνω βιαστικά στο φως. Αφαιρώ τη στολή του φύλακα απ’ το άψυχο σώμα του και αρχίζω να ντύνομαι. Η κακοκαιρία μεγαλώνει. Η μεγαλύτερη της χιλιετίας, άκουσα να λένε απ’ το ψυχρό κελί μου. Αλλά κοιμούνται ήσυχα οι περήφανοι κάτοικοι της Ατλαντίδας, κάτω από τον προστατευτικό κλοιό της υπέρ-ασπίδας τους, άκουσα, επίσης, να λένε, σε άλλη μια κενόδοξη φλυαρία επί του τεχνολογικού, υπέρ-ανθρώπινου θαύματος που λέγεται Ατλαντίς. Η ζωή κυλάει ομαλά και ανώφελα κάτω από τον ουρανό που σείεται, κι εγώ κινούμαι προς το στόχο μου. Είμαι, πλέον, κοντά.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Λίγη ώρα αργότερα στέκομαι αποφασιστικά μπροστά στην είσοδο του θριάμβου. Μια απέραντη οδύνη παγώνει το αίμα μου στη θέα του θανάτου. Στη θέα των ανθρώπων της ασφάλειας, αιμόφερτων στο πάτωμα. Σκηνές γεννιούνται μέσα μου. Από μιαν άλλη ζωή - ξεχασμένη-, από έναν άλλον εαυτό. Από μια γυναίκα, από ένα τοπίο. Καταπνίγω αυτές τις σκέψεις και σφίγγω τα δόντια. Το παγωμένο μου κελί, οι ατελείωτες άψυχες νύχτες, τα βασανιστήρια πάνω στην νεανική μου σάρκα, οι βρισιές. Χωρίς οίκτο, χωρίς σταματημό. Χωρίς κανείς ποτέ να μ’ ακούσει, όσο κι αν φώναζα, σε κάθε σκίσιμο της σάρκας : <b>«είμαι αθώος»!</b> Αυτά μου’ χουν μείνει απ’ τον κόσμο των ανθρώπων. Έναν κόσμο που φθάνει στο τέλος του.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Πληκτρολογώ, αργά, τον κωδικό που αναγράφεται στην ταυτότητα του αρχιφύλακα. Είναι τόσο σίγουροι για την αδιαφιλονίκητη κυριαρχία τους, που δε πράττουν παρά ελάχιστα για την ασφάλεια τους. Οι ανόητοι! Η πόρτα ανοίγει. Μπροστά μου ένας μοχλός. Το χέρι μου σταθερό.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Τα κύματα μεγαλώνουν και εγώ αρχίζω να γελάω δυνατά! Αρχίσω να γελάω μετά από χρόνια, να γελάω και να κοιτάω τον ουρανό. Τους μισώ. Σήμερα θα έρθει η λύτρωση. Σήμερα θα τους σώσω από το τέρας του εαυτού τους. Σήμερα θα σώσω τον εαυτό μου απ’ τα τέρατα που με επισκέπτονται τη νύχτα με ανθρώπινη μορφή. Μοναδική σωτηρία η άβυσσος. Κλείνω τα μάτια και τραβάω το μοχλό.</b></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ο ουρανός είναι πιο σκοτεινός από ποτέ, έχει γίνει ένα με τον αγριεμένο ωκεανό. Η ήπειρος κοιμάται. Κοιτάω ψηλά. Ένας τυφώνας νερού σκεπάζει τον ουράνιο θόλο. Το κύμα τεράστιο, απειλητικό, πλησιάζει, όπως και το προηγούμενο. Σκύβω το κεφάλι. Περιμένω να ακούσω τον ηλεκτρικό ήχο εξουδετέρωσης του πάνω στην ενεργειακή ασπίδα. Σιωπή. Μέσα σε έκσταση, κοιτάω ψηλά. Η ασπίδα έπεσε.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ένα θεόρατο βουνό νερού σκεπάζει την Πόλη. Το ρήγμα μεγαλώνει, μέχρι που διαγράφεται, ολοκάθαρα, πλέον, το υδάτινο σκοτάδι. Έρχεται καταπάνω μου. Με παρασέρνει και με σπρώχνει βίαια στο κενό. Πέφτω από την κορυφή του Πύργου, 500 μέτρα απ’ την επιφάνεια της γης. Η Ατλαντίδα βυθίζεται.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το κύμα τραβιέται και επιστρέφει, δέκα φορές πιο ορμητικό. Μπροστά στα μάτια μου η ήπειρος χάνεται. 300 μέτρα. Η λύτρωση είναι κοντά. Η οδύνη μετατρέπεται σε ηδονή. Επιτέλους! 200 μέτρα. Βλέπω ανθρώπους να τρέχουν. Ακούω φωνές, κλάματα. Μα δε το νιώθουν; Δε νιώθουν πως η σωτηρία είναι κοντά; 100 μέτρα. Τα κύματα παρασέρνουν κτίρια, ανθρώπους, βιβλία, μνημεία. Όλοι οι άνθρωποι που έζησαν εδώ, όσο μεγάλοι κι αν υπήρξαν στον κόσμο των ανθρώπων, όσο μεγάλο κι αν είναι το μνημείο που χτίστηκε για να τους δοξάσει, όσα πολλά βιβλία κι αν αναφέρονται σ’ αυτούς, οι ίδιοι ,σήμερα, δεν είναι τίποτα πιο σπουδαίο, απ’ τη λάσπη που βυθίζονται τα πόδια μας όταν βρέχει, ή απ’ τον μολυσμένο αέρα που αναπνέουν τα πνευμόνια μας.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">50 μέτρα. Επιτέλους, η λύτρωση πλησιάζει! Κλείνω τα μάτια και ετοιμάζομαι. Ένα κλάμα φθάνει στα αυτιά μου, αδύναμο, δειλό, γεμάτο απορία. Παγώνω. Γυρνάω να δω από πού πηγάζει. 30 μέτρα. Ένα παιδί! Τα μάτια μου αντικρίζουν τα δικά του. 20 μέτρα. Αδύνατον! Προσπαθώ να φωνάξω! Τα μάτια του καρφώνονται στα δικά μου, μπήγονται στη σάρκα μου σα καρφιά! Νιώθω πόνο χειρότερο από κάθε βασανιστήριο των ανθρώπων! 10 μέτρα. Χάνομαι στα μάτια αυτά, που κρύβουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, τα μάτια τα δικά σου, που με κοιτάνε εδώ και χρόνια, κάθε άψυχο βράδυ, κάνοντας την καρδιά μου να χτυπά με όση δύναμη της είχε απομείνει, μέσα στα σκοτεινά, υπόγεια μπουντρούμια. 5 μέτρα. Το κύμα παρασέρνει τα μάτια μακριά κι εγώ σε μια τελευταία αναλαμπή, βρίσκω τα πάντα. 2 μέτρα.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Τι έκανα;</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><a href="http://dubiumn.blogspot.gr/" rel="nofollow" target="_blank" title=":dubium">ΠΗΓΗ</a></span></div>

Ατλαντίς 9.757 π.χ.

Ο συναγερμός καλύπτει τις φωνές και ο μόνος ήχος που διακρίνω είναι αυτός των βημάτων μου στη λάσπη. Τρέχω να τους ξεφύγω. Χάνομαι μες στο σ...

Διαβάστε περισσότερα »