Post Reader

Αμοραλισμός και κερδοσκοπία. του Βασίλη Βιλιάρδου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/amoralismos-kai-kerdoskopia.html" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="Αμοραλισμός και κερδοσκοπία. του Βασίλη Βιλιάρδου" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghmgeF_ukKfLJI1_QbXs-jNRA80QNzHZ6FvxftphepwgEK0pp4FNhxZg-b6Blky3mZCx9Mw4m1yEzDQ5VPrTMvtmlm29SFxP7GZt4xT-tFkJH3BeIbcSHM5DJd_js5X4lNfsiGCY6iLgk/s1600/amoralismos-kai-kerdoskopia.jpg" title="Αμοραλισμός και κερδοσκοπία. του Βασίλη Βιλιάρδου" width="495" /></a></div> Το βρώμικο μυστικό της σταθεροποίησης είναι το ότι, ένας μεγάλος αριθμός του πληθυσμού δεν ανεβαίνει ξανά στο πλοίο – ότι πολλοί άνθρωποι καταλήγουν να είναι οι απόκληροι της κοινωνίας, στους οποίους δεν ανήκει ούτε το παρελθόν, ούτε το παρόν, ούτε το μέλλον “Όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους μέσα σε δύο μόνο έτη, η απόγνωση ριζώνει τόσο βαθιά, ώστε καμία κουλτούρα δεν μπορεί να την απορροφήσει εύκολα. Οι απολύσεις συνεχίζονται μετά τις ιδιωτικοποιήσεις, επειδή οι ξένοι, οι νέοι ιδιοκτήτες της χώρας δηλαδή, απαιτούν οι επενδύσεις τους να αποφέρουν ακόμη μεγαλύτερα κέρδη – αλλά και οι αυτοκτονίες συνεχίζονται, ενώ η χώρα παραμένει στον ορό (δόσεις), χωρίς ποτέ να μπορέσει να ξεχρεωθεί, καταλήγοντας έρμαιο των τοκογλύφων-δανειστών της. Αυτή είναι η ιστορία των πολιτικών, τις οποίες το ΔΝΤ αποκαλεί «προγράμματα ή μνημόνια σταθεροποίησης» – αντιμετωπίζοντας τις χώρες σαν να είναι πλοία, τα οποία «παραδέρνουν» στους ωκεανούς των αγορών. Τελικά, σταθεροποιούνται, όμως η νέα ισορροπία του τρόμου επιτυγχάνεται με το ρίξιμο στη θάλασσα εκατομμυρίων ανθρώπων – απλών εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, ιδιωτικών υπαλλήλων, ιδιοκτητών μικρομεσαίων επιχειρήσεων και φτωχών αγροτών. Το βρώμικο μυστικό της σταθεροποίησης (μίας χρεοκοπημένης οικονομίας) είναι το ότι, ένας μεγάλος αριθμός του πληθυσμού δεν ανεβαίνει ξανά στο πλοίο – ότι πολλοί άνθρωποι δηλαδή καταλήγουν να είναι οι απόκληροι της κοινωνίας, στους οποίους δεν ανήκει ούτε το παρελθόν, ούτε το παρόν, ούτε το μέλλον ”. Ανάλυση Η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας η οποία κατηγορεί με θράσος την Ελλάδα για φοροδιαφυγή, η Deutsche Bank, ερευνάται για το ίδιο αδίκημα, σε βαθμό κακουργήματος – με δεκάδες στελέχη της γερμανικής οικονομικής αστυνομίας, συνοδεία εισαγγελέων και ενόπλων φρουρών, να εισβάλλουν σε όλα τα γραφεία της, αναζητώντας ενοχοποιητικά στοιχεία. Η τράπεζα με τους περίπου 100.000 εργαζομένους σε περισσότερες από 70 χώρες, με πελάτες που ξεπερνούν τα 20 εκατομμύρια διεθνώς, «σύμβουλος» μίας σειράς εθνικών κυβερνήσεων, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής και της γερμανικής, «συλλαμβάνεται» για μη απόδοση ΦΠΑ - καθώς επίσης για πολλές άλλες «δόλιες» και κατ’ εξακολούθηση μεγάλες απάτες. «Η εμπιστοσύνη είναι η αρχή του παντός», ήταν ανέκαθεν το διαφημιστικό μήνυμα της τράπεζας - γεγονός που, εφόσον ισχύει, δεν μπορεί παρά να σημαίνει πως η απώλεια της εμπιστοσύνης είναι η αρχή του τέλους. Στα πλαίσια αυτά, ποιος αλήθεια θα συνεχίσει να καταθέτει τα χρήματα του σε μία τράπεζα, η οποία κερδοσκοπεί με τέτοιες σκοτεινές μεθόδους, ενώ θεωρείται ύποπτη εξαπάτησης των πελατών της, συνεργασίας με εγκληματίες και «πλαστογράφησης» των ισολογισμών της, με στόχο την «παραπλάνηση» των επενδυτών, όσον αφορά τα αποτελέσματα λειτουργίας της; Αναλυτικότερα, η μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα κατηγορείται ότι, μεταξύ των ετών 2009 και 2010, σε συνεργασία με ύποπτες, σκιώδεις επιχειρήσεις, αγόραζε μαζικά δικαιώματα εκπομπής ρύπων - με στόχο την παράνομη επιστροφή φόρων (ΦΠΑ) από το κράτος της. Η απάτη αυτή, στην οποία συμμετείχαν αρκετές «εταιρείες γραμματοκιβωτίων», με στόχο τη μεταφορά μεγάλων ποσών από τη μία στην άλλη, ήταν δυνατή επειδή το διακρατικό εμπόριο με τέτοια δικαιώματα είναι αφορολόγητο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στα πλαίσια αυτά, όταν μία γερμανική εταιρεία αγόραζε δικαιώματα από μία άλλη ξένη, δεν ήταν υποχρεωμένη να καταβάλλει ΦΠΑ. Στη συνέχεια, όταν πουλούσε τα δικαιώματα αυτά εντός της χώρας της, χρέωνε ΦΠΑ – τον οποίο όμως δεν απέδιδε στο κράτος, «ξεχνώντας» να τον δηλώσει. Με στόχο τώρα να εξαφανίσουν τα ίχνη τους οι φοροφυγάδες-αγοραστές μετέφεραν τα χαρτιά σε άλλες εταιρείες, με τις οποίες συνεργάζονταν, ενώ ο τελευταίος «αποδέκτης» τα πουλούσε ξανά στο εξωτερικό, υποβάλλοντας αίτημα επιστροφής του ΦΠΑ στη γερμανική εφορία. Ο βασικός συνεργός των περισσοτέρων αυτών εταιρειών ήταν η Deutsche Bank – η οποία αγόρασε μαζικά, από τέσσερις τουλάχιστον ύποπτες εταιρείες. δικαιώματα εξαγωγής ρύπων, λαμβάνοντας επιστροφές ΦΠΑ από το κράτος της τάξης των 211 εκ. € (μεταξύ του Σεπτεμβρίου του 2009 και του Φεβρουαρίου του 2010). Ολοκληρώνοντας, η γερμανική τράπεζα αντιμετωπίζει επί πλέον μία σειρά από άλλες, σοβαρότατες κατηγορίες - οι οποίες έχουν σχέση με την εξαπάτηση άλλων τραπεζών της χώρας, με τη χειραγώγηση επιτοκίων, με επικίνδυνα στοιχήματα τόκων εις βάρος ξένων δήμων (όπως για παράδειγμα του Μιλάνου) κοκ. Ανεξάρτητα τώρα από τις σκοτεινές δραστηριότητες της, κατά πολλούς, δεύτερης πιο εγκληματικής τράπεζας στον πλανήτη (πρώτη θεωρείται η Goldman Sachs) , συμβαίνουν μεταξύ άλλων τα παρακάτω στη χώρα της: Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ Η ραγδαία αύξηση της «ένδειας» στην περιοχή της Ρηνανίας Βεστφαλίας (κεντρική Γερμανία) είναι κάτι παραπάνω από ανησυχητική – αφού οι πολίτες, τα εισοδήματα των οποίων ευρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, πλησιάζουν το 20% του συνολικού πληθυσμού. « Πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν δουλειά», αναφέρεται από τα ΜΜΕ χαρακτηριστικά, « αλλά όλο και περισσότεροι δεν μπορούν να ζήσουν από τους μισθούς πείνας που τους προσφέρονται». Όπως φαίνεται, η επέλαση της Γερμανίας δεν ωφελεί καθόλου τους Πολίτες της – οι οποίοι ουσιαστικά θυσιάζονται στο βωμό των επεκτατικών φιλοδοξιών της καγκελαρίου. Υπενθυμίζουμε εδώ τη δήλωση του προέδρου της ομοσπονδίας των ιατρών των ασφαλιστικών ταμείων της Γερμανίας, σύμφωνα με την οποία: “ Ιούλιος Καίσαρας, Καρλομάγνος, Ναπολέων, Αδόλφος Χίτλερ, Αγγέλα Μέρκελ - ο κατάλογος με τους ηγέτες που θέλησαν να ενώσουν την Ευρώπη (υπό την ηγεμονία τους) είναι πολύ μακρύς. Κάθε προσπάθεια όμως αποτύγχανε λόγω του ότι, κανένας δεν μπορεί να φανταστεί πως θα μένουν όλοι μαζί (υπόδουλοι), στο ένα και μοναδικό σπίτι που λέγεται Ευρώπη”. Από την «εξομοίωση» της καγκελαρίου με τον Χίτλερ, είναι εμφανές πως ακόμη και οι ίδιοι οι Γερμανοί φοβούνται τυχόν αναβίωση του ναζισμού στη χώρα τους – ενώ αρκετοί είναι αντίθετοι με τις εμφανείς προθέσεις της πρωσικής κυβέρνησης, η οποία σκοπεύει δυστυχώς να «αναρτήσει» την Ευρώπη στο γερμανικό άρμα (αποδυναμώνοντας μία προς μία όλες τις χώρες, με τη βοήθεια της υπερχρέωσης, της πολιτικής λιτότητας, της «αποκοπής» από τις διεθνείς αγορές χρηματοδότησης και του σκόπιμου εξευτελισμού τους). Παράλληλα φοβούνται πως η κυβέρνηση της χώρας τους «εξυπηρετεί» κάποιους άλλους σκοπούς και όχι τα δικά τους συμφέροντα. Υποθέτουν δηλαδή ότι, πίσω από όλα αυτά κρύβονται τα «παιδιά του Σικάγου», καθώς επίσης η επιβολή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής τους διεθνώς – δηλαδή, η αποκρατικοποίηση της εξουσίας, η κατάργηση της Δημοκρατίας, το γκρέμισμα του κοινωνικού κράτους, η λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, η καταστροφή της μεσαίας τάξης, η εξαθλίωση των μαζών κλπ. Κατά την άποψη τους, πρόκειται για τις προσπάθειες εγκατάστασης μίας τρομακτικής δικτατορίας της ελίτ και του καρτέλ παγκοσμίως – ενός άκρατου, απολυταρχικού καπιταλισμού καλύτερα, ο οποίος θα αποδειχθεί ίσως πολύ χειρότερος, από τον εθνικοσοσιαλισμό και το ναζισμό. Προτείνουν δε ως μοναδική δυνατότητα αντίστασης την έγκαιρη, μαζική εξέγερση των Πολιτών, αφού η Πολιτική είτε εξαγοράζεται (χρηματίζεται), είτε εκβιάζεται, είτε τρομοκρατείται - με αποτέλεσμα να υποτάσσεται ολοκληρωτικά στους εισβολείς και με τέτοιον τρόπο, ώστε να μη γίνεται αντιληπτή ούτε από τον ίδιο τον κομματικό μηχανισμό της (για παράδειγμα, οι φάκελοι της Siemens αρκούν για να εκβιάσουν όλα τα χρεοκοπημένα κόμματα της Ελλάδας , συμπεριλαμβανομένων πολλών πολιτικών «ανδρών»). Δυστυχώς όμως, ο Πολίτες δεν εξεγείρονται ποτέ, όσο και αν υποφέρουν, εάν δεν υπάρξει κάποιος, ο οποίος να μπορεί να ηγηθεί, έχοντας την πλήρη εμπιστοσύνη τους – γεγονός που δεν δημιουργεί μεγάλες ελπίδες, όσον αφορά το μέλλον πολλών κρατών. Ο ΥΠΟΛΟΙΠΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ Στην Ισπανία , το 35% περίπου των χιλιάδων αστέγων έχασε το σπίτι του τον τελευταίο χρόνο – ενώ από το ξεκίνημα της κρίσης, το 50% όλων όσων κοιμούνται στους δρόμους ή στα πάρκα (55% Ισπανοί, 45% μετανάστες), είναι ηλικίας κάτω των 45 ετών. Η πιο κερδοφόρα δραστηριότητα στη χώρα είναι πια τα 15.000 ενεχυροδανειστήρια χρυσού – στα οποία απευθύνονται οι πολίτες, πουλώντας ουσιαστικά τα κοσμήματα τους, για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες. Περαιτέρω οι σιωπηλοί, ανεκτικοί, στωικοί στην κυριολεξία Πορτογάλοι, οι οποίοι έχουν «διακριθεί» για την πλήρη υποταγή τους στην εξαντλητική πολιτική λιτότητας που τους έχει επιβληθεί, έχουν πάψει πλέον ακόμη και να αυτοσαρκάζονται. « Όταν οι αυξήσεις φόρων και οι μειώσεις των μισθών δεν αποφέρουν τα αναμενόμενα, τότε θα πρέπει να ξεπουληθούν και τα τελευταία ασημικά της χώρας», φαίνεται να είναι η στρατηγική της κυβέρνησης της Πορτογαλίας, η οποία προσπαθεί να εκποιήσει άμεσα όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις που έχουν απομείνει στην ιδιοκτησία της (ναυπηγεία, αερογραμμές, κρατική τηλεόραση κλπ.). Ήδη στα τέλη του 2011 πουλήθηκε η δημόσια επιχείρηση ηλεκτρισμού ( EDP ) έναντι 2,7 δις € σε μία κινεζική επενδυτική εταιρεία – χωρίς φυσικά να έχει ωφελήσει σε κάτι τους πολίτες της Πορτογαλίας, οι οποίοι μεταναστεύουν μαζικά στο εξωτερικό (250.000 τα έτη 2011 και 2012). Όσον αφορά τη Σλοβενία, η τεράστια διαφθορά στους δήμους και στις κοινότητες, καθώς επίσης τα μεγάλα τραπεζικά προβλήματα, με τα οποία είναι αντιμέτωπη, είναι βέβαιο πως θα την οδηγήσουν στο μηχανισμό στήριξης. «Οι πολίτες έχουν συνθηκολογήσει, οι επιχειρήσεις μεταναστεύουν μαζικά και τα πολιτικά κόμματα αναλώνονται στις μεταξύ τους διαμάχες», αναφέρει συνάδελφός μας, ο οποίος είναι απολύτως πεπεισμένος πως η δύστυχη πατρίδα του, η Σλοβενία δηλαδή, θα χρεοκοπήσει πολύ σύντομα. Συνεχίζοντας, ο διορισμένος πρωθυπουργός της Ιταλίας φαίνεται πως κατάφερε την τελευταία στιγμή να «αποδράσει»- επιλέγοντας έξυπνα τα Χριστούγεννα, έτσι ώστε αφενός μεν να μην αντιδράσουν «ακαριαία» οι αγορές, αφετέρου να «εκβιάσει» τόσο τους πολιτικούς του αντιπάλους, όσο και τους όποιους υποστηρικτές του. Δυστυχώς δεν κατάφερε να κάνει απολύτως τίποτα για τη χώρα του, το δημόσιο χρέος της οποίας ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 2 τρις € – με τις επερχόμενες εκλογές (τέλη Φεβρουαρίου) να επιδεινώνουν κατά πολύ τις όποιες προοπτικές της Ιταλίας. Αν και υποθέτουμε πως θα είναι η πρώτη υποψήφια για την εθελούσια έξοδο από το ευρώ, η οποία θα σήμαινε φυσικά την αρχή του τέλους της Ευρωζώνης, κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τι ακριβώς θα ακολουθήσει. Περαιτέρω, ενώ η κατάσταση στην Ολλανδία επιδεινώνεται καθημερινά, λόγω του τεράστιου ιδιωτικού χρέους της, φαίνεται πως και η Φιλανδία χάνει το βηματισμό της – αφού το δημόσιο χρέος της αυξάνεται συνεχώς. Η Γαλλία αντιμετωπίζει επίσης μεγάλα οικονομικά προβλήματα – με το δημόσιο χρέος της (90% του ΑΕΠ), να έχει αυξητική τάση. Ειδικότερα, ενώ το εργατικό κόστος της το 1999 ήταν χαμηλότερο από αυτό της Γερμανίας, σήμερα είναι κατά 25% υψηλότερο – με αποτέλεσμα να είναι αδύνατον πλέον να ανταγωνισθεί την ισχυρή γείτονα της. Από την άλλη πλευρά, εντελώς απροσδόκητα, το ΔΝΤ απορρίπτει το πρόγραμμα λιτότητας, το οποίο ψήφισε μόνη της η Ιρλανδία - ισχυριζόμενο πολύ σωστά, αν και σε πλήρη αντίθεση με την τοποθέτηση του για την Ελλάδα ότι, θα οδηγήσει την ιρλανδική οικονομία σε μία απολύτως καταστροφική ύφεση! Ειδικότερα, η στατιστική υπηρεσία της Ιρλανδίας δημοσίευσε πρόσφατα τις καταστάσεις του τρίτου τριμήνου του 2012, από τις οποίες τεκμηριώνεται πως η οικονομία της χώρας, μετά τη διάσωση της το 2010, παραμένει βαριά ασθενής. Στα πλαίσια αυτά, το ΔΝΤ απαιτεί από την κυβέρνηση να πάψει να υιοθετεί νέα μέτρα λιτότητας - ακόμη και αν δεν επιτύχει τους στόχους, τους οποίους τοποθέτησε η Τρόικα (!). Περαιτέρω, η Μ. Βρετανία υποφέρει σε μεγάλο βαθμό, τόσο από τα ελλείμματα του προϋπολογισμού της, όσο και από την αδυναμία ανάπτυξης της οικονομίας της – με τον τραπεζικό κλάδο της, το μέγεθος του οποίου είναι πενταπλάσιο του ΑΕΠ της, να αντιμετωπίζει τεράστιους κινδύνους. Τόσο το Βέλγιο δε (χρέος της τάξης του 100% του ΑΕΠ), όσο και η Αυστρία (επικίνδυνη έκθεση των τραπεζών της στην Α. Ευρώπη), παρά το ότι δεν «μνημονεύονται» από τα ΜΜΕ, δεν ευρίσκονται σε καλή θέση – ενώ η Κύπρος, η οποία ενοχοποιεί άδικα την Ελλάδα, προσπαθώντας να καλύψει τα τεράστια λάθη των τραπεζών και της κυβέρνησης της, πολύ δύσκολα θα αποφύγει το μοιραίο. Ολοκληρώνοντας, με τις Η.Π.Α. σε εξαιρετικά δεινή οικονομική θέση και με την Ιαπωνία να «παραπαίει» (οι πρόσφατες εκλογές της εξασφάλισαν απλά ένα μικρό διάλειμμα), με την επισιτιστική κρίση σε πολλές αναπτυσσόμενες οικονομίες να κλιμακώνεται, καθώς επίσης με τις γεωπολιτικές διαμάχες προ των πυλών, είναι πολύ πιθανόν να αναπολούμε το 2012, σαν ένα έτος που «κύλισε» θετικά για τον πλανήτη – σε αντίθεση με το 2013. Σε σχέση τώρα με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και διεθνώς, ειδικά στον τομέα των αποκρατικοποιήσεων, στον οποίο «εκτυλίσσεται» το μεγάλο παιχνίδι των κερδοσκόπων, θεωρούμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε τα παρακάτω: ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΚΛΟΠΗΣ “Οι Αμερικανοί Πολίτες χρειάστηκαν είκοσι ολόκληρα χρόνια, καθώς επίσης τη χρηματιστηριακή καταστροφή του 2008, για να καταλάβουν τις αληθινές επιπτώσεις των αποκρατικοποιήσεων, καθώς επίσης για να αποδεχθούν τη θλιβερή πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία: ο ταχύτερος τρόπος της ιδιωτικοποίησης του πλούτου είναι η κλοπή”. Το σύστημα της ελεύθερης αγοράς, το οποίο οδήγησε τις Η.Π.Α. σε μία από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, έπαψε πια να υπάρχει - πριν από τριάντα περίπου χρόνια. Στη θέση του εγκαταστάθηκε, με την «αμέριστη» βοήθεια της Πολιτικής , των διατεταγμένων πολιτικών καλύτερα, ο μονοπωλιακός καπιταλισμός – στηριζόμενος στη «νεοφιλελεύθερη θεωρεία», έτσι όπως αυτή μεταφέρεται στην πράξη από το Καρτέλ (ειδικά από το τραπεζικό). Το νέο αυτό οικονομικό σύστημα οδήγησε την υπερδύναμη, όπως είναι πλέον εμφανές, στο δίλημμα: «Επέκταση ή Χρεοκοπία;». Η μονοδρομημένη απάντηση δόθηκε σύντομα, ενώ έγινε «αισθητή» στην Ευρώπη μετά την εισβολή του ΔΝΤ στην Ελλάδα – στα πλαίσια της απόβασης του στην Ευρωζώνη. Η χώρα μας, ευρισκόμενη στο μάτι του κυκλώνα, διαδραμάτισε ακόμη μία φορά έναν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο, «εκ διαμέτρου» αντίθετο δυστυχώς με αυτόν στο 2ο Παγκόσμιο πόλεμο – τον οποίο πρόσφατα, σχεδόν εβδομήντα χρόνια αργότερα, ακολούθησε ο 1ος Οικονομικός. Ειδικότερα, η δεκαετία του 1980 ήταν η εποχή που επικρατούσε γενική ευφορία σε όλο το «δυτικό» κόσμο – ο οποίος τότε άρχισε να αυξάνει τα χρέη του. Κάτω από τις «οδηγίες» της νεοφιλελεύθερης σχολής, κυρίως οι Η.Π.Α., θεώρησαν την επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων, την έντεχνη υπεξαίρεση, την κλοπή της δημόσιας περιουσίας καλύτερα, καθώς επίσης τη δυστυχώς «ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση» της οικονομίας, ως αναπότρεπτες εξελίξεις. Στα πλαίσια αυτά οι «αγγλοσάξονες» τραπεζίτες, καθώς επίσης οι συνάδελφοί τους διαχειριστές κερδοσκοπικών κεφαλαίων, κατασκεύασαν ένα απίστευτο «νομικό πλαίσιο κλοπής» - διαλύοντας το υπάρχον μέχρι τότε αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο, το οποίο είχε προστατέψει την χώρα (Η.Π.Α.) από τη λεηλασία της ελίτ (εκείνων των ανθρώπων δηλαδή, οι οποίοιχαρακτηρίζονται από τα προσόντα της διάνοιας και της θέλησης άνω του κανονικού). Εκατό χρόνια νομικών περιορισμών σε χρηματιστηριακούς Οίκους, ανακηρύχθηκαν αυθαίρετα ως εμπόδια στην ελευθερία των επιχειρήσεων - από τις «δυνάμεις της αγοράς». Εκτός αυτού, τα πολιτικά κόμματα έπαψαν πια να υπηρετούν την Πολιτεία - ανταγωνιζόμενα μεταξύ τους απλά και μόνο για το ποιο θα εξυπηρετούσε καλύτερα τη Wall Street. Λίγα χρόνια αργότερα η νέα κυβέρνηση των Η.Π.Α. (B. Clinton) , αναζήτησε στην Goldman Sachs «ταλέντα» ικανά για να διαχειριστούν την οικονομία - παράλληλα, για να διδάξουν στους εκλεκτούς της άρχουσας τάξης πώς να δανείζονται, πώς να διαχειρίζονται το «πλαστό» χρήμα, πως να κρύβουν την οικονομική τους αδυναμία, πως να μην «αναλώνονται» στην παραγωγή, καθώς επίσης πώς να μετατρέψουν την μεσαία τάξη σε δουλοπάροικους υψηλής τεχνολογίας και καταναλωτές, βαθειά εθισμένους στην χρήση των πιστωτικών καρτών. Έτσι, στο τέλος της προηγούμενης δεκαετίας, το 2% του Αμερικανικού πληθυσμού έλεγχε άνω του 90% του πλούτου της χώρας (συνυπολογίζοντας τον πληθωρισμό, οι μισθοί της μεσαίας τάξης παρέμεναν στα επίπεδα του 1970). Χρειάστηκαν άλλα δέκα χρόνια για να συντελεστεί, με την κατάργηση του ρυθμιστικού πλαισίου που αφορούσε στις τράπεζες, η μεγαλύτερη «αρπαγή» της ιστορίας: ένας πλούτος αξίας περίπου 14 τρις $ (συνολικές αμερικανικές αποταμιεύσεις), κατέληξε στα «χρηματοφυλάκια» έξι τραπεζών - με τη βοήθεια της Fed . Όταν συνήλθαν οι Αμερικανοί από το σοκ, διαπίστωσαν έντρομοι ότι οι τράπεζες ελέγχουν το 60% περίπου του ΑΕΠ. Παράλληλα, συνειδητοποίησαν ότι ο τομέας της ανώτατης παιδείας είχε σοβαρά ελαττώματα - αφού ο πνευματικός υποβιβασμός των πολιτών προηγήθηκε της υπεξαίρεσης του δημόσιου πλούτου και της αναβίωσης των επεκτατικών πολέμων. Η εκπαίδευση (επαγγελματική εξειδίκευση) αντικατέστησε ουσιαστικά την παιδεία (καλλιέργεια, ευρύτερη μόρφωση), όπως ο αμοραλισμός τους ηθικούς κανόνες. Η κλασσική φιλοσοφία εκδιώχθηκε από τις εκπαιδευτικές αίθουσες, ενώ τα διδάγματά της θεωρήθηκαν μη εφαρμόσιμα την εποχή του «ευ ζην» (της χωρίς προσπάθεια καλοπέρασης) και της κουλτούρας των ναρκωτικών. Από την άλλη πλευρά τώρα το αμερικανικό Καρτέλ, έχοντας λεηλατήσει εντελώς την ίδια του τη χώρα, ήταν υποχρεωμένο πια να επεκταθεί οικονομικά στον υπόλοιπο κόσμο, με τον παράλληλο στόχο να αποφευχθεί η μητέρα των κρίσεων (Η.Π.Α.) - πόσο μάλλον αφού είχε ήδη χρηματοδοτήσει (2008) τις επόμενες «πρωτοβουλίες» του με τη μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών, την οποία ανέλαβε να «μεταφέρει ανώδυνα» στους συμμάχους της υπερδύναμης ένας εντελώς διαφορετικός, «νέος» Πρόεδρος (τον οποίο δυστυχώς πίστεψαν, πέφτοντας στην παγίδα). Τα γεγονότα λοιπόν πήραν το δρόμο τους, όπως έχουμε αναφέρει στα κείμενα μας «Σκάκι με το διάβολο» και «Το χρονικό της αποτυχίας» - αφού ο «κύβος είχε ριφθεί». Τα αδύναμα ευρωπαϊκά κράτη, τα οποία είχαν υιοθετήσει επιπόλαια ένα κοινό νόμισμα, παρά το ότι γνώριζαν ότι δεν αποτελούν έναν «άριστο νομισματικό χώρο», ενώ δεν διέθεταν τα απαραίτητα εφόδια για να ανταγωνιστούν τα ισχυρότερα, δεν είχαν καμία επιλογή – με αποτέλεσμα να οδηγούνται, το ένα μετά το άλλο, στο «ικρίωμα». Το πρόσφατο, ευρύτατο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, το οποίο ανακοίνωσε η Ελληνική κυβέρνηση, προφανώς κατ’ εντολή της σκιώδους, είναι χαρακτηριστικό, όσον αφορά το συγκεκριμένο γεγονός (υπεξαίρεση της δημόσιας περιουσίας, προς όφελος του Καρτέλ, κατά το «πρότυπο» των νεοφιλελεύθερων Η.Π.Α.) – ειδικά όταν αποφασίζεται μέσα στα πλαίσια ενός απίστευτου αφελληνισμού, ο οποίος «επιδοτείται» από μία άνευ προηγουμένου λαθρομετανάστευση, με την «ύποπτη» ανοχή των κομμάτων εξουσίας. Δυστυχώς όλοι οι Έλληνες, όπως οι Αμερικανοί στο παρελθόν, θα καταλάβουν πολύ αργότερα ότι, τα όποια έσοδα από αυτού του είδους τις «πρωτοβουλίες», όχι μόνο δεν θα καταλήξουν στα δημόσια ταμεία, μειώνοντας τις επιβαρύνσεις τους αλλά, αντίθετα, θα συμβάλουν στην περαιτέρω επιδείνωση των σημερινών τους δυσκολιών – αφού θα πάψουν πια να εισπράττονται μερίσματα, θα περιορισθούν οι θέσεις απασχόλησης (η αύξηση της ανεργίας κατά 1% κοστίζει πάνω από 400 εκ. € ετησίως), θα μειωθούν τα φορολογικά έσοδα (φοροαποφυγή των πολυεθνικών), θα συρρικνωθεί το κοινωνικό κράτος κλπ. Όπως έχουμε άλλωστε αναφέρει, «Εάν δεν ελεγχθούν οι αγορές, θα ιδιωτικοποιηθούν τα κράτη, μετατρέποντας τους Πολίτες είτε σε θλιβερά, εξαθλιωμένα υποζύγια των αυτονομημένων κεφαλαίων τους, είτε σε υπηκόους απολυταρχικών καθεστώτων». Από την άλλη πλευρά τώρα, παρά το ότι αρκετά από τα ισχυρά κράτη της ζώνης του Ευρώ φαντάζονται ότι θα καταφέρουν να αποφύγουν το μοιραίο, στηριζόμενα στην «πρόσκαιρη» οικονομική υπεροχή τους, η «αλυσιδωτή» διαδικασία των «συγκοινωνούντων δοχείων», η οποία είναι προφανώς σε εξέλιξη, δεν πρόκειται στο τέλος να τους επιτρέψει να «αποδράσουν» - ενδεχομένως με την επί πλέον «συμβολή» του δομικού πληθωρισμού (αύξηση του εργατικού κόστους), ο οποίος σύντομα θα «προσβάλλει» απειλητικά την παραγωγική μηχανή τους. Έτσι λοιπόν, αν και ο βασικός «πυρήνας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Γερμανία (εννοούμε πάντοτε τους Πολίτες και όχι τα κράτη, τα οποία διευθύνονται πλέον από τις αγορές), θέλει να πιστεύει ότι τελικά θα μπορέσει να τα καταφέρει, η «πτώση» της, εάν δεν λειτουργήσει συλλογικά, είναι προδιαγεγραμμένη. Άλλωστε εκεί βρίσκονται τα περισσότερα «λάφυρα» (ιδιωτικές καταθέσεις άνω των 4,5 τρις € κλπ), τα οποία είναι αδύνατον να μην στοχοποιήσουν οι «αγορές» – πόσο μάλλον όταν ο πραγματικός εχθρός του μονοπωλιακού καπιταλισμού, ο «απολυταρχικός» με έδρα την Κίνα, είναι αρκετά ισχυρός για να μπορεί να προστατεύει το «ζωτικό» χώρο του. ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΩΝ Μεταξύ των ετών 2003 και 2007 οι τρεις μεγάλες επενδυτικές αγορές (ακίνητα, μετοχές και πρώτες ύλες) παρουσίασαν σημαντικές αυξήσεις – ανερχόμενες έτσι σε επίπεδα, τα οποία παρουσίαζαν μεγάλες «πτωτικές» δυνατότητες (οι αγορές κερδίζουν από την κινητικότητα και τις έντονες διακυμάνσεις - ποτέ από τη σταθερότητα). Όταν λοιπόν το 2007 οι τιμές των ακινήτων άρχισαν να μειώνονται, ακολούθησαν οι τιμές των μετοχών, ενώ ο κύκλος ολοκληρώθηκε, με τη ραγδαία πτώση των τιμών των πρώτων υλών. Έτσι, για πρώτη φορά μετά το 1929, «απαξιώθηκαν» σχεδόν ταυτόχρονα τρία από τα σπουδαιότερα «περιουσιακά» προϊόντα – με αποτέλεσμα η κρίση των ενυπόθηκων δανείων στις Η.Π.Α. να εξελιχθεί σε μία παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Οι κυβερνήσεις, διακρίνοντας τον κίνδυνο να οδηγηθεί σε εκτεταμένη ύφεση η παγκόσμια οικονομία, επένδυσαν τεράστια ποσά στη διάσωση (bailout) των μεγάλων (too big to fail) τραπεζών, καθώς επίσης στην σταθεροποίηση της ανάπτυξης . Κατ’ επακόλουθο, τα δημόσια χρέη αυξήθηκαν σε μεγάλο βαθμό σε εκείνες τις χώρες, όσον αφορά την Ευρωζώνη, στις οποίες «έσπασε» η φούσκα των ακινήτων – στην Ιρλανδία και στην Ισπανία. Αντίστοιχη αύξηση παρουσίασαν και τα χρέη εκείνων των κρατών, τα οποία υπέφεραν πριν από την κρίση, τόσο από τα αρνητικά ισοζύγια των εξωτερικών συναλλαγών τους, όσο και από τα μεγάλα ελλείμματα των ετησίων προϋπολογισμών τους – της Ελλάδας και της Πορτογαλίας. Οι διεθνείς κερδοσκόποι, με τη συντονισμένη χρήση των «όπλων» τους (εταιρείες αξιολόγησης, ΜΜΕ κλπ), εκμεταλλεύθηκαν αμέσως το γεγονός αυτό, αυξάνοντας τα επιτόκια των ομολόγων του δημοσίου των συγκεκριμένων χωρών, με τη βοήθεια των ασφαλιστηρίων πιστωτικών κινδύνων (CDS) – ξεκινώντας τις επιθέσεις τους από την πιο αδύναμη και ανόητη χώρα (Ελλάδα). Αφού τα επιτόκια λοιπόν στην Ελλάδα αναρριχήθηκαν σε επίπεδα που ξεπέρασαν το 10%, οι επιθέσεις των κερδοσκόπων κλιμακώθηκαν – με αποτέλεσμα να πλησιάσουν τα επιτόκια στην Ιρλανδία το 9% και στην Πορτογαλία το 8%. Η Ευρωζώνη, στην προσπάθεια της να αντισταθεί στην «επιδημία», υποχρεώθηκε στην δημιουργία ενός μηχανισμού στήριξης – δυστυχώς πολύ συντηρητικά, ενεργώντας πάντοτε εκ των υστέρων (πολύ συχνά, οι εταιρείες αξιολόγησης υποτιμούσαν την πιστοληπτική ικανότητα χωρών και τραπεζών την Παρασκευή το απόγευμα, σχεδόν πάντοτε πριν από την εκάστοτε σύνοδο των Ευρωπαίων το επόμενο Σαββατοκύριακο). Αναλυτικότερα, οι επιθέσεις «ενορχηστρώνονταν» στα εξής τέσσερα στάδια: (α) Για όσο χρονικό διάστημα δεν είχαν ασκηθεί κερδοσκοπικές πιέσεις στα ομόλογα του δημοσίου κάποιας χώρας, βασιζόμενες στο υψηλό δημόσιο χρέος της, σε συνδυασμό με τα μεγάλα ελλείμματα του προϋπολογισμού της, οι διεθνείς «επενδυτές», όπως η Goldman Sachs και η Deutsche Bank , έκλειναν ένα συμβόλαιο (CDS) με κάποιον λιγότερο έξυπνο επενδυτή – συνήθως με κάποιο συνταξιοδοτικό ταμείο ή με μία τοπική τράπεζα. Ο επενδυτής διαβεβαίωνε τον εκδότη ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος χρεοκοπίας μίας χώρας της Ευρωζώνης και αγόραζε το συμβόλαιο, έναντι ενός πολύ μικρού ασφαλιστηρίου (1-2% επί του κεφαλαίου) – ασφαλίζοντας έτσι το σπίτι του γείτονα, έναντι πυρκαγιάς. (β) Σε δεύτερο στάδιο άρχιζαν οι επιθέσεις στη δύστυχη χώρα (η «πυρπόληση» του σπιτιού του γείτονα), στην οποία είχε στηριχθεί το ασφαλιστικό συμβόλαιο – κατ’ αρχήν με τη βοήθεια των ΜΜΕ και στη συνέχεια με τις «εκτιμήσεις» των αμερικανών οικονομολόγων, των μεγάλων επενδυτικών ονομάτων (G. Soros) , των εταιρειών αξιολόγησης κλπ. Ο στόχος αυτών των επιθέσεων ήταν να αυξηθεί κατά το δυνατόν ο φόβος, σε σχέση με το ενδεχόμενο χρεοκοπίας (στάσης πληρωμών) της συγκεκριμένης χώρας - έτσι ώστε να ακολουθήσει η ανοδική πορεία των τιμών των ασφαλιστηρίων (CDS) , καθώς επίσης των επιτοκίων δανεισμού. Η αξία λοιπόν των αρχικών ασφαλιστηρίων, τα οποία είχε συνάψει ο διεθνής επενδυτής (Goldman Sachs κλπ) με το λιγότερο έξυπνο «συνάδελφο» του αυξανόταν σε σημαντικό βαθμό - με αποτέλεσμα, όταν η άνοδος είχε φτάσει σε κάποιο αξιόλογο επίπεδο, να πουλάει ο διεθνής επενδυτής το συμβόλαιο (CDS) , με τεράστιο κέρδος. (γ) Στη συνέχεια, ο διεθνής επενδυτής αγόραζε μόνος του τα υψηλών αποδόσεων (επιτοκίων) δημόσια ομόλογα, δανειζόμενος φθηνό χρήμα από την κεντρική τράπεζα. Ταυτόχρονα, έντεινε τις πιέσεις του στην Ευρωζώνη, με στόχο να μην επιτραπεί εκ μέρους της η χρεοκοπία ενός κράτους-μέλους της, έτσι ώστε να εξασφαλίσει ένα ακόμη κέρδος. Για παράδειγμα, έχοντας αγοράσει τα ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου στο 20% της αρχικής τους αξίας, έχει κάθε λόγο να μην επιθυμεί πλέον τη χρεοκοπία της - την πυρκαγιά δηλαδή στο σπίτι του γείτονα, αφού είναι πλέον ο ίδιος ιδιοκτήτης του. Έτσι, θα μπορεί να εισπράξει το 100% της αξίας των ομολόγων του Ελληνικού δημοσίου (συν τους τόκους), τα οποία έχει αγοράσει στο 20% - επιτυγχάνοντας τεράστιο κέρδος. (δ) Τέλος, οι δυνατότητες εξασφάλισης περαιτέρω κερδών, από τη συγκεκριμένη χώρα, προϋποθέτουν προφανώς την εισβολή του ΔΝΤ . Μέσω του Ταμείου, οι διεθνείς επενδυτικές τράπεζες έχουν την προοπτική να κερδίσουν για μία ακόμη φορά, από την «επιβεβλημένη» αποκρατικοποίηση των εταιρειών που ανήκουν στο δημόσιο της συγκεκριμένης χώρας – αφενός μεν από τις προμήθειες επί των τιμών της πώλησης τους προς τις πολυεθνικές, την οποία οργανώνουν/μεθοδεύουν οι ίδιες, αφετέρου από την υπεραξία των μετοχών που συνήθως αγοράζουν σε χαμηλές τιμές, όταν το χρηματιστήριο καταρρέει λόγω της υπαγωγής της χώρας στο ΔΝΤ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΩΝ Η μεγάλη δυσκολία τώρα των διεθνών κερδοσκόπων, το πρόβλημα τους καλύτερα, εάν μπορεί κανείς να το χαρακτηρίσει έτσι, είναι το γεγονός ότι μπορούν να παίξουν το παραπάνω παιχνίδι μόνο μία φορά, με κάθε χώρα. Επομένως, είναι «υποχρεωμένοι» να αναζητούν συνεχώς νέα «θύματα» – καινούργια κράτη δηλαδή για να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά (business) , στηριζόμενοι στο φόβο της χρεοκοπίας, τον οποίο οι ίδιοι καλλιεργούν συστηματικά. Συμπερασματικά λοιπόν, μετά από ένα απαραίτητο διάλλειμα, κατά τη διάρκεια του οποίου σχεδιάζουν να κερδίζουν από τις αποκρατικοποιήσεις στις χώρες που έχουν υπαχθεί ήδη στο ΔΝΤ (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία), ή από τις διασώσεις των τραπεζών τους, θα συνεχίσουν την επίθεση τους στην Ισπανία, στο Βέλγιο, στην Ιταλία και αλλού. Οι επιθέσεις αυτές θα αποδυναμώνουν συνεχώς τις χώρες που συμμετέχουν στο ταμείο διάσωσης (EFSF), με αποτέλεσμα να είναι η μία μετά την άλλη υποψήφια θύματα – χωρίς να εξαιρείται φυσικά η Γερμανία. Για την καταπολέμηση της θανατηφόρας αυτής επιδημίας, δεν βοηθάει η θεραπεία των συμπτωμάτων – όπως για παράδειγμα η αύξηση του ποσού που διαχειρίζεται το ταμείο διάσωσης της Ευρωζώνης ή η επί πλέον αγορά ομολόγων εκ μέρους της ΕΚΤ, όπως συμβαίνει σήμερα. Όσο και αν κάτι τέτοιο φαίνεται βραχυπρόθεσμα αποτελεσματικό, σε μακροπρόθεσμη βάση είναι αδύνατον να σταματήσει τους κερδοσκόπους – πόσο μάλλον όταν πια έχει επιτραπεί στο ΔΝΤ η « απόβαση στις χώρες του Ευρώ», στις οποίες πλέον εγκαθιστά τυπικές κυβερνήσεις . Αυτό που φαίνεται απαραίτητο λοιπόν εκ μέρους της Ευρωζώνης, ειδικά επειδή ο πλανήτης «καίγεται», η μάστιγα των τόκων καταστρέφει τη συνοχή των κοινωνιών και το ΔΝΤ δεν φαίνεται πρόθυμο να επιστρέψει στις ιδρυτικές του αξίες, είναι η «συστημική» θεραπεία του προβλήματος. Στα πλαίσια αυτής της «θεραπείας», τα οικονομικά κίνητρα οφείλουν να αλλαχθούν σε τέτοιο βαθμό, έτσι ώστε να είναι ξανά προτιμότερη η επιχειρηματική δραστηριοποίηση στην πραγματική οικονομία – ενώ ο χρηματοπιστωτικός κλάδος πρέπει να περιορισθεί δραστικά, να «ρυθμισθεί» όπως λέγεται, με στόχο να μην αποδίδουν πλέον τα χρηματοπιστωτικά του τεχνάσματα. Σε τελική ανάλυση η Πολιτεία, με την ενεργό συμμετοχή των Πολιτών της (άμεση δημοκρατία) , πρέπει να επανακτήσει την εξουσία και να «σταθεροποιήσει τις τιμές» μεταξύ της πραγματικής και της χρηματοπιστωτικής Οικονομίας - οι οποίες έχουν διαστρεβλωθεί σε τεράστιο βαθμό. ΕΠΙΛΟΓΟΣ Όσον αφορά την Ελλάδα, η ανάπτυξη που οφείλουμε να επιδιώξουμε δεν θα μπορέσει ποτέ να επιτευχθεί, εάν δεν διαθέτουμε καμία μεγάλη εταιρεία στη χώρα μας – με τις κοινωφελείς να αποτελούν την «αιχμή του δόρατος». Σε κάθε περίπτωση βέβαια, οφείλουμε να δραστηριοποιηθούμε όλοι παράλληλα, έτσι ώστε να καταπολεμηθεί η γραφειοκρατία, η διαφθορά και η διαπλοκή, να μηδενισθούν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού μας, να αυξηθούν οι εξαγωγές μας, καθώς επίσης να περιορισθούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι εισαγωγές μας. Είναι επιεικώς απαράδεκτο να εισάγουμε αγροτικά προϊόντα στη χώρα μας, να καταναλώνουμε περισσότερα από όσα κερδίζουμε, να ξεπουλάμε τη δημόσια περιουσία μας, να αισχροκερδούμε στην τουριστική βιομηχανία μας, να φοροδιαφεύγουμε,να δωροδοκούμαστε, καθώς επίσης να απασχολούμε ξένους εργάτες, απλά και μόνο για να μην εργαζόμαστε οι ίδιοι. Το ίδιο απαράδεκτο όμως είναι το να μην απαιτούμε την τιμωρία των επίορκων «δημοσίων λειτουργών», να μην αντιδρούμε στην κατάργηση της συνταγματικής τάξης από ένα απίστευτο «μνημόνιο υποτέλειας», να ανεχόμαστε ανεπαρκείς ή ενδοτικούς πολιτικούς και τόσα πολλά άλλα, τα οποία μας «ανάγκασαν» να επαιτούμε διεθνώς, αντί να απαιτούμε – καθώς επίσης να διακινδυνεύουμε την εθνική μας κυριαρχία, καταντώντας τα ανόητα θύματα μίας ενορχηστρωμένης επίθεσης των κερδοσκόπων, οι οποίοι δικαίως θεώρησαν ότι είμαστε ανίκανοι να προστατέψουμε σωστά την πάμπλουτη χώρα μας. Κλείνοντας, ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα σε όλους, με υγεία, ελπίδα και αισιοδοξία – τονίζοντας την ανάγκη έμπρακτης αλληλεγγύης (λίγα λόγια, πολλές πράξεις), σε αυτούς που υποφέρουν περισσότερο από την κρίση. Βασίλης Βιλιάρδος (copyright) Αθήνα, 23. Δεκεμβρίου 2012 Πηγή: <a href="http://goo.gl/CcpbX" rel="nofollow" target="_blank">X-Hellenica - Casss.gr</a>

Αμοραλισμός και κερδοσκοπία. του Βασίλη Βιλιάρδου

Το βρώμικο μυστικό της σταθεροποίησης είναι το ότι, ένας μεγάλος αριθμός του πληθυσμού δεν ανεβαίνει ξανά στο πλοίο – ότι πολλοί άνθρωποι κα...

Διαβάστε περισσότερα »

Άρθρο αποκάλυψη! Το σχέδιο COUDENHOVE - KALERGI: Η γενοκτονία των λαών της Ευρώπης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgE15Atdi3JyZgXXtqKkkeDo752OKs_CZ8zqQg_s_rJRuOKVFjD7WZOthYmivlWtqLjajdwsMSPwxdImmIEPAFi8zAl2qASyEDjxXW7baPs3_JOLgrztwDXz8hslxHguF7GHmeoMashEhs/s1600/sxedio-kallergi.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgE15Atdi3JyZgXXtqKkkeDo752OKs_CZ8zqQg_s_rJRuOKVFjD7WZOthYmivlWtqLjajdwsMSPwxdImmIEPAFi8zAl2qASyEDjxXW7baPs3_JOLgrztwDXz8hslxHguF7GHmeoMashEhs/s320/sxedio-kallergi.jpg" width="227" /></a></div><div style="text-align: justify;">Το άρθρο που ακoλουθεί μεταφράστηκε από τα Ιταλικά. Είχε αναρτηθεί στο σάιτ «Identità». Το άρθρο δίνει την ουσία των όσων διαδραματίζονται γύρω μας – δηλαδή πολύ κοντά μας. Μετάφραση -επιμέλεια: Ελευθέριος Αναστασιάδης Η μαζική μετανάστευση είναι ένα φαινόμενο του οποίου τα αίτια εξακολουθούν να κρύβονται έξυπνα από το σύστημα, και η πολυπολιτισμική προπαγάνδα προσπαθεί ψευδώς να την παρουσιάσει ως αναπόφευκτη. Με αυτό το άρθρο σκοπεύουμε να αποδείξουμε μια για πάντα, ότι δεν είναι ένα αυθόρμητο φαινόμενο. Αυτό που θέλουν να εμφανίσουν ως ένα αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ιστορίας, είναι στην πραγματικότητα ένα σχέδιο μελετημένο γύρω από ένα τραπέζι και προετοιμασμένο εδώ και δεκαετίες, για να καταστρέψει εντελώς το πρόσωπο της Γηραιάς Ηπείρου. <h3>Η Πανευρώπη...</h3> Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι ένας από τους βασικούς εμπνευστές της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ήταν επίσης ο άνθρωπος που σχεδίασε την προγραμματισμένη γενοκτονία των λαών της Ευρώπης. Πρόκειται για ένα σκοτεινό πρόσωπο, του οποίου οι μάζες αγνοούν την ύπαρξη, αλλά οι ισχυροί τον θεωρούν ως τον ιδρυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το όνομά του είναι Richard Coudenhove Kalergi. Ο πατέρας του ήταν ο Αυστριακός διπλωμάτης Heinrich von Coudenhove-Kalergi (με κάποιες ρίζες από την βυζαντινή οικογένεια των Καλλέργηδων) και η μητέρα του η Γιαπωνέζα Mitsu Aoyama. Ο Kalergi λοιπόν, έχοντας στενές επαφές με όλη την ευρωπαϊκή αριστοκρατία και τους Ευρωπαίους πολιτικούς, εξ αιτίας των διασυνδέσεων του αριστοκράτη - διπλωμάτη πατέρα του, κινούμενος στα παρασκήνια, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, κατάφερε να προσελκύσει στα σχέδιά του τους πιο σημαντικoύς αρχηγούς κρατών, κάνοντάς τους υποστηρικτές και συνεργάτες του στο «έργο της ευρωπαϊκής ενοποίησης». Το 1922 ίδρυσε το κίνημα «Πανευρώπη» στη Βιέννη, που στόχευε στη δημιουργία μιας Νέας Παγκόσμιας Τάξης, βασισμένης σε μια ομοσπονδία των εθνών υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα αποτελούσε το πρώτο βήμα για την δημιουργία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης. Μεταξύ των πρώτων οπαδών του, συγκαταλέγονται οι Τσέχοι πολιτικοί Tomáš Masaryk και Edvard Beneš καθώς και ο τραπεζίτης Max Warburg, ο οποίος διέθεσε τα πρώτα 60.000 μάρκα. Ο Αυστριακός καγκελάριος Ignaz Seipel και ο επόμενος πρόεδρος της Αυστρίας Karl Renner ανέλαβαν στην συνέχεια υπεύθυνοι για την καθοδήγηση του κινήματος της «Πανευρώπης». Αργότερα θα προσφέρουν την βοήθειά τους Γάλλοι πολιτικοί, όπως ο Léon Bloum, ο Aristide Briand, ο Ιταλός πολικός Alcide De Gasperi κ.λπ. Με την άνοδο του Φασισμού στην Ευρώπη, το σχέδιο τίθεται υπό νάρκωση, και η «Πανευρωπαϊκή» κίνηση αναγκάζεται να διαλυθεί, αλλά μετά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Kalergi , χάρη σε μία ξέφρενη και ακούραστη δραστηριότητα, καθώς και την υποστήριξη του Winston Churchill, της ιουδαϊκής μασονικής στοάς B'nai B'rith και σημαντικών εφημερίδων, όπως οι New York Times, καταφέρνει το σχέδιο του να γίνει αποδεκτό από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Στην συνέχεια η CIA αναλαμβάνει την αποπεράτωση του σχεδίου της ενωμένης Ευρώπης. <h3>Η πεμπτουσία του σχεδίου Kalergi.</h3> Στο βιβλίο του «Praktischer Idealismus», ο Kalergi δηλώνει ότι οι κάτοικοι των μελλοντικών "Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης" δεν θα είναι οι παλαιοί λαοί της Γηραιάς Ηπείρου, αλλά ένα είδος υπανθρώπων που θα προέρχονται από επιμιξία. Δηλώνει ξεκάθαρα, ότι θα πρέπει οι λαοί της Ευρώπης να διασταυρωθούν με ασιατικές και έγχρωμες φυλές, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα πολυεθνικό κοπάδι χωρίς ποιότητα και εύκολα ελεγχόμενο από την άρχουσα τάξη. Ο Kalergi διακηρύσσει την κατάργηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης των λαών και, στη συνέχεια, την εξάλειψη των εθνών μέσω των εθνοτικών αυτονομιστικών κινημάτων ή την μαζική μετανάστευση. Προκειμένου η Ευρώπη να είναι ελεγχόμενη από μία ελίτ, θέλει να μετατρέψει τους ομοιογενείς λαούς σε μία μικτή φυλή μαύρων, λευκών, και Ασιατών. Ποιά όμως είναι αυτή η ελίτ; Ο Kalergi είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικός επ' αυτού: «O άνθρωπος του μέλλοντος θα είναι μικτής φυλετικής καταγωγής. Οι φυλές και οι τάξεις του σήμερα θα εξαφανισθούν σταδιακά λόγω της εξάλειψης του χώρου, του χρόνου και της προκατάληψης. Η ευρωασιατική-νεγροϊδής φυλή του μέλλοντος, όμοια στην εμφάνιση της με τους αρχαίους Αιγύπτιους, θα αντικαταστήσει την διαφορετικότητα των λαών και την διαφορετικότητα των ατόμων. Αντί της καταστροφής του ευρωπαϊκού ιουδαϊσμού, η Ευρώπη, ενάντια στην θέλησή της, εξευγένισε και μόρφωσε αυτόν τον λαό, οδηγώντας τον στο μελλοντικό του στάτους ως ηγετικό έθνος διαμέσου αυτής της τεχνητής εξελικτικής διαδικασίας. Δεν προξενεί κατάπληξη ότι αυτός ο λαός που δραπέτευσε από το Γκέττο-φυλακή, εξελίχθηκε σε μία πνευματική αριστοκρατία της Ευρώπης. Συνεπώς η ευσπλαχνική πρόνοια έδωσε στην Ευρώπη μια νέα φυλή αριστοκρατίας με τη χάρη του πνεύματος. Αυτό συνέβη τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή φεουδαλική αριστοκρατία κατέπεσε, λόγω της χειραφέτησης των Ιουδαίων [εννοείται με τις διαταγές και τα μέτρα που πήρε η γαλλική επανάσταση]». Αν και κανένα σχολικό βιβλίο δεν μιλά για τον Kalergi, οι ιδέες του είναι οι κατευθυντήριες αρχές της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πεποίθηση ότι οι λαοί της Ευρώπης θα πρέπει να αναμιχθούν με Αφρικανούς και Ασιάτες, για να καταστραφεί η ταυτότητα και να δημιουργηθεί μια ενιαία φυλή μιγάδων, είναι η βάση όλων των κοινοτικών πολιτικών που στοχεύουν στην ένταξη και την προστασία των μειονοτήτων. Αυτό δεν γίνεται για ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά εξαιτίας οδηγιών που έχουν εκδοθεί με αδίστακτη αποφασιστικότητα, για να επιτευχθεί η μεγαλύτερη γενοκτονία στην ιστορία. Προς τιμήν του ιδρύθηκε το ευρωπαϊκό βραβείο Coudenhove - Kalergi, με το οποίο βραβεύονται κάθε δύο χρόνια, οι Ευρωπαίοι οι οποίοι έχουν διαπρέψει στην προώθηση του εγκληματικού σχεδίου του. Μεταξύ αυτών που βραβεύτηκαν είναι η Angela Merkel και ο Herman Van Rompuy. Η προτροπή σε γενοκτονία, αποτελεί επίσης την βάση των συνεχών εκκλήσεων των Ηνωμένων Εθνών, για να γίνουν δεκτά εκατομμύρια μεταναστών, έτσι ώστε να αντισταθμιστεί το χαμηλό ποσοστό γεννήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με μία έκθεση που δημοσιεύθηκε στις αρχές της νέας χιλιετίας, τον Ιανουάριο του 2000, στην αναφορά «Population division» των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, με τίτλο «Μετανάστευση αντικατάστασης: Μία λύση για την μείωση και γήρανση του πληθυσμού», η Ευρώπη θα έχει ανάγκη έως το 2025 από 159.000.000 μετανάστες. Αναρωτιέται κανείς, πώς θα ήταν δυνατό να γίνουν τόσο ακριβείς εκτιμήσεις για τη μετανάστευση, αν δεν ήταν ένα προμελετημένο σχέδιο. Είναι βέβαιο ότι το χαμηλό ποσοστό γεννήσεων θα μπορούσε εύκολα να αντιστραφεί μέσω των κατάλληλων μέτρων για την στήριξη των οικογενειών. Είναι εξίσου σαφές, ότι δεν είναι με τη συμβολή ξένων γονιδίων που θα προστατευθεί η γενετική κληρονομιά της Ευρώπης, αλλά ότι με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται η εξαφάνισή της. Ο μοναδικός σκοπός αυτών των μέτρων είναι να στρεβλώσει εντελώς έναν λαό, να τον μετατρέψει σε ένα σύνολο ατόμων χωρίς καμία εθνική, ιστορική και πολιτισμική συνοχή. Εν ολίγοις, οι θέσεις του σχεδίου Kalergi ήταν και εξακολουθούν να είναι, η βάση των επισήμων πολιτικών των κυβερνήσεων που αποσκοπούν στην γενοκτονία των λαών της Ευρώπης, μέσω της μαζικής μετανάστευσης. Ο G. Brock Chisholm, πρώην διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (OMS), αποδεικνύει ότι έχει μάθει καλά το μάθημα του Kalergi όταν λέει: «Αυτό που σε όλους τους τόπους οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν είναι να εφαρμόσουν τον περιορισμό των γεννήσεων και να τελούν μικτούς γάμους (μεταξύ διαφορετικών φυλών), και αυτό με σκοπό να δημιουργηθεί μια ενιαία φυλή σε ένα κόσμο που θα κατευθύνεται από μια κεντρική αρχή.» Συμπεράσματα Αν κοιτάξουμε γύρω μας, το σχέδιο του Kalergi φαίνεται να υλοποιείται πλήρως. Είμαστε αντιμέτωποι με μία πραγματική τριτοκοσμοποίηση της Ευρώπης. Η μάστιγα της επιμειξίας παράγει κάθε χρόνο χιλιάδες νέα άτομα μιγάδες: «Τα παιδιά του Kalergi ». Υπό τη διπλή πίεση της παραπληροφόρησης και την ανθρωπιστική αποβλάκωση που καλλιεργείται από τα μέσα μαζικής πληροφόρησης, διδάσκεται στους Ευρωπαίους να απαρνηθούν την καταγωγή τους, να απαρνηθούν την εθνική τους ταυτότητα. Οι υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης προσπαθούν να μας πείσουν ότι το να απαρνηθούμε την ταυτότητά μας είναι μια προοδευτική και ανθρωπιστική πράξη, ότι ο "ρατσισμός" είναι λάθος, αλλά μόνο και μόνο επειδή θέλουν να μας κάνoυν όλους τυφλούς καταναλωτές. Είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίο σε αυτούς τους καιρούς να αντιδράσουμε στα ψέματα του συστήματος, να αφυπνιστεί το πνεύμα της εξέγερσης στους Ευρωπαίους. Θα πρέπει να τεθεί μπροστά στα μάτια όλων το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένταξη, ισοδυναμεί με γενοκτονία. Δεν έχουμε άλλη επιλογή, η εναλλακτική λύση είναι η εθνική αυτοκτονία. Σημείωση του μεταφραστή: Αν και τα αίτια των προσωπικών επιλογών του Kalergi, δεν μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, ωστόσο θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε ένα ερώτημα, που σίγουρα θα διαμορφώθηκε στο μυαλό των αναγνωστών: Γιατί ένας Ευρωπαίος αριστοκράτης με Φλαμανδικές, Πολωνικές, Ελληνικές- Βυζαντινές ρίζες, ακόμη και με αίμα Σαμουράι στις φλέβες του (από την μητέρα του) έγινε φορέας τέτοιων σχεδίων και όργανο στα χέρια σκοτεινών δυνάμεων; Οι λόγοι, κατά την γνώμη μας, είναι πολλαπλοί: ιδιοσυγκρασικοί, ψυχολογικοί και...γυναικείων επιδράσεων. Ida Roland Παρατηρούμε λοιπόν μία προσωπικότητα με έντονα σνομπ συμπεριφορές, υπεροψία, και έναν, ας μου επιτραπεί ο όρος, «εκφυλισμένο ελιτισμό». Επίσης, το γεγονός ότι η μητέρα του ήταν ασιάτισσα , ίσως του δημιούργησε εσωτερικές συγκρούσεις και απωθημένα, κάτι που μπορεί να συμβεί σε άτομα με τέτοια ιδιοσυγκρασία. Όμως ο πιο αποφασιστικός παράγοντας, πρέπει να ήταν η «κατάλληλη έφηβη», που όλως τυχαίως φυσικά, βρέθηκε δίπλα του, και έγινε η πρώτη γυναίκα του: η ιουδαία Ida Roland, που αργότερα θα γίνει φημισμένη ηθοποιός. Περιβάλλοντα και επιρροές, πολύ ιδιαίτερες... -------------------------------------- ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Απονομή του ευρωπαϊκού βραβείου Coudenhove-Kalergi 2012 στον Πρόεδρο Van Rompuy. Στις 16 Νοεμβρίου 2012, απονεμήθηκε στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ. Herman Van Rompuy το ευρωπαϊκό βραβείο Coudenhove-Kalergi 2012, σε ειδικό συνέδριο στη Βιέννη, για τον εορτασμό των 90 χρόνων του πανευρωπαϊκού κινήματος. Το βραβείο απονέμεται ανά διετία σε ηγετικές προσωπικότητες, για την εξαίρετη συμβολή τους στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Αποφασιστικός παράγοντας για την απονομή του βραβείου ήταν ο ισορροπημένος τρόπος με τον οποίο ο Πρόεδρος Van Rompuy άσκησε τα καθήκοντά του στη νέα θέση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η οποία καθιερώθηκε με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας. Διεκπεραίωσε αυτόν τον ιδιαίτερα ευαίσθητο ηγετικό και συντονιστικό ρόλο με πνεύμα αποφασιστικότητας και συμφιλίωσης, ενώ έμφαση δόθηκε επίσης στην δεξιοτεχνική διαιτησία του επί ευρωπαϊκών υποθέσεων και την αδιάπτωτη δέσμευσή του στις ευρωπαϊκές ηθικές αξίες. Στον λόγο αποδοχής του, ο κ. Van Rompuy περιέγραψε την ενοποίηση της Ευρώπης ως έργο ειρήνης. Η σημασία της εν λόγω ιδέας, η οποία ήταν επίσης στο επίκεντρο του έργου του Coudenhove-Kalergi, παραμένει το ίδιο επίκαιρη ύστερα από 90 έτη. Το βραβείο φέρει το όνομα του κόμη Richard Nicolaus von Coudenhove-Kalergi (1894-1972), φιλοσόφου, διπλωμάτη, εκδότη και ιδρυτή του πανευρωπαϊκού κινήματος (1923). Ο Coudenhove-Kalergi υπήρξε πρωτοπόρος της ευρωπαϊκής ενοποίησης και διέδωσε την ιδέα μιας ομοσπονδίας ευρωπαϊκών κρατών στα έργα του. Από το 2000, μεταξύ των νικητών του βραβείου συγκαταλέγονται η Καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Angela Merkel (2010) και ο Πρόεδρος της Λετονίας Vaira Vike-Freiberga, (2006). Πηγή: <a href="http://goo.gl/9iMhA" rel="nofollow" target="_blank">Μακελειό.gr</a></div>

Άρθρο αποκάλυψη! Το σχέδιο COUDENHOVE - KALERGI: Η γενοκτονία των λαών της Ευρώπης

Το άρθρο που ακoλουθεί μεταφράστηκε από τα Ιταλικά. Είχε αναρτηθεί στο σάιτ «Identità». Το άρθρο δίνει την ουσία των όσων διαδραματίζονται γ...

Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί ο Βενιζέλος πρέπει να οδηγηθεί στο Ειδικό Δικαστήριο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5_T9-_pMpRfkUgM4gn9uhn4KKVyvws4LGMgtm9V0xk3ezXnHr2oKqdlMMZEIRGosAVaDmCJ6QAMWltQNG7RXAn_shTycDz-PdJHYtUfsZDhZ3JcGi-AVubta5IvfpJ5wbxyaEUP4tDfY/s1600/na-dikastei-o-benizelos.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Γιατί ο Βενιζέλος πρέπει να οδηγηθεί στο Ειδικό Δικαστήριο" border="0" height="287" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5_T9-_pMpRfkUgM4gn9uhn4KKVyvws4LGMgtm9V0xk3ezXnHr2oKqdlMMZEIRGosAVaDmCJ6QAMWltQNG7RXAn_shTycDz-PdJHYtUfsZDhZ3JcGi-AVubta5IvfpJ5wbxyaEUP4tDfY/s320/na-dikastei-o-benizelos.jpg" title="Γιατί ο Βενιζέλος πρέπει να οδηγηθεί στο Ειδικό Δικαστήριο" width="320" /></a></div>Τα κόμματα της κυβέρνησης προχώρησαν βιαστικά στο αίτημα σύστασης Προανακριτικής Επιτροπής για τη λίστα Λαγκάρντ. Το νέο εφεύρημα «κάθαρσης» που δείχνει Παπακωνσταντίνου, ουσιαστικά βγάζει από το κάδρο των ευθυνών τον Βενιζέλο και βέβαια όλους εκείνους που χειρίστηκαν τη λίστα (του Σαμαρά συμπεριλαμβανομένου).> Η «αβλεψία» αυτή είναι προκλητική και βέβαια συγκαλυπτική. Ο Βενιζέλος είναι ο πρώτος που πρέπει να παραπεμφθεί για ευδιάκριτους στον καθένα λόγους. 1.Παρέλαβε τη λίστα και όπως και ο προκάτοχός του, δεν την παρέδωσε στη Δικαιοσύνη όπως όφειλε. Ο εισαγγελέας είναι υπεύθυνος για την έρευνα ενοχοποιητικών στοιχείων και κανένας υπουργός. Οι υπουργός χαράσσει πολιτική δεν κάνει έρευνες. Ούτε βέβαια τις εμποδίζει. 2.Αντί να ευνοήσει την έρευνα, παρήγαγε διάφορα επιχειρήματα περί μη νομικής αξιοποίησης της λίστας. Τέτοια γνωμοδότηση την κάνει μόνο η Δικαιοσύνη και τα όργανά της και όχι οι υπουργοί. Στη συνέχεια βέβαια διέγραψε τον Παπακωνσταντίνου και ζήτησε την παραπομπή του επειδή την αλλοίωσε. Γιατί αφού η λίστα ήταν παράνομη; 3. Όχι μόνο δεν ευνόησε την έρευνα, αλλά δεν παρέδωσε υπηρεσιακά τη λίστα στον επόμενο υπουργό. Πήρε μάλιστα αντίγραφο της λίστας στο σπίτι του. Πράξη που είναι νομικά κολάσιμη. 4. Στις 3 Οκτωβρίου 2012, αναγκάστηκε να παραδώσει την λίστα που κρατούσε στο σπίτι του, στον Σαμαρά, μετά από συνέντευξη του Στουρνάρα στους Financial Times, στην οποία αποκάλυπτε πως ο Βενιζέλος δεν παρέδωσε τη λίστα. 5.Έδρασε με δόλο, αφού ακόμη και τότε έκανε δηλώσει στις οποίες έλεγε πως η λίστα δεν έχει κάτι σημαντικό, αλλά περιέχει 1991 μη αξιοποιήσιμα ονόματα. Η λίστα όχι μόνο ήταν σημαντική αλλά περιείχε ονόματα υπουργών, εκδοτών, εταιρειών με μαύρο χρήμα κλπ. 6. Από τις 21 Μαρτίου έως και τις 3 Οκτωβρίου του 2012, ο Βενιζέλος είχε σε ιδιωτική χρήση τη Λίστα. Έκανε, δηλαδή, υπεξαγωγή δημόσιου εγγράφου. Σύμφωνα με το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα : «1.Υπάλληλος που στα καθήκοντά του ανάγεται η έκδοση ή η σύνταξη ορισμένων δημόσιων εγγράφων, αν σετέτοια έγγραφα βεβαιώνει με πρόθεση ψευδώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, τιμωρείται μεφυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. 2.Με την ίδια ποινή τιμωρείται ο υπάλληλος ο οποίος με πρόθεση νοθεύει, καταστρέφει, βλάπτει ή υπεξάγει έγγραφο που του εμπιστεύτηκαν ή του είναι προσιτό λόγω της υπηρεσίας του». Άρα, αν παραπέμπεται ο Παπακωνσταντίνου με βάση το συγκεκριμένο έγγραφο-Λίστα για αλλοίωση, πρέπει να παραπεμφθεί για υπεξαγωγή και ο Βενιζέλος. Η τρικομματική, όμως, κυβέρνηση, δεν τον παραπέμπει, γιατί προφανώς θα οδηγηθεί σε πτώση. Ο Βενιζέλος συνεπώς έχει υπεξαιρέσει δημόσια έγγραφα, έχει παρέμβει σε προσωπικά δεδομένα χωρίς αρμοδιότητα, έχει αποκρύψει από τις αρχές στοιχεία που αποδεικνύουν εγκληματικές ενέργειες, έχει πει ψέματα στην Επιτροπή της Βουλής και <a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/2059.html" target="_blank">έχει αλλοιώσει όχι 3 αλλά τουλάχιστον 2059 ονόματα</a>. Είναι ξεκάθαρο πως όλα αυτά δεν θα αποκαλύπτονταν αν το HOT DOC δεν είχε δημοσιοποιήσει τη λίστα. Ακόμη και τώρα όμως που όλα δείχνουν να είναι ξεκάθαρα, γίνεται η πιο μεγάλη επιχείρηση συγκάλυψης, με πρωταγωνιστές το Σαμαρά και τον Κουβέλη. Ο άνθρωπος ο οποίος έφτιαξε τον νόμο ατιμωρησίας των υπουργών, αυτή τη φορά δεν μπορεί να τη γλυτώσει ούτε από τον νόμο που έφτιαξε. Έτσι έχει επιστρατευτεί το πολιτικό σύστημα, το οποίο καλύπτει αυτόν που το εξυπηρέτησε επί δεκαετίες κάνοντας χονδρεμπόριο νόμων και μοιράζοντας χρήμα. Ο Βενιζέλος πρέπει να απαντήσει αυτή τη στιγμή, τι έκανε επί μήνες με τη λίστα στην τσέπη του. Τι; <a href="http://www.koutipandoras.gr/?p=30849" rel="nofollow" target="_blank">HOT DOC</a>

Γιατί ο Βενιζέλος πρέπει να οδηγηθεί στο Ειδικό Δικαστήριο

Τα κόμματα της κυβέρνησης προχώρησαν βιαστικά στο αίτημα σύστασης Προανακριτικής Επιτροπής για τη λίστα Λαγκάρντ. Το νέο εφεύρημα «κάθαρσης»...

Διαβάστε περισσότερα »

Ανίκητοι Ολιγάρχες

Ανίκητοι Ολιγάρχες

Τα εκκαθαριστικά σημειώματα των Κόκκαλη, Βγενόπουλου, Αλαφούζου και Μάνεση φέρνει στο φως το περιοδικό Unfollow στο πλαίσιο μεγάλης έρευνας...

Διαβάστε περισσότερα »

Πίτσες, μπύρες και ονόματα

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyWhMn91bI7Uuo8_AkRm9r9pISdQYdqljmI6Gt36E6qOz3Cr1GZEzZE4BaUo7vHDlVEUyqhwrh_N1s85B260zlyE1p-eC4O1m6rMik_q8pSjwxpKAkQXnk4IJAA60gp7YkZMYAHTBWVQwi/s1600/kartesios050113.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="ΠΙΤΣΕΣ, ΜΠΥΡΕΣ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΑ"><img alt="ΠΙΤΣΕΣ, ΜΠΥΡΕΣ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΑ" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyWhMn91bI7Uuo8_AkRm9r9pISdQYdqljmI6Gt36E6qOz3Cr1GZEzZE4BaUo7vHDlVEUyqhwrh_N1s85B260zlyE1p-eC4O1m6rMik_q8pSjwxpKAkQXnk4IJAA60gp7YkZMYAHTBWVQwi/s320/kartesios050113.jpg" title="ΠΙΤΣΕΣ, ΜΠΥΡΕΣ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΑ" width="495" /></a></div>«Σύμφωνα με έγγραφο της Γεν. Διεύθυνσης Ασφαλιστικών Υπηρεσιών Διεύθυνση Ασφάλισης – Εσόδων, Τμήμα Ελέγχου Κοινών Επιχειρήσεων του ΙΚΑ- με ημερομηνία 5 Οκτωβρίου 2010 που αναφέρεται σε παραβάσεις της ασφαλιστικής νομοθεσίας από τα ΙΕΚ ΞΥΝΗ, «τον Μάιο του περασμένου έτους περιήλθε σε γνώση μας ότι, για λογαριασμό επιχείρησης με την επωνυμία ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛMAΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ Α.Ε. OΜΙΛΟΥ ΞΥΝΗ) υφίσταται Βεβαίωση Μη Οφειλής – Ασφαλιστικής Ενημερότητας», που φέρεται να εκδόθηκε στις 25.5.2009 από το περιφερειακό υποκατάστημα ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Πειραιά και για την οποία υπήρχαν σοβαρές υποψίες ότι δεν είχε εκδοθεί νόμιμα. <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Τον Ιούλιο του ίδιου έτους εντοπίστηκε «βεβαίωση μη οφειλής – ασφαλιστικής ενημερότητας» για λογαριασμό της επιχείρησης ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ Α.Ε. (μέλος του ΟΜΙΛΟΥ ΞΥΝΗ), που φέρεται να εκδόθηκε στις 3.3.2009 από το τοπικό υποκατάστημα ΙΚΑ-ΕΤΑΜ πλ. Ομονοίας και για την οποία επίσης υπήρχαν υπόνοιες ότι δεν έχει εκδοθεί νόμιμα. Ζητήθηκε άμεσα από το οικείο υποκατάστημα η διερεύνηση της υπόθεσης και διαπιστώθηκε ότι και αυτή η βεβαίωση δεν είχε εκδοθεί νόμιμα». Από το 2010 γνώριζαν ότι ο εν λόγω κύριος και η εν λόγω επιχείρηση λειτουργούσε με πλαστές ενημερότητες, αλλά έπρεπε να φτάσει το 2013 για να ασχοληθούν μαζί του. Να ασχοληθούν εννοούμε επικοινωνιακά, διότι επί της ουσίας είναι άγνωστο τι θα συμβεί. Άλλωστε, επί της ουσίας υπήρχαν δημοσιεύματα της εφημερίδας «ΠΟΝΤΙΚΙ» και του «HOT DOC», αλλά όλοι έκαναν την πάπια. Όλοι ήξεραν την αλήθεια, αλλά όλοι απτόητοι στήριζαν τις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, δωρεές του Ομίλου (sic), τον συνέχαιραν για τις υποτροφίες που έδινε σε πτωχούς και έβγαιναν φωτογραφίες μαζί του. Από την άλλη, είναι και η περίπτωση του Ανδρέα Κουρή που συνελήφθη για την υπόθεση χρεών του τηλεοπτικού σταθμού ALTER προς το ΙΚΑ, ύψους άνω των 9 εκατομμυρίων ευρώ. Ο ίδιος επιμένει ότι δεν είχε άμεση σχέση με το θέμα. Το δικαστήριο έκρινε ότι είχε και του επέβαλε ποινή φυλάκισης τεσσάρων χρόνων με τριετή αναστολή και χρηματικό πρόστιμο 11.000 ευρώ για την κατηγορία της μη καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. Τελικά είχε ή δεν είχε σχέση; Αν είχε σχέση με τα χρέη 9 εκ. ευρώ και τον τιμώρησαν με πρόστιμο 11.000 ευρώ και φυλάκιση με αναστολή, κάτι δεν πάει καλά με τις ποινές. Εκτός κι αν το δικαστήριο τον έκρινε «ολίγον ένοχο». Τη λίστα Λαγκάρντ ακόμη τη συζητάνε, βγάζουν στην πιάτσα την είδηση ότι υπάρχουν ακόμη δυο λίστες, του Λουξεμβούργου και του Λίχτενσταϊν, αύριο θα βγάλουν και τη λίστα με ψώνια που έκανε η Βαρδινογιάννη στο Λονδίνο κι όλα καλά. Ο Λαυρεντιάδης είναι στη φυλακή, ο Γαβαλάς κάνει ηλιοθεραπεία στο προαύλιο κι ο Ιερώνυμος πηγαίνει στον Κορυδαλλό για εμψύχωση. Επικοινωνιακός βομβαρδισμός. Πίτσες, μπύρες και ονόματα. Αραχτό το φιλοθεάμον κοινό παρακολουθεί την παρέλαση ονομάτων που έκλεψαν, φοροδιέφυγαν και αρνείται να καταλάβει ότι ούτε ένας εν ενεργεία πολιτικός δεν είναι εμπλεκόμενος στα σκάνδαλα. Όλοι είναι πρώην. Τελειωμένοι! Άχρηστοι στο σύστημα. Αρνείται να καταλάβει ότι ούτε ένας επιχειρηματίας από αυτούς που στηρίζουν το σύστημα της διαφθοράς και χρηματοδοτούν τους πολιτικούς με ρευστό ή κατασκευασμένες ειδήσεις από τα ΜΜΕ τους, δεν εμπλέκεται σε κανένα σκάνδαλο. Τελειωμένοι πολιτικοί και δευτεράντζες επιχειρηματίες έχουν μετατρέψει την υποτιθέμενη «κάθαρση» σε μια gossip κατάσταση για να έχουν να συζητάνε οι νοικοκυρές. Επί της ουσίας, πόσα χρήματα μάζεψε το Δημόσιο από τους Λαυρεντιάδηδες, τους Ξυνήδες, του Κουρήδες, τους Τσοχατζόπουλους; Τίποτα! Οι μόνοι που πληρώνουν είμαστε εμείς, οι υπόλοιποι. Οι μόνες περιουσίες που κινδυνεύουν με δήμευση είναι εκείνων που δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια. Ο Σαμαράς έδωσε εντολή στο ΣΔΟΕ να αποκαλύπτονται διαρκώς υποθέσεις «βαριών» ονομάτων. Γιατί άραγε; Μα για να ικανοποιεί το κουτσομπολιό. Για να ρίχνει στάχτη στα μάτια. Για να ταΐζει τη συλλογική ανάγκη για ριάλιτι σόου. Αν παρ’ ελπίδα, όλοι αυτοί που συνελήφθησαν να χρωστάνε, να φοροδιαφεύγουν, να βγάζουν παράνομα χρήματα στο εξωτερικό, πλήρωναν όσα τους αναλογούσαν έστω και μέσω της δήμευσης των περιουσιών τους, η ανάγκη για λήψη οριζόντιων μέτρων θα είχε αυτόματα περιοριστεί. Όμως δεν είναι αυτός ο σκοπός της τρικομματικής υπηρέτριας της Τρόικας. Ο σκοπός της είναι να χώσει στη λαιμητόμο το κεφάλι του συνταξιούχου και του μισθωτού έχοντας απέναντί του μια τηλεόραση που θα δείχνει σκηνοθετημένες συλλήψεις κάποιων ευγενών. Κι έτσι, παρακολουθώντας την εξαπάτηση, θα ξεχνά τι τον περιμένει. Ένας ευχάριστος θάνατος, ώστε ησύχως να στεκόμαστε στην ουρά μέχρι να έρθει η δική μας σειρά για να χώσουμε το κεφάλι μας στη λαιμητόμο. <a href="http://kartesios.com/" rel="nofollow" target="_blank" title="kartesios">ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ</a></div></div>

Πίτσες, μπύρες και ονόματα

«Σύμφωνα με έγγραφο της Γεν. Διεύθυνσης Ασφαλιστικών Υπηρεσιών Διεύθυνση Ασφάλισης – Εσόδων, Τμήμα Ελέγχου Κοινών Επιχειρήσεων του ΙΚΑ- με ...

Διαβάστε περισσότερα »

Σκάνδαλο: Παράνομη ανάθεση διαδικτυακού μονοπωλίου στον ΟΠΑΠ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/paranomh-anathesh-diadiktyakoy-monopolioy-ston-opap.html" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="Σκάνδαλο: Παράνομη ανάθεση διαδικτυακού μονοπωλίου στον ΟΠΑΠ!" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXKfQ18A1zXU7-IEt9u0LyCHfAUflHf5ZpJAeGkpdNmkhRtsbyPnvUfiQ4Qehj9XLqVU9TCBRfCOdXUPKtf75YyHe8O-a9cSrHiYhAvS0EHVa4X81HmInEso6vmSqQ7wyMSGl5ElM0Ysc/s1600/paranomh-anathesh-diadiktyakoy-monopolioy-ston-opap.jpg" title="Σκάνδαλο: Παράνομη ανάθεση διαδικτυακού μονοπωλίου στον ΟΠΑΠ!" width="495" /></a></div><div style="text-align: justify;"> Το Υπουργείο Οικονομικών με σειρά τροπολογιών που ετοιμάζεται να καταθέσει τις ερχόμενες μέρες θέλει να παραχωρήσει χαριστικά στην ΟΠΑΠ ΑΕ το μονοπώλιο ΚΑΙ στο online, με απ' ευθείας ανάθεση, χωρίς διαγωνισμό. Δημοσιεύουμε το πλήρες κείμενο των τροπολογιών όπως ισχύουν αυτήν τη στιγμή, που σχεδιάστηκαν για να μεγιστοποιήσουν την τιμή ιδιωτικοποίησης της ΟΠΑΠ ΑΕ, καθώς οι κ.κ. Αθανασόπουλος και Εμίρης του ΤΑΙΠΕΔ προφανώς ανήμποροί να διαπραγματευτούν αξιόλογο τίμημα, αποτυγχάνουν και "να θέσουν τη διαδικασία αποκρατικοποιήσεων εκτός πολιτικού παρεμβατισμού και να την αναπτύξουν σε ένα απόλυτα επαγγελματικό πλαίσιο" όπως είναι ο βασικός στόχος του ΤΑΙΠΕΔ. Οι τροπολογίες ρυθμίζουν διάφορα εκκρεμή θέματα του Υπουργείου και της Επιτροπής Ελέγχου και Εποπτείας Παιγνίων (ΕΕΕΠ) σχετικά με τα φρουτάκια που ετοιμάζεται να λανσάρει η ΟΠΑΠ κατά δεκάδες χιλιάδες και τα τεχνικά (όχι τυχερά) παιχνίδια. Με την ευκαιρία όμως αυτή, το Υπουργείο ουσιαστικά ενδίδει στις συνεχείς πιέσεις της ΟΠΑΠ για να του δώσει μονοπώλιο στο διαδικτυακό στοίχημα, κατά κατάφορη παραβίαση του Ευρωπαϊκού δικαίου. Η παρανομία έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ανάθεση αυτή γίνεται χωρίς διαγωνισμό, χωρίς την παραμικρή διαφάνεια και χωρίς βέβαια να εξυπηρετεί κανένα λόγο δημόσιου συμφέροντος. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι με τα άρθρα 29, 49, 83, 84, 85 και 86 καταργείται οποιαδήποτε υποχρέωση της ΟΠΑΠ ΑΕ για επιχορήγηση σε οποιοδήποτε φορέα, συμπεριλαμβανομένων των αθλητικών σωματείων, ομοσπονδιών κ.λ.π. Η ΟΠΑΠ επομένως χάνει οποιοδήποτε κοινωνικό πρόσωπο ενδεχομένως, έστω και σε μικρό βαθμό, είχε και μαζί του και οποιαδήποτε δικαιολογία για τον αυθαίρετο αυτό σχεδιασμό του Υπουργείου Οικονομικών. Είναι χαρακτηριστικό της προχειρότητας και της ασχετοσύνης των νομοθετούντων ότι παρουσιάζουν το διαδικτυακό τουρνουά πόκερ, ώς παράδειγμα ζωντανού καζίνο, το αποτέλεσμα του οποίου δεν παράγεται από γεννήτρια τυχαίων αριθμών, λες και τα χαρτιά δεν τα μοιράζει τέτοια γεννήτρια αλλά ο κύριος Μαυραγάνης ή ο κύριος Γιαννακόπουλος της ΕΕΕΠ. Οι αντιδράσεις αναμένεται να είναι άμεσες, καθώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί ως κατά πολύ σοβαρότερο το "αμάρτημα" παραχώρησης επιπλέον μονοπωλιακών προνομίων σε ήδη υφιστάμενο μονοπώλιο, πόσο μάλλον όταν αυτό αμφισβητείται δικαστικά. Όπως είναι γνωστό η νομιμότητα του μονοπωλίου του ΟΠΑΠ αναμένεται να κριθεί με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας εντός της ερχόμενης χρονιάς και οι πιθανότητες να κριθεί νόμιμο είναι ελάχιστες. <a href="http://www.gazzetta.gr/giannis-georgioy/article/349718-skandalo-paranomi-anathesi-diadiktyakoy-monopolioy-ston-opap" rel="nofollow" target="_blank">Διαβάστε στο gazzetta.gr το πλήρες κείμενο των τροπολογιών με τις οποίες θα παραχωρηθεί χαριστικά στην ΟΠΑΠ ΑΕ το μονοπώλιο ΚΑΙ στο online, με απ' ευθείας ανάθεση, χωρίς διαγωνισμό.</a> </div>

Σκάνδαλο: Παράνομη ανάθεση διαδικτυακού μονοπωλίου στον ΟΠΑΠ!

Το Υπουργείο Οικονομικών με σειρά τροπολογιών που ετοιμάζεται να καταθέσει τις ερχόμενες μέρες θέλει να παραχωρήσει χαριστικά στην ΟΠΑΠ ΑΕ τ...

Διαβάστε περισσότερα »

Οι 5 νόμοι της βλακείας, σύμφωνα με τον ιστορικό Carlo Chipolla..

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh85MfDnA2Xxhncmq1JESgUfFGS2wYLEEZQJMg5KCMKRWuOYhz47JtRvTfCzuvAgG2bhxnJR5SelcQ-MNG7-eK4v0roB3521ySToRWbCozt_yqJINe2KSwBraK4Jv6XRm72WD4XvMjadm0/s1600/niceshot.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title=" Οι 5 νόμοι της βλακείας, σύμφωνα με τον ιστορικό Carlo Chipolla.."><img alt="Οι 5 νόμοι της βλακείας, σύμφωνα με τον ιστορικό Carlo Chipolla.." border="0" height="540" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh85MfDnA2Xxhncmq1JESgUfFGS2wYLEEZQJMg5KCMKRWuOYhz47JtRvTfCzuvAgG2bhxnJR5SelcQ-MNG7-eK4v0roB3521ySToRWbCozt_yqJINe2KSwBraK4Jv6XRm72WD4XvMjadm0/s400/niceshot.jpg" width="495" /></a></div> <h3>1.Καθένας μας υποτιμά, τον αριθμό των ηλιθίων που κυκλοφορούν ανάμεσά μας 2.Η πιθανότητα να είναι κάποιος βλάκας, δε σχετίζεται με τη μόρφωση ή το περιβάλλον που ζει. 3.Βλάκας είναι όποιος προκαλεί βλάβη στους άλλους, χωρίς ο ίδιος να επωφελείται. Αντιθέτως, μπορεί να υποστεί και ζημιά! 4.Ο μη βλάκας, υποτιμά τη βλαπτική δράση του βλάκα και μοιραία η συναναστροφή με τους βλάκες αποβαίνει ακριβοπληρωμένο λάθος. 5.Ο βλάκας, είναι το πιο επικίνδυνο άτομο που υπάρχει.</h3></div>

Οι 5 νόμοι της βλακείας, σύμφωνα με τον ιστορικό Carlo Chipolla..

1.Καθένας μας υποτιμά, τον αριθμό των ηλιθίων που κυκλοφορούν ανάμεσά μας 2.Η πιθανότητα να είναι κάποιος βλάκας, δε σχετίζεται με τη μόρφωσ...

Διαβάστε περισσότερα »

ΔΕΗ : Θα πληρώσουμε το κόστος της “Πράσινης” Απάτης;

<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/meso-deh-plhronoyme-to-kostos-ths-prasinhs-anaptykshs.html" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="ΔΕΗ : Θα πληρώσουμε το κόστος της “Πράσινης” Απάτης;" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSK-QUnWqBURa8miiWFjn6bSMoEjaxcqCzP-Yk9yFPqbgLfiCnBUNDO20mOI32zt0pH_KFM7AFrHbR53ZFkCfyCL4HpTAIqvp3oXDCuKxkrLQDH9qcvi1FtJayqWaEb0GnIkYFCYGcAtI/s1600/meso-deh-plhronoyme-to-kostos-ths-prasinhs-anaptykshs.jpg" title="ΔΕΗ : Θα πληρώσουμε το κόστος της “Πράσινης” Απάτης;" /></a></div>Από πότε η Ανθρώπινη ζωή ΠΡΕΠΕΙ να είναι κερδοφόρος; Το κοινό αγαθό λοιπόν είναι και κοινό κτήμα, είναι κοινή περιουσία. Όλοι μαζί συνεισφέρουμε, όλοι μαζί είμαστε ιδιοκτήτες, όλοι μαζί ωφελούμαστε. Αυτή είναι κι η λογική κι ορθή σκέψη με την οποία λειτουργούν οι ΔΕΚΟ.Φυσικά κι πρέπει να υπάρχει ιδιωτική πρωτοβουλία, όσο δεν έρχεται σε ρήξη με το κοινό καλό. Το κοινό αγαθό είναι σύμφυτο στην Παιδεία και στην Ελληνική Παράδοση (στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ διαβάστε την Ιστορική Αναδρομή) Όλοι εμείς έχουμε συμφωνήσει με το Σύνταγμα, να συνεισφέρουμε όλοι, κατά το μέτρο των δυνατοτήτων μας, είτε υλικά με φόρους, είτε με προσωπική προσφορά πχ Στρατιωτική θητεία. Ο διαχειριστής τώρα του Συντάγματος είναι το Κράτος. Το κράτος λοιπόν έχει την υποχρέωση να προσφέρει τουλάχιστον τα Ελάχιστα που έχουν συμφωνηθεί. Αυτά που λέμε κοινωνικά Αγαθά! Κάποια τα αναφέρει και ρητώς το Σύνταγμα, όπως η Παιδεία ή η ασφάλεια. Αλλά έχουν γίνει εκ των Πραγμάτων Αυτονόητα κι έτσι λειτουργούσαν μέχρι σήμερα. Το Κράτος έχει την Ελάχιστη υποχρέωση να προσφέρει και στο τελευταίο Ελληνα Πολίτη, στην πιο απομακρυσμένη Εσχατιά της χώρας, Ασφάλεια, Παιδεία, Υγεία, Συγκοινωνία, Νερό και Ρεύμα. Δεν είμαι κομμουνιστής, αλλά από πότε το Νερό πρέπει να έχει κέρδος; Δεν είπα ότι είναι δωρεάν, αλλά δεν μπορείς να το ορίζεις βάση της Κερδοφορίας. Η αποδόμηση άρχισε από τις Τηλεπικοινωνίες και τώρα έχει σειρά το Ρεύμα. Η ΔΕΗ λοιπόν, σύμφωνα με την γκεμπελική μέθοδο, κατηγορείται από τα MME ότι έχει “ΤΟ ΠΙΟ ΦΘΗΝΟ ΡΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ!”. Προσέξτε, δεν κατηγορείται ότι είναι ζημιογόνος, αλλά φθηνή! Μα νόμιζα ότι ο “υγιής” ανταγωνισμός ήταν η ραχοκοκκαλιά του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ! Aπό πότε το φθηνό ρεύμα έγινε Έγκλημα; Από τότε που θέλουν να μπουν στο παιχνίδι ΙΔΙΩΤΕΣ, όχι γιατί αυτοί δεν μπορούν να παράγουν φθηνό ρεύμα, αλλά γιατί θέλουν “ακριβά” κέρδη. Το θέατρο του ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ!!! Δηλαδή το οικονομικό και μόνον όφελος του ενός, υπεράνω μιας ολόκληρης κοινωνίας! Εν μέσω κρίσης! Να εξηγήσουμε και τον λόγο που είναι φθηνή. 1. Χρησιμοποιεί στο μεγαλύτερο ποσοστό της λιγνίτη και νερό, που είναι μαζί με την πυρηνική ενέργεια, η φθηνότερες μακράν μέθοδοι παραγωγής. 2. Ο λιγνίτης σήμερα παρέχει πάνω από 60% της ηλεκτροπαραγωγής στο διασυνδεδεμένο δίκτυο της χώρας (εξαιρούνται τα νησιά), ενώ στο παρελθόν είχε φτάσει και το 70% – 72%. Μελέτες του Ινστιτούτου Γεωλογικών Μελετών (ΙΓΜΕ) υπολογίζουν ότι τα αποθέματα λιγνίτη στη χώρα μας αντέχουν τουλάχιστον για 30 – 40 χρόνια ακόμα. 3. Η ΔΕΗ σήμερα είναι η πέμπτη εταιρεία παραγωγής λιγνίτη στον κόσμο! Με αυτό τον τρόπο ΔΕΗ γλιτώνει 105 – 110 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Από πότε η εκμετάλλευση του υπεδάφους της μια χώρας είναι μεμπτό 4. Ο πόλεμος των διάφορων οικολόγων για τις βλαβερές συνέπειες του λιγνίτη, είναι το λιγότερο ύποπτες. Ο λιγνίτης παράγει ως επί το πλείστον CO2 και λιγότερο άλλους ρύπους. Το μεν CO2 είναι η φυσική και πιο νόστιμη τροφή των δέντρων, ενώ μπορούμε να βάλουμε καλύτερα συστήματα αποθείωσης και τα ηλεκτροστατικά φίλτρα. 5. Το συμβατικό ρεύμα κοστίζει στον ΔΕΣΜΗΕ 35-40 €/MWhr σήμερα. Πες 50 αύριο με τα ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ έμπνευσης πρόστιμα. Τα αιολικά κοστίζουν100-200 €MWhr. Δηλαδή πρέπει να ακριβύνουμε το ρεύμα για να παίζει η Μπιρμπίλω με τους ανεμιστήρες της!. 6. Ακόμη και με την ζημία που έχει λόγο του πετρελαίου πχ στην Κρήτη, η ΔΕΗ παραμένει κερδοφόρος και παράλληλα συντηρεί το δίκτυο, γιατί πρέπει να ακριβύνει το ρεύμα για να μπουν ιδιώτες; Έχετε δει ποτέ εταιρεία να πριμοδοτεί ανταγωνιστές; Και μάλιστα αυτοί θα είναι οι γνωστοί πάλι ιδιώτες των συγκροτημάτων και των ποδοσφαιρικών ομάδων; 7. Η ΔΕΗ ήταν η πλέον κερδοφόρα εταιρεία στη λίστα των 500 εταιρειών της ICAP, καθώς εμφάνισε κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων (EBITDA) ύψους 1,67 δις. ευρώ και προ φόρων κέρδη ύψους 989 εκατ. ευρώ το 2009, έναντι μόλις 340 εκατ. ευρώ και ζημιών 327 εκατ. ευρώαντίστοιχα το 2008. Κι όλα αυτά με το «ΦΘΗΝΟΤΕΡΟ ΤΙΜΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ» ! ! ! ! ! ! ! ! 8. Ως πότε θα πληρώνουμε την μεγαλύτερη απάτη όλων των εποχών, την συμφωνία του Κιότο; Με πρόσχημα την ύποπτη Οικολογία, οι ανεπτυγμένες χώρες που παράγουν πολλούς Ρύπους πρέπει να αγοράζουν ΑΕΡΑ ΚΟΠΑΝΙΣΤΟ, από χώρες που δεν παράγουν πολλούς ΡΥΠΟΥΣ. Έτσι τα ευαισθητοποιημένα κορόιδα των χωρών μας, οικειοθελώς δίνουν χρήματα από τους φόρους τους, στις Τράπεζες μεσάζοντες, για να αγοράσουν ΑΕΡΑ ΚΟΠΑΝΙΣΤΟ! ! ! Σιγά μην καταλήγουν τα χρήματα στην Αιθιοπία ή στην Ζιμπάμπουε, αφού χρωστάνε στις ΙΔΙΕΣ Τράπεζες! Αλλά ακόμη και με τα πρόστιμα η ΔΕΗ παραμένει κερδοφόρος! Οι μάσκες έπεσαν, ο σοσιαλιστής ΓΑΠ που κλαίει και πάει κόντρα στα πιστεύω του, ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, θα ακριβύνει το Ρεύμα των φτωχότερων στρωμάτων, που είναι βεβαίως κι οι περισσότεροι και θα κάνει έκπτωση στους μεγάλους καταναλωτές! Με ένα εκατομμύριο ανέργους καταλαβαίνεται ότι θα γυρίσουμε στο δεκαετία του 50 και στις λάμπες πετρελαίου για πολλές οικογένειες. Ως πότε θα σας κοροϊδεύει; Ύποπτος επίσης πρέπει να θεωρηθεί κι η μη κατάταξη των Υδροηλεκτρικών Έργων στις ΑΠΕ! Δεν είναι καθαρός τρόπος παραγωγής ηλεκτρισμού το νερό; Μια ματιά στην ανάλυση του λογαριασμού σας και θα καταλάβετε. Δεν είμαστε κατά των ΑΠΕ, είμαστε κατά της σπέκουλας που προσπαθεί να περάσει ως “Πράσινη Ανάπτυξη” και μάλιστα δια της βίας, σε μια καταρρέουσα οικονομικά κοινωνία. Γιατί αντί να γίνουμε Δανία του Νότου, κινδυνεύουμε να γίνουμε Νιγηρία του Νότου. Δηλαδή τα κοινά αγαθά να είναι προνόμιο των λίγων που έχουν να το πληρώσουν. Οχι στον Αρνητισμό, Ναι στις εποικοδομητικές προτάσεις. Ο λιγνίτης πρέπει να αποσυρθεί, αλλά στην παρούσα συγκυρία είναι σωτήριος, είναι το σκαλοπάτι πάνω στο οποίο θα μπορέσουμε να κάνουμε το επόμενο βήμα στις ΑΠΕ, δεν είναι το “απόλυτο” κακό όπως το παρουσιάζουν. Αλλες χώρες που δεν έχουν το λιγνίτη κι εξαρτώνται πχ από το πετρέλαιο, στρέφονται στην πυρηνική ενέργεια, μέχρι τουλάχιστον οι ΑΠΕ να γίνουν καλύτερες. Τονίζω ξανά, ότι δεν είμαι κατά των ΑΠΕ. Αλλά δεν είναι λόγος αυτός της μανίας και της βιασύνης να βάλουμε ΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΤΙΜΗΜΑ ΑΠΕ. Η μελέτη πρέπει να γίνει, να μπούν οι προδιαγραφές σε βάθος χρόνου, όχι όμως μεγαλύτερο της 10ετίας. Εν μέσω κρίσης δεν είναι, ούτε λογικό, ούτε καν “καπιταλιστικό” να σφάζουμε τους μικρούς καταναλωτές για να κάνει φιγούρα η Κυβέρνηση. Προτάσεις, κι όχι λόγια του Αέρα. 1. Στην 10ετία του ’80 ξεκίνησε η ελεύθερη εγκατάσταση των ηλιακών θερμοσιφώνων. Η τεχνολογία ήταν ώριμη, η αγορά έτοιμη και σήμερα δεν νοείται σπίτι χωρίς ηλιακό. Η επιχειρηματικότητα, ο πραγματικός ανταγωνισμός δημιούργησαν μια ολόκληρη υγιή και κερδοφόρα αγορά από το μηδέν, ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΠΡΑΣΙΝΗ. Δημιουργήθηκαν Ελληνικές γραμμές παραγωγής με ιδιωτική πρωτοβουλία, και μάλιστα πρωτοπόρες παγμοσμίως, δούλεψαν υδραυλικοί κι άλλοι, κι έχουμε τεράστια περιβαντολογικά οφέλη από την ελάφρυνση του δικτύου. 2. Το αντίστοιχο γιατί δεν συμβαίνει τώρα με τις αιολική; Γιατί πχ το κράτος δεν δίνει στην ΕΑΒ (πολιτική απόφαση είναι) μαζί ίσως με το ΕΜΠ μια ΑΓΟΡΑ του ΑΙΩΝΑ σε ανεμογεννήτριες και πρέπει να εισάγει; Ποιόν εισαγωγέα; Η ΕΑΒ έχει την τεχνογνωσία, έχουμε χαμηλή προστιθεμένη αξία, θέσεις εργασίας. Παράδειγμα δίνω, μπορούν να βρουν κι άλλες λύσεις. 3. Το αντίστοιχο πάλι γιατί δεν συμβαίνει με τα φωτοβολταϊκα; Γιατί μπλέκουν τόσοι φορείς; Γιατί δεν αφήνουν την αγορά να αναπνεύσει; Μπλέκονται, πολεοδομίες, άδειες, ΤΕΒΕ, η ίδια η ΔΕΗ, οποιος προλάβει την κουτάλα. Φαντάσου όλες τις ταράτσες στην Αθήνα με φωτοβολταίκα, μια επένδυση χωρίς κόστος για το δημόσιο, όπως στους ηλιακούς! Οι ΑΠΕ όπως πάνε να γίνουν σήμερα θα είναι το αντίστοιχο των Υποβρυχίων. Θα παραγγελθούν άμεσα, θα στηθούν όπου λάχει, πληρωθούν πανάκριβα, και μετά θα κάτσουν να σκουριάσουν. Αλλο ένα C4I για εξεταστικές του μέλλοντος. Κάνε google να δείς ποιες Ελληνικές εταιρείες κι επιχειρηματίες ακονίζουν τις μασέλες τους και θα καταλάβεις…. Μετά το Ρεύμα, έρχεται ο ΟΣΕ, οι Αστικές Συγκοινωνίες και το νεράκι…. Έρχονται εκλογές σηκωθείτε από τον καναπέ και ρίξτε το κουκί, είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, μέχρι . . . νεοτέρας! </div> <a href="http://netakias.com/2010/10/08/greeneconomyfraud/" rel="nofollow" target="_blank">netakias.com</a>

ΔΕΗ : Θα πληρώσουμε το κόστος της “Πράσινης” Απάτης;

Από πότε η Ανθρώπινη ζωή ΠΡΕΠΕΙ να είναι κερδοφόρος ; Το κοινό αγαθό λοιπόν είναι και κοινό κτήμα, είναι κοινή περιουσία. Όλοι μαζί συνεισφέ...

Διαβάστε περισσότερα »

The Impossible - Περί δημοκρατίας, αυτονομίας και επανάστασης της κοινής λογικής

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/epanastash-ths-koinhs-logikhs.html" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="The Impossible" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgchZ29gOYvTa60Iqn94lPvZS7juny1JMUeL5xoMRB1m8MrVawNH2ti1pYAGtwMzNqSTtW-FPjKt_tsodhco8XfPxdQyNHKWdxev24cIKGxvMPjERSSKF1DPzK_8mJRPNVFg8oGMYRV2I/s1600/epanastash-ths-koinhs-logikhs.jpg" title="Περί δημοκρατίας, αυτονομίας και επανάστασης της κοινής λογικής" width="495" /></a></div> <div style="text-align: justify;">Τελικά από όπου και να το δει κανείς ο σύγχρονος και έκπτωτος συνάμα ανθρωπολογικός τύπος αρνείται ακόμη και τώρα σε στιγμές ύστατης αξιακής χρεοκοπίας να αποδεχθεί την αληθινή παθολογία του πολιτισμού του. Παλινωδεί μεταξύ λογοκρατιών που νομιμοποιούν την κοινωνική θέσμιση κάνοντας επικλήσεις σε υπεροπτικές ορθολογικότητες συρρικνωμένες στα όρια κάποιου οικονομικού μεγίστου ή αρίστου. Για την ευημερία του ή την τραγωδία του προσφεύγει σε εγχειρίδια μακροοικονομίας που βρίθουν εξισώσεων αλλά στερούνται νοημάτων εκτός ίσως ως ασκήσεις γραμμικής άλγεβρας και διαφορικού λογισμού. Ποσοτικοποιούν το απροσδιόριστο και ολοκληρώνουν το άγνωστο. Αποτιμούν και ιεραρχούν τα πάντα με βάση την οικονομική τους διάσταση. «Εξορθολογίζουν» το βίωμα εξομοιώνοντας το με ένα αριθμητικό ισοδύναμο ακολουθώντας συμβάσεις που υπαγορεύει η όποια ιδεολογία υποστηρίζουν. Δεν απαντούν στο αν το εμφανές πλέον πρόβλημα συστημικής ευστάθειας είναι κοινωνικό, πολιτικό, εθνικό, ευρωπαϊκό, παγκόσμιο ή πολιτισμικό. Μεταξύ άλλων δηλαδή σήμερα διαπιστώνεται το χάσμα ανάμεσα στο σύστημα αυτό καθαυτό και τα εργαλεία που επιχειρούν να το περιγράψουν και να το νομιμοποιήσουν. Η πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει ιδανική, διεπόμενη από αδιάβλητους κανόνες. Αντίθετα χαρακτηρίζεται παγκοσμίως από τις ανομολόγητες παρασκηνιακές κρατικές μεθοδεύσεις και από τις διαπλοκές των αλληλένδετων πολιτικών εξουσιών και οικονομικών συμφερόντων. Η παράνοια της τωρινής καπιταλιστικής καθημερινότητας δικαιολογείται με το πρόσχημα του αναπόφευκτου και ότι καμία πολιτική δε μπορεί να αντισταθεί ολοκληρωτικά στη κατασπαρακτική δύναμη της οικονομίας. Από την άλλη η έλλειψη ενός πολιτικού κινήματος ικανού να δονήσει του πληθυσμούς τους αφήνει έρμαια των χρηματιστηριακών κερδοσκοπιών. Ο πολίτης αιωρείται μεταξύ ψευδομιγμάτων πολιτικής ασπόνδυλης κατ’ ουσία και υποταγμένης στις συντεχνίες και τους επαγγελματίες της εξουσίας. Έτσι όπως διαφαίνονται τα πράγματα δεν αποκλείεται τίποτε απολύτως να μην εμποδίσει την αυτοπαγιδευμένη συναινετική πραγματικότητα από την ολοσχερή καταστροφή της. Εκτός κι αν γίνει το κατ’ αρχήν ανόητο ή άντε αδιανόητο. Τελικώς βέβαια αυτονόητο. Impossible λένε κάποιοι. Μη γελιέστε όμως. Το impossible δεν είναι καμιά επανάσταση όπως την φαντάζονται οι κομμουνάρες. Ο κομμουνισμός έχει φανεί ιστορικά ως η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Είναι απλά μία εκδήλωση του γραφειοκρατικού καπιταλισμού. Εν πολλοίς ίσως χειρότερος καθότι στην φιλελεύθερη ολιγαρχία του καπιταλισμού αντιπροτείνει τον ανορθολογισμό της κομμουνιστικής πολιτικής που οδηγεί σε παντελώς αυταρχικές εξουσίες κι εν τέλει σε έναν αναπόδραστο ολοκληρωτισμό. Τουλάχιστον στον σύγχρονο καπιταλισμό κάποιοι έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν την άγνοια ή τον ύπνο. Όπως και ο σημερινός πάντως κατ’ ουσία φιλελευθερισμός έτσι και μαρξισμός όσο άντεξε μεταμορφώθηκε σε μία ιδεολογία που την χρησιμοποιούσαν μικρές ομάδες για άσκηση και διατήρηση εξουσίας. Αδυνατούσε να περιγράψει το γραφειοκρατικό φαινόμενο, υποβάθμισε τον ίδιο τον ταξικό αγώνα του απλού πολίτη υποβαθμίζοντας την δημιουργική του ικανότητα και δεν μπόρεσε να επαυξήσει την οικονομική θεωρία προς το σχηματισμό μιας ευρύτερης αξιακής. Η ανεπάρκεια του σημερινού καπιταλισμού αλλά και του ιστορικού σοσιαλισμού έχει να κάνει με την τάση που έχει δείξει έως τώρα η κληρονομημένη φιλοσοφία να αναζητά βεβαιότητες και «αντικειμενικές» θεμελιώσεις -αποτέλεσμα της φύσης μας που μας ωθεί προς τη σιγουριά, την ασφάλεια, τη σταθερότητα τη ραθυμία και την φυγοπονία-. Αυτή η τάση κρυσταλλώνει τη θεωρία και δημιουργεί συστήματα που εκ κατασκευής περιέχουν αυτοματισμούς οι οποίοι προσπαθούν να ελέγξουν όλες τις δραστηριότητες καθοδικά της εξουσιαστικής ιεραρχίας. Αναπόφευκτη συνέπεια αυτού είναι τελικά η κρίση σε όλες τις εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής, αφού διαρρηγνύονται όλες εκείνες οι ψυχικές και κοινωνικές προϋποθέσεις που επιτρέπουν την ολιστική πρόσληψη. Της τέχνης, του λόγου (αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί η γλώσσες φθίνουν?) ή της επιστήμης λόγου χάριν. Ακόμη περισσότερο έχει ως συνέπεια τον εγκλωβισμό της φαντασίας και τη δημιουργικής ικανότητας. Όλα εντάσσονται σε pattern σαλαμοποίησης και τρομοκράτησης. Με πόρτες διαφυγής ξανά προς συστημικές αναδιπλώσεις τη ίδιας κληρονομημένης φιλοσοφίας και συντηρητικές αναπροσαρμογές του ιδίου συστήματος. Εκτός κι αν οριακά γίνει όπως είπαμε το impossible που στην πράξη καθόλου impossible δεν είναι αν σκεφτεί κανείς πως αποτελεί συνέπεια της εντροπίας που στο τέλος φέρνει ή κατακλυσμό ή άλμα. Ας στοιχειοθετήσω σύντομα κάποιες σκέψεις: Πλέον στη φυσική η αρχή της απροσδιοριστίας, ο κυματοσωματιδιακός δυϊσμός, η αλληλεπίδραση παρατηρητή και παρατηρούμενου, η έννοια της τοπικότητας (στο "παράδοξο ERP"), για να αναφέρω κάποια πολύ βασικά, θίγουν το βασικό χαρακτηριστικό του «είναι» όπως το έχει αποδώσει έως τώρα η κληρονομημένη φιλοσοφία. Και αυτό είναι η καθοριστικότητα. Το σκέπτεσθαι οφείλει να ανασκευαστεί μετά της διαπίστωσης που θέλει κεντρικό χαρακτηριστικό του «είναι» να μην είναι η καθοριστικότητα αλλά η διαρκής αυτοαλλοίωση του. Η σκέψη οφείλει να σταματήσει σύμφωνα με την τάση της δύσης να θεσμίζεται ως λόγος και άρα να ωθεί την κληρονομημένη φιλοσοφία στη δημιουργία αξιωμάτων και θεωρήσεων ώστε να υπάρξουν αποτελεσματικές δράσεις. Μπροστά στην παραδοσιακή οντολογία «του πέρατος», της καθοριστικότητας (όρος πλατωνικός αλλά και εγγελιανός), ούσα «συνολοταυτιστική» ,όπως την είπε ο Κάστορας, και ακατάλληλη να σκεφθεί το αέναα έτερο, αντιπροτείνουμε την αριστοτέλεια ενεργειοκρατία ή τον ηρακλείτιο ενεργισμό που δεν απολυτοποιούν το λόγο και δεν δημιουργούν τάσεις κατασκευής μαζικών δογμάτων, κανόνων, νόμων. Ο λόγος δεν αποτελεί κυρίαρχο όργανο κυριαρχίας (Nietzshe, Marcuse) ούτε είναι απαραίτητα το ικανότερο μέσο παρά μόνο με την επικράτηση της συνολοταυτιστικής διάστασης του -πάντοτε μερική- και τον εξοβελισμό, -πάντοτε μερικό- της φαντασιακής διάστασης. Με την παραδοχή της ενεργειακής ρευστότητας του λόγου και της εγγενούς απροσδιοριστίας του «είναι» απορρίπτεται η προσπάθεια αναγωγής της ανθρώπινης ιστορίας σε αποκλειστικά βιολογικούς παράγοντες και αποσυνδέεται η ιστορία από προϊόν μιας κάποιας μονοσήμαντης έλλογης δραστηριότητας. Η ιστορία δεν αποτελεί μία ένωση κουκίδων, μέσω συμβάσεων και προσεγγιστικών εργαλείων, για να βγει μία γραμμή. Είναι ένα πυκνό δίκτυο σχέσεων ποσοτήτων και ποιοτήτων που πρέπει να επαναξιολογείται ανά στιγμή. Κοινωνία και ιστορία -το λεγόμενο κοινωνικο-ιστορικό του Κάστορα- αποτελούν κάτι αντίστοιχο του κυματοσωματιδίου, και νοούνται ως αποτέλεσμα του κοινωνικού φαντασιακού δηλαδή της κοινωνικής ικανότητας οντογέννεσης. Η πραγματικότητα δεν μπορεί να εξορθολογιστεί πλήρως και διατηρεί πάντοτε μία εγγενώς απροσδιόριστη διάσταση καθώς οι συνιστώσες της είναι ένα πλέγμα αδύνατο να διαχωριστεί. Να τονιστεί πως έτσι δεν αμφισβητεί κανείς την ερμηνευτική ισχύ των επιστημών ή της επιστημονικής διερεύνησης. Αντιθέτως γίνεται η παραδοχή πως η πραγματικότητα επιδέχεται πολλών «λογικών» εξηγήσεων ανάλογα τη σκοπιά και τα εργαλεία. Ο παρατηρητής επηρεάζει του παρατηρούμενο. Η νομιμότητα του επιστημονικού εγχειρήματος επαφίεται στη δυναμική πλέον «κοινή λογική». Μέχρι τώρα η κληρονομημένη φιλοσοφία έδινε την ψευδαίσθηση πως επέτρεπε τον πλήρη εξορθολογισμό της ιστορίας, πράγμα όπως διαφαίνεται από τα προλεγόμενα άτοπο καθώς προϋποθέτει την κατοχή της αλήθειας –ή όλης της πληροφορίας μεταξύ δύο κουκίδων-χρονικών στιγμών αν προτιμάτε- που βεβαίως είναι ατελής(ατελείωτη), καίει, και ποτέ καμιά μνήμη δεν αρκεί να την χωρέσει. Θα διερωτάστε λοιπόν ποια είναι η αλήθεια; Ήταν βολικό έως τώρα για την παραδοσιακή οντολογία του πέρατος και της καθοριστικότητας, να δημιουργεί κλειστές γνώσεις, ανθρωποφαγικές ηθικές και μία φαύλη ιστορική πραγματικότητα. Και τελικά να καταστέλλει την ανθρώπινη φαντασία που είναι η κατεξοχήν πηγή οντογένεσης αλλά και κατεξοχήν η ικανότητα που προσδιορίζει το ανθρώπινο ον και που θα μπορούσε να παίξει μέσα στην ιστορία των θεσμισμένων κοινωνιών ρόλο λυτρωτικό. Όλα τα θρησκευτικά – πολιτικά - εξουσιαστικά ρεύματα των τελευταίων χιλιετιών φέρουν μεγάλη ευθύνη για αυτό. Επικαλούνται παράδοξα την μία δική τους αλήθεια. Αποκρύπτουν βέβαια το προφανές. Η αλήθεια δεν είναι μία. Η αλήθεια είναι η κοινωνική μνήμη. Είναι η συναινετική πραγματικότητα. Είναι το αποτέλεσμα σύγκλισης του ατομικού-ριζικού φαντασιακού με το κοινωνικό φαντασιακό και το αντίστροφο. Είναι ο γεωμετρικός τόπος που ορίζουν οι σχέσεις ανάμεσα στα υποκείμενα και το σύνολο. Ένα σύνολο διασυνδέσεων. Με τις παραπάνω παραδοχές εύκολα αναδεικνύεται η δημιουργική διάσταση της ανθρώπινης δραστηριότητας. Αν το υποκείμενο δεν κληρονομήσει μία φιλοσοφία, μία ιδέα ή ένα θεσμό θα παίξει σημαντικό ρόλο στην δημιουργία, διαμόρφωση και μεταμόρφωση του. Από την ετερονομία, τον ορισμό της αλήθειας-νόμου από κάποια θολή και με αλαζονικές καταγωγές ιεραρχία, περνάμε στο πρόταγμα της αυτονομίας. Από τις δέκα εντολές, ή τους νόμους κάποιας δημοκρατικής παρωδίας περνάμε στην αυτοθέσμιση. Από τους αστικούς ορθολογισμούς των κομματικών απόψεων που προσπαθούν να επικυρώσουν ωφελιμιστικά τον σκοπό τους, περνάμε στα προτάγματα της αυθυπαρξίας. Η φυσική πραγματικότητα που επιδέχεται πολλών λογικών, πολλών τρόπων δηλαδή, γίνεται αντικείμενο συνδιαμόρφωσης. Δεν υπάρχει κάποιο εγγενές νόημα ούτε κάποια «αιώνια» αλήθεια πέρα από αυτό που δημιουργεί η ίδια η κοινωνία μέσω της ιστορίας. Σε μία δημοκρατία που έχει θεσπιστεί πάνω σε τέτοιες φιλοσοφικές βάσεις, με την άρνηση των όποιων αυθεντιών ή της όποιας αυθεντικότητας, ξεπροβάλλουν αυθόρμητα ως τα βασικά σχήματα της ελευθερίας η συμμετοχή ως πρόταγμα αυτονομίας και η συλλογικότητα ως διάθεση για αυτοοργάνωση της κοινωνίας. Εύκολα το λοιπόν διαπιστώνει κανείς το σαφές έλλειμμα της σημερινής δημοκρατίας. Έλλειμμα στο οποίο μας οδηγεί ο τρόπος με τον οποίο αποδεχόμαστε να διαμορφώνονται οι πολιτικές αυτού συστήματος. Την ώρα που η αλήθεια της κοινής γνώμης προσβάλλεται σωρηδόν και η σημασία της άποψης - της γνώμης - της διάθεσης εξοστρακίζεται στο πυρ το εξώτερο, την ώρα που οι πολιτικοί ταυτίζουν το εφικτό με το ραγιαδισμό και οι εκλογές φαντάζουν ως placebo, την ώρα που η επιτάχυνση της εξέλιξης κάνει τα 4 χρόνια ανά εκλογές να φαίνονται αιώνες, γίνεται αντιληπτό πως το impossible στο οποίο αναφερθήκαμε δεν είναι κάποια οργανωμένη επανάσταση με φωτιές και τσεκούρια ούτε κάποιο πραξικόπημα με τανκς. Δεν είναι κάποια ένδοθεν μεταβολή του συστήματος και της φαύλης κομματοκρατίας ούτε κάποια μαγική μεταμόρφωση των πολιτικών ή των απολίτικων πολιτών. Ούτε φυσικά κάποια επιστροφή στον Μαρξ. Είναι το αναπόφευκτο όριο αλλά και συνάμα η συνθήκη κάθε δημοκρατικής κοινωνίας. Η ύβρις. Η ύβρις εναντίον της ετερονομίας. Η ύβρις εναντίον της αδικίας που αυτή προκαλεί. Η ύβρις εναντίον των έξωθεν κομισμένων λογικών. Η καταγγελία της δημοκρατίας ως μη δημοκρατίας. Η καταγγελία της ως πολίτευμα που έχει χάσει όλα τα δομικά του χαρακτηριστικά, και έχει πάρει αυτά της τυραννίας. Τρανό παράδειγμα η χώρα μας που βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα της παγκόσμιας κρίσης. Έρχονται δεύτερες οι όποιες συζητήσεις για μείγματα πολιτικής, σοσιαλδημοκρατίες, φιλελευθερισμούς, ευρωπαϊκούς προσανατολισμούς, οικονομικές τεχνικές, πολιτικές συμμαχίες και λοιπούς αστικούς ταλιμπανισμούς όταν στη πράξη έχει καταλυθεί ολοσχερώς το πολίτευμα. Με τέτοιες συνθήκες φάρσας ή φιάσκου, ειδικά στη χώρα μας, ίσως είναι η ύστατη ευκαιρία για τον καθένα από μας να προτάξει αυτό που τελικά δεν είναι και τόσο ανόητο αλλά είναι μάλλον αυτονόητο. Την αυτονομία του. Την ελευθερία του. Είναι αυτός που οφείλει και θέλει να ορίζει τον εαυτό του, αντί οι αποφάσεις να παίρνονται ερήμην του. Να καταγγείλει την σύγχρονη δημοκρατία με σκοπό να την καταλύσει αυτή και την συναινετική πραγματικότητα που την έπλασε. Αλλά και να την ξαναιδρύσει. Και ταυτόχρονα να μεταμορφώσει μέσα από αυτές τις διεργασίες και το μιαρό σύστημα που την συνοδεύει. Να πυροδοτήσει την παγκόσμια κοινωνική μεταστροφή προς το προφανές του προτάγματος της αυτονομίας. Πως θα γίνει αυτό; Να απαιτήσει σταθερά και επίμονα εκλογές για συντακτική εθνοσυνέλευση, καινούριο εξ υπαρχής σύνταγμα με όρους που θα αποκλείουν την επιστροφή της κομματοκρατίας, την διείσδυση των οικονομικών συμφερόντων στη πολιτική αλλά με εργαλεία για την αυτοθέσμιση της κοινωνίας και την εγκαθίδρυση πιο συμμετοχικής δημοκρατίας. Δεν γνωρίζω αν η ραγδαία επιτεινόμενη οικονομική ύφεση οδηγήσει σε έκρηξη βίας και αίματος, σε πανικό ζούγκλας ή όπως εκτιμώ ή επιθυμώ το αίσθημα οργής μετατραπεί σε πολιτισμένη μαζική παθητική διαμαρτυρία. Κανείς πάντως δεν θα στοιχημάτιζε πως η πλημμυρίδα της εντροπίας θα καταπνιγεί. Το impossible είναι απλά και μόνο θέμα βούλησης. Έως του σημείου που θα σχηματιστεί μία κρίσιμη μάζα ικανή να σπρώξει τις εξελίξεις, εγώ προσωπικά θα επαινώ την τιμωριτική ψήφο που απονομιμοποιεί τη σημερινή φαυλότητα. Ζήτω η επανάσταση της κοινής λογικής.</div> <a href="http://kinisiideon.blogspot.gr/2011/11/impossible.html" rel="nofollow" target="_blank">Κίνηση Ιδεών</a>

The Impossible - Περί δημοκρατίας, αυτονομίας και επανάστασης της κοινής λογικής

Τελικά από όπου και να το δει κανείς ο σύγχρονος και έκπτωτος συνάμα ανθρωπολογικός τύπος αρνείται ακόμη και τώρα σε στιγμές ύστατης αξιακής...

Διαβάστε περισσότερα »

Αποκάλυψη: "Το «κούρεμα»... αύξησε το εξωτερικό χρέος!!!!!"

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMqLI5JoRbhl1gobbs-lxgFjJWwK7DZxMSlu3h0Emztlfyc0HX19u2gtUNoUeB273uQyCkcnB47qJ2VVCcNpfTzNLJnQMTLLX8ee3omwZLpgL_GDjwFNpcIGa1XjbFz2gM-pBD5mKoqh0/s1600/07a.jpg" image="_blank" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Αποκάλυψη: "><img alt="Αποκάλυψη: " border="0" height="217" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMqLI5JoRbhl1gobbs-lxgFjJWwK7DZxMSlu3h0Emztlfyc0HX19u2gtUNoUeB273uQyCkcnB47qJ2VVCcNpfTzNLJnQMTLLX8ee3omwZLpgL_GDjwFNpcIGa1XjbFz2gM-pBD5mKoqh0/s320/07a.jpg" width="320" /></a></div>Ο αυξημένος δανεισμός του Δημοσίου από το μηχανισμό στήριξης, στο πλαίσιο του PSI, οδήγησε σε αύξηση του ακαθάριστου εξωτερικού χρέους στο πρώτο τρίμηνο του 2012, παρά το «κούρεμα» των ομολόγων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, το ύψος του εξωτερικού χρέους της χώρας (δημόσιου και ιδιωτικού τομέα της οικονομίας) διαμορφώθηκε στο πρώτο τρίμηνο του 2012 στο ποσό των 388,2 δισ. ευρώ ή στο 181% του ΑΕΠ από 368,2 δισ. ευρώ, που ήταν στο τελευταίο τρίμηνο του 2011. Το εξωτερικό χρέος της Γενικής Κυβέρνησης στις 31 Μαρτίου 2012 αποτιμήθηκε σε 182,1 δισ. ευρώ έναντι 157 δισ. ευρώ, που ήταν στο τέλος του Δεκεμβρίου του 2011, καταγράφοντας αύξηση κατά 25,1 δισ. ευρώ. Στις μεταβολές της αξίας του χρέους στο πρώτο τρίμηνο σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε το PSI, που είχε ως αποτέλεσμα το διπλό hair cut που υπέστη η αξία των ομολόγων. Αφενός αντικαταστάθηκαν με νέους τίτλους που αντιστοιχούσαν στο 46,5% της αρχικής τους αξίας, αφετέρου η τρέχουσα αξία τους στη δευτερογενή αγορά μειώθηκε δραματικά. Στο πλαίσιο αυτό από τα στοιχεία της ΤτΕ προκύπτει πως η τρέχουσα αξία (σε τιμές αγοράς) των ελληνικών ομολόγων, που κατέχουν ξένοι θεσμικοί, στις 31 Μαρτίου 2012 περιορίστηκαν σε 53,35 δισ. ευρώ, ποσό μειωμένο κατά 18,2 δισ. ευρώ, σε σύγκριση με το Δεκέμβριο του 2011 (71,56 δισ. ευρώ) και κατά 80,38 δισ. ευρώ σε σύγκριση με το Μάρτιο του 2011. Διευκρινίζεται ότι η αποτίμηση των ομολόγων γίνεται με βάση τις τιμές αγοράς στη δευτερογενή και όχι με βάση τις ονομαστικές τιμές έκδοσης των ομολόγων. Στο πλαίσιο αυτό τα ποσά που καταγράφονται στους σχετικούς πίνακες αποτυπώνουν την τρέχουσα αξία των ομολόγων στη δευτερογενή αγορά τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Αυτό σημαίνει ότι ο όγκος του ακαθάριστου εξωτερικού χρέους της χώρας θα ήταν αισθητά μεγαλύτερος, εάν η αποτίμηση των κρατικών ομολόγων γινόταν στις ονομαστικές τιμές των ομολόγων. Ωστόσο, το συνολικό μακροπρόθεσμο εξωτερικό χρέος της Γενικής Κυβέρνησης αυξήθηκε κατά 20 δισ. ευρώ, από 155,3 δισ. ευρώ, σε 175,3 χώρας, σε σύγκριση με το Δεκέμβριο του 2011, λόγω της αύξησης των δανείων από το μηχανισμό στήριξης. Ειδικότερα το ύψος των μακροπρόθεσμών δανείων διαμορφώθηκε σε 121,96 δισ. ευρώ από 83,68 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο, καταγράφοντας αύξηση κατά 38,3 δισ. ευρώ. Η εξέλιξη οφείλεται στα αυξημένα ποσά που καταβλήθηκαν από το μηχανισμό για την υλοποίηση του PSI, αλλά και για την κάλυψη ταμιακών ελλειμμάτων του προϋπολογισμού. Σε ό,τι αφορά το βραχυπρόθεσμο δανεισμό του Δημοσίου, παρουσιάζει αύξηση κατά 5,1 δισ. ευρώ σε σύγκριση με το Δεκέμβριο του 2011 και ανήλθε σε 6,83 δισ. ευρώ λόγω της καταβολής από το μηχανισμό του ποσού για τους δεδουλευμένους τόκους που εντάχτηκαν στο PSI. <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9HJqvDRqWVKi06x1RwaGU71RWYsoWGspEqMGCD2kXGjIwx8Iq1-dww3ff7VGx2FCL4qgu1MufzlcSEAGntXwiQFnOyNNzEN4fohqmrHmrVD9YIkfyXfQ3ncuRw9QjEpXGrcMPUjsz7Pw/s1600/01.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9HJqvDRqWVKi06x1RwaGU71RWYsoWGspEqMGCD2kXGjIwx8Iq1-dww3ff7VGx2FCL4qgu1MufzlcSEAGntXwiQFnOyNNzEN4fohqmrHmrVD9YIkfyXfQ3ncuRw9QjEpXGrcMPUjsz7Pw/s400/01.png" width="400" /></a></div> Τράπεζες Οι υποχρεώσεις της Τράπεζας της Ελλάδος προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο α' τρίμηνο του 2012 κατέγραψαν μείωση κατά 1 δισ. ευρώ και διαμορφώθηκαν σε 103,7 δισ. ευρώ. Επίσης οι υποχρεώσεις των ελληνικών τραπεζών (κυρίως προς την ΕΚΤ) ανήλθαν στο τέλος του περασμένου Μαρτίου σε 87,65 δισ. ευρώ, μειωμένες κατά 3,54 δισ. ευρώ, σε σύγκριση με το Δεκέμβριο του 2011 και μειωμένες κατά 26,75 δισ. ευρώ, σε σύγκριση με το Μάρτιο του 2011. Προκύπτει επίσης μείωση των υποχρεώσεων της χώρας που οφείλονται σε εισαγωγές, καθώς η κατηγορία πιστώσεων «λοιποί τομείς» εμφανίζει στο τέλος του Μαρτίου υπόλοιπο 8,9 δισ. ευρώ από 9,7 το Δεκέμβριο του 2011 και από 15,6 δισ. ευρώ το Μάρτιο του 2011. Στον τομέα των άμεσων επενδύσεων σημειώθηκε αύξηση κατά 151 εκατ. ευρώ και ανήλθαν σε 5,75 δισ. ευρώ. Από τα αναλυτικά στοιχεία της ΤτΕ προκύπτει πως οι υποχρεώσεις προς θυγατρικές παρέμεναν σχεδόν αμετάβλητες στο ποσό του 1,66 δισ. ευρώ, ενώ οι υποχρεώσεις σε άμεσους επενδυτές αυξήθηκαν σε 4,1 δισ. ευρώ από 3,9 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο του 2011. Πάνος Κακούρης Αναδημοσίευση από <a href="http://downloads.naftemporiki.gr.edgesuite.net/static/12/07/02/att_2203567.pdf" rel="nofollow" target="_blank">Ναυτεμπορική</a> </div>

Αποκάλυψη: "Το «κούρεμα»... αύξησε το εξωτερικό χρέος!!!!!"

Ο αυξημένος δανεισμός του Δημοσίου από το μηχανισμό στήριξης, στο πλαίσιο του PSI, οδήγησε σε αύξηση του ακαθάριστου εξωτερικού χρέους στο π...

Διαβάστε περισσότερα »

Οι Έλληνες αιμορραγούν στο προτεκτοράτο των Γερμανών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiBGPo50Ff4UHcGF97hvbIYgCenkgArSlJzDC-HvzEUaiDjMMDaV1QpYRi6Qu-lOE_sqKAty9qT7BxR2-ILvw6Z5VijJap61w2mvGdvrpQ5FSxgG644rXer9KvmEps4cacIclEpB5qhKc/s1600/ellada-protektorato-germanias.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="Οι Έλληνες αιμορραγούν στο προτεκτοράτο των Γερμανών" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiBGPo50Ff4UHcGF97hvbIYgCenkgArSlJzDC-HvzEUaiDjMMDaV1QpYRi6Qu-lOE_sqKAty9qT7BxR2-ILvw6Z5VijJap61w2mvGdvrpQ5FSxgG644rXer9KvmEps4cacIclEpB5qhKc/s1600/ellada-protektorato-germanias.JPG" title="Οι Έλληνες αιμορραγούν στο προτεκτοράτο των Γερμανών" width="495" /></a></div> <div style="text-align: justify;">Η Ελλάδα δεν θα γίνει προτεκτοράτο, είπε χθες ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Ουσιαστικά, η χώρα μας είναι ήδη προτεκτοράτο -εδώ και καιρό. Η έλευση της τρόικας στην Αθήνα μετά την ένταξη της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης σηματοδότησε ακριβώς αυτό. Αποφασίζει, επιβάλει και κατευθύνει το επόμενο βήμα για την Ελλάδα μας. Και σήμερα η Γερμανία, επαναφέρει τον ειδικό λογαριασμό δέσμευσης εσόδων ακόμη και από το ΦΠΑ. Δηλ, όλες οι δόσεις από τα δάνεια που λαμβάνουμε θα πηγαίνουν εκεί. Και θα αποφασίζει που θα πάνε τα εναπομείνατα χρήματα. Θα μας κάνουν κουμάντο και σε αυτό. Έχουμε καταντήσει σε προτεκτοράτο των Γερμανών. Ο ελληνικός λαός εξοντώνεται με τα μνημόνια, οι νέοι μας εγκαταλείπουν τη χώρα τους και μεταναστεύουν στην ξενιτιά για να βρουν μία δουλειά, χρεωμένοι έλληνες ή καλύτερα πνιγμένοι από τα δυσβάσταχτα χρέη , βάζουν τέλος στη Ζώη τους, μισθωτοί και συνταξιούχοι ζουν τον μεσαίωνα τους… Οι ψυχίατροι κάνουν χρυσές δουλειές, αν και αρκετοί εκεί τα φέσια πάνε βροχή! Και έρχεται και νέο μνημόνιο που θα μειώσει κι άλλο τον βασικό μισθό στα 300 ευρώ! Οι τρεις υπαλληλίσκοι της λεγόμενης τρόικας που εκτελούν εντολές των αφεντικών τους και έχουν καταντήσει την Ελλάδα προτεκτοράτο, δείχνουν να αδιαφορούν για τα τεκταινόμενα.. Η σημασία του προτεκτοράτο; Στο Διεθνές Δίκαιο ή την Πολιτική ο όρος Προτεκτοράτο (Protectorate) σημαίνει κάποια εδαφική κατοικήσιμη περιοχή που ελέγχεται (ή κυριαρχείται κατά διάφορους βαθμούς) από μία ή περισσότερες "προστατεύουσες" [προστάτιδες] (protecting) Δυνάμεις, αναφέρει το ιντερνετικό λεξικό. Μία ευλογημένη χώρα με άπειρο φυσικό πλούτο που οι αλήτες πολιτικοί καταφέρουν να την διασύρουν διεθνώς. Ένας Τσοχατζόπουλος, δεν αρκεί για να καλύψει τις ληστείες που διέπραξαν τα τελετραία 40 χρόνια οι κυβερνώντες. Τι περιμένεις; Ποιος θα τους δικάσει; Η διεφθαρμένη δικαιοσύνη; Μία σχέση αλληλεξάρτησης και έντονης διαπλοκής συνδέει την πολιτική και την δικαστική εξουσία. Με την «πρώτη» εξουσία, αυτή των μέσων ενημέρωσης να κατέχει ρόλο συντονιστή όλων αυτών. Αλίμονο στον κόσμο που εμπιστεύεται τα τηλεοπτικά και έντυπα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να μάθει τα νέα… Μία Ελλάδα που καταρρέει και απεγνωσμένα απλώνει την αγκαλιά της στους φερόμενους σωτήρες. Ο βούρκος ...στην κυκνεία μπόχα του….</div> <a href="http://goo.gl/upsrd" rel="nofollow" target="_blank">Γιώργος Θεοχάρης </a>

Οι Έλληνες αιμορραγούν στο προτεκτοράτο των Γερμανών

Η Ελλάδα δεν θα γίνει προτεκτοράτο, είπε χθες ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Ουσιαστικά, η χώρα μας είναι ήδη προτεκτοράτο -εδώ και καιρό. Η έλευση ...

Διαβάστε περισσότερα »

Νόαμ Τσόμσκι: Η Λωρίδα της Γάζας είναι η μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.ramnousia.com/2012/11/gaza-h-megalyterh-fylakh-toy-kosmoy.html" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="Νόαμ Τσόμσκι: Η Λωρίδα της Γάζας είναι η μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGgzl50GaTdSCxKUzQsdfnSK7EL0GNNbkvUzw3t7JZrdTWEFi8IzKa08Y9IFafVklB5Kf1u0mgj5mQ5WfjysxhNXgP3N3tFkVveBmMc64aVvRFVYNcqYtYi_QO9S8qf6YZOnXUwgVbECY/s1600/gaza-h-megalyterh-fylakh-toy-kosmoy.jpg" title="Νόαμ Τσόμσκι: Η Λωρίδα της Γάζας είναι η μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου" width="495" /></a></div> <div style="text-align: justify;">«Ο αποκλεισμός είναι επίθεση κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Πρόκειται για συστηματική υποβάθμιση, ταπείνωση, απομόνωση και κατακερματισμό του παλαιστινιακού λαού». Τα παραπάνω αναφέρονται σε κείμενο που συνέταξε ο Αμερικανός διανοούμενος-ακτιβιστής Νόαμ Τσόμσκι εν θερμώ, συγκλονισμένος από τη σωματική, ψυχική και κοινωνική κατάσταση των ανθρώπων που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας, αμέσως μετά από επίσκεψή του στην περιοχή, προσκεκλημένος στα τέλη του περασμένου Οκτωβρίου από το τοπικό Ισλαμικό Πανεπιστήμιο. Το κείμενο διατέθηκε στην εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής», στο οποίο ο καθηγητής σημειώνει πως «το 10% των παιδιών κάτω των πέντε ετών έχουν περιορισμένη ανάπτυξη εξαιτίας του υποσιτισμού», ενώ κάνει επίσης λόγο για «ευρέως διαδεδομένη αναιμία που αφορά περισσότερα από τα 2/3 των βρεφών, σχεδόν το 60% των μαθητών και το 1/3 των εγκύων». Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Έθνους, ο καθηγητής Τσόμσκι θεωρεί πως η Γάζα «σκοπίμως διατηρείται εκτός ανάπτυξης», ενώ έχει όλες τις απαιτούμενες συνθήκες για να αποτελέσει μία από τις πιο «ευημερούσες περιοχές της Μεσογείου».</div> <a href="http://goo.gl/KiXWS" rel="nofollow" target="_blank">Πηγή: iefimerida</a> Σχετικό άρθρο: <a href="http://www.ramnousia.com/2012/11/poios-skotonei-sthn-gaza-noam-tsomsy.html" target="_blank">Ποιος σκοτώνει στην Γάζα; Ο Νόαμ Τσόμσκι και άλλοι προκαλούν τα Διεθνή Μέσα Ενημέρωσης</a>

Νόαμ Τσόμσκι: Η Λωρίδα της Γάζας είναι η μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου

« Ο αποκλεισμός είναι επίθεση κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Πρόκειται για συστηματική υποβάθμιση, ταπείνωση, απομόνωση και κατακερματισμ...

Διαβάστε περισσότερα »

Αμοραλισμός και κερδοσκοπία. του Βασίλη Βιλιάρδου

Άρθρο αποκάλυψη! Το σχέδιο COUDENHOVE - KALERGI: Η γενοκτονία των λαών της Ευρώπης

Γιατί ο Βενιζέλος πρέπει να οδηγηθεί στο Ειδικό Δικαστήριο

Ανίκητοι Ολιγάρχες

Πίτσες, μπύρες και ονόματα

Σκάνδαλο: Παράνομη ανάθεση διαδικτυακού μονοπωλίου στον ΟΠΑΠ!

Οι 5 νόμοι της βλακείας, σύμφωνα με τον ιστορικό Carlo Chipolla..

ΔΕΗ : Θα πληρώσουμε το κόστος της “Πράσινης” Απάτης;

The Impossible - Περί δημοκρατίας, αυτονομίας και επανάστασης της κοινής λογικής

Αποκάλυψη: "Το «κούρεμα»... αύξησε το εξωτερικό χρέος!!!!!"

Οι Έλληνες αιμορραγούν στο προτεκτοράτο των Γερμανών

Νόαμ Τσόμσκι: Η Λωρίδα της Γάζας είναι η μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αρχειοθήκη ιστολογίου